II AKa 348/20

Common courts2020-12-17

Case number

II AKa 348/20

Judgment date

2020-12-17

Type

SENTENCE

Judges

Iwona HyłaKarina MaksymMirosław Ziaja (PRESIDING_JUDGE)

Judgment text

Sygn. akt: II AKa 348/20 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 17 grudnia 2020 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie: <table> <colgroup> <col width="172"/> <col width="539"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodniczący </td> <td> SSA Mirosław Ziaja </td> </tr> <tr> <td> Sędziowie </td> <td> SA Iwona Hyła (spr.) SA Karina Maksym </td> </tr> <tr> <td> Protokolant </td> <td> Ewelina Polok </td> </tr> </table> przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Cieszynie Barbary Dylong po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2020 roku sprawy 1) P. C. syna A. i A., urodzonego (...) w C. oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i inne; 2) D. M. syna J. i M., urodzonego (...) w Ż. oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i inne; 3) M. G. syna S. i J., urodzonego (...) w B. oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a> i inne na skutek apelacji obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku - Białej z dnia 7 lipca 2020 roku, sygn. akt III K 8/20 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; 2. zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej) na rzecz adwokat J. M. kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23 % VAT, tytułem kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu P. C. w postępowaniu odwoławczym; 3. zwalnia oskarżonego P. C. od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa; 4. zasądza od oskarżonych M. G. i D. M. na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w wysokości po 1/3 (jednej trzeciej) od każdego z nich oraz opłaty za II instancję w kwocie 180 (sto osiemdziesiąt) złotych od oskarżonego M. G. i w kwocie 1100 (tysiąc sto) złotych od oskarżonego D. M. SSA Karina Maksym SSA Mirosław Ziaja SSA Iwona Hyła <table> <colgroup> <col width="119"/> <col width="77"/> <col width="20"/> <col width="11"/> <col width="67"/> <col width="45"/> <col width="21"/> <col width="32"/> <col width="67"/> <col width="75"/> <col width="15"/> <col width="28"/> <col width="11"/> <col width="29"/> <col width="13"/> <col width="16"/> <col width="30"/> <col width="25"/> <col width="12"/> <col width="74"/> </colgroup> <tr> <td colspan="20"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Formularz UK 2 </td> <td colspan="4"> Sygnatura akt </td> <td colspan="14"> II AKa 348/20 </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td colspan="13"> 3 </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku - Białej z dnia 7 lipca 2020 r. sygn. akt III K 8/20 </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> ☒ obrońca </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> ☐ inny </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="9"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="11"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> ☐ w części </td> <td colspan="4"> ☐ </td> <td colspan="3"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> ☐ </td> <td colspan="3"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> ☐ </td> <td colspan="3"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> ☒ </td> <td colspan="10"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> ☐ </td> <td colspan="10"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> ☒ </td> <td colspan="10"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> ☒ </td> <td colspan="10"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> ☒ </td> <td colspan="10"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> ☐ </td> <td colspan="10"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> ☐ </td> <td colspan="10"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> Wnioski </td> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> zmiana </td> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> Ustalenie faktów </td> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> Lp. </td> <td colspan="2"> Oskarżony </td> <td colspan="3"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="5"> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> 2.1.1.1. </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> Lp. </td> <td colspan="2"> Oskarżony </td> <td colspan="3"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="5"> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> 2.1.2.1. </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Ocena dowodów </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td colspan="3"> Dowód </td> <td colspan="8"> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="8"> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td colspan="3"> Dowód </td> <td colspan="8"> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="8"> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Lp. </td> <td colspan="17"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7" colspan="3"> 3.1. </td> <td colspan="13"> Apelacja obrońcy oskarżonego P. C.. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść a polegający na wywiedzeniu z zebranego w sprawie materiału dowodowego ocen i wniosków niezgodnych z zasadami prawidłowego rozumowania przez przyjęcie, że zabezpieczona w sprawie substancja w postaci (...) była w dacie czynu substancją szkodliwą dla zdrowia stanowiącą zagrożenie dla życia i zdrowia wielu osób, na skutek czego przyjęto, że zachowanie P. C. wyczerpało znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 168)">art. 168</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a>, podczas gdy ocena zgodna z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzi do odmiennego wniosku. </td> <td colspan="4"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> W sprawie nie doszło do błędnych ustaleń faktycznych, które miałyby mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Po dokonaniu kompleksowej oceny materiału dowodowego – zgodnie z wymogami stawianymi przez ustawodawcę w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> – sąd meriti słusznie ustalił, że w dacie czynu substancja w postaci (...) była substancją szkodliwą dla zdrowia stanowiącą zagrożenie dla życia i zdrowia wielu osób, o jakiej mowa w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a> Sąd meriti prawidłowo ustalił przebieg poszczególnych zdarzeń, zamiar z jakim działał oskarżony i przyjął odpowiednią kwalifikację prawną w odniesieniu do ustalonych zachowań. W związku z czym uznano zarzut za niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> O zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego P. C. od popełnienia czynów zarzucanych mu aktem oskarżenia, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. </td> <td colspan="4"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Wniosek o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od stawianych mu zarzutów jest niezasadny, jak wskazano bowiem wyżej, w sprawie nie doszło do błędu w ustaleniach faktycznych w przedmiocie winy i sprawstwa oskarżonego. Wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania jest oczywiście bezpodstawny. Brak jakichkolwiek przesłanek do wydania przez sąd odwoławczy takiego rozstrzygnięcia. Nie zachodzi sytuacja, o jakiej mowa w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> Uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może wszak nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 454)">art. 439 § 1, art. 454 k.p.k.</a>, lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. </td> </tr> <tr> <td rowspan="7" colspan="3"> 3.2. </td> <td colspan="13"> Apelacja obrońcy oskarżonego D. M.. 1. Błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku poprzez bezpodstawne przyjęcie, że: - oskarżony uczestniczył we wprowadzaniu do obrotu szkodliwej dla zdrowia i życia wielu osób substancji w postaci klefedronu ((...)), a tym samym sprowadził niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia wielu osób będących jej konsumentami, co w konsekwencji doprowadziło do obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a>, poprzez jego błędne zastosowanie; - oskarżony w okresie objętym zarzutami miał świadomość o realnym i konkretnym zagrożeniu dla życia i zdrowia przez zażywanie substancji (...); - konsumentami (...) byłyby nie tylko osoby dorosłe, ale bez wątpienia również niepełnoletnie; - oskarżony wprowadził do obrotu substancję zabezpieczoną przy M. G. przez funkcjonariuszy policji w dniu 1 sierpnia 2016 r. 2. Obrazy prawa materialnego, a to: - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 1)">art. 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 42)">art. 42 Konstytucji RP</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19930610284" title="Konwencja z dnia 4 listopada 1950 r. o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, sporządzona w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmieniona następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełniona Protokołem nr 2 - Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 (art. 7;art. 7 ust. 1)">art. 7 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 4 listopada 1950 r.</a> poprzez uznanie, że czyn zarzucany oskarżonemu stanowi przestępstwo określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a> w sytuacji, gdy faktycznie czyn przypisany oskarżonemu mógłby być uznany (przy wypełnieniu dodatkowych warunków) jedynie za wprowadzenie środka zastępczego do obrotu, co nie stanowiło przestępstwa, a jedynie tzw. delikt administracyjny opisany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 52;art. 52 ust. 1)">art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, przez co przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a> stanowi niedopuszczalną na gruncie prawa karnego analogię na niekorzyść sprawcy, a tym samym naruszenie zasady nullum crimen sine lege stricte; - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a> poprzez dokonanie błędnej wykładni i błędnego przyjęcia, że sprzedaż środków zastępczych jako dopalaczy, w tym (...), wypełnia znamiona czynu zabronionego stypizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a>; - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a> poprzez błędną jego wykładnię i przypisanie oskarżonemu D. M. sprawstwa zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję ww. przepisu mimo, iż wprowadzenie do obrotu wskazanych w zarzucie środków zastępczych w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 4;art. 4 ust. 27)">art. 4 ust. 27 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, przy jednoczesnych ustaleniach sądu, z których wynikało, że substancje te były nabywane (a następnie spożywane) w takim właśnie celu, tj. jako środki zastępcze - nie mogło zostać uznane za realizujące znamiona występku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a>, a to z uwagi na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 4;art. 4 ust. 27)">art. 4 ust. 27 in fine ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, który stanowi, że "do środków zastępczych nie stosuje się przepisów o ogólnym bezpieczeństwie produktów" oraz zważywszy na fakt, że przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a> penalizuje jedynie zachowania dotyczące obrotu substancjami niebędącymi niebezpiecznymi ze swej istoty. 3. Obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia: - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> poprzez jego niezastosowanie podczas rozstrzygania sprawy i rozstrzygniecie występujących w sprawie wątpliwości, dotyczących m.in. tego czy substancja (...) w czystej postaci stanowi realne i konkretne zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego, na niekorzyść oskarżonego; - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 7;art. 92;art. 410)">art. 4 , 7, 92, 410 k.p.k.</a> polegającą na pominięciu przez sąd przy ustalaniu i ocenie stanu faktycznego istotnych okoliczności, a w szczególności dokumentu oraz zeznań biegłych, którzy wskazywali m.in. na brak badań substancji (...) odnośnie jej wpływu na życie bądź zdrowie ludzkie; - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 7)">art. 4 i 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410;art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 410 i 424 § 1 pkt 1 k.p.k.</a> - poprzez dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym w szczególności w postaci wydanej w sprawie opinii biegłych z zakresu medycyny sądowej oraz toksykologii i stwierdzenie w oparciu o jej treść, że przyjęcie substancji (...) powodowało niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia osoby zażywającej - podczas gdy opisane w opinii objawy nie mogły zostać uznane za niebezpieczeństwo, o jakim mowa w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a>, zaś opisane przez biegłych skutki, wobec braku w tym zakresie jednoznacznych badań przeprowadzonych w oparciu o przypadki kliniczne z konkretnymi substancjami - nie stanowiły wystarczającej podstawy do takich ustaleń; - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 k.p.k.</a> poprzez niezawarcie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku m.in. konkretnych okoliczności, jakie sąd miał na uwadze przy wymiarze kary. 4. Rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu poprzez orzeczenie zbyt surowej kary, co skutkuje tym, że jej dolegliwość znacznie przekracza stopień winy oskarżonego. </td> <td colspan="4"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Sąd I instancji nie dopuścił się obrazy przepisów prawa procesowego wskazanych w apelacji, w związku z tym nie doszło również do błędu w ustaleniach faktycznych będących podstawą zaskarżonego wyroku. Sąd meriti prawidłowo ustalił przebieg poszczególnych zdarzeń, zamiar z jakim działał oskarżony, następstwa czynów i przyjął odpowiednią kwalifikację prawną w odniesieniu do ustalonych zachowań. W związku z czym uznano zarzuty za niezasadne. Podobnie wymierzona oskarżonemu kara ( pozbawienia wolności i grzywny) nie jest rażąco niewspółmiernie surowa. Odpowiada ona dyrektywom określonym w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a>, zważywszy na wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu, znaczny stopień zawinienia i znacząca rolę D. M., jaką odgrywał w przestępczym procederze. Sąd Apelacyjny nie podziela jednak poglądu sądu I instancji, w zakresie w jakim ten bezpodstawnie przyjął, że należy uznać za pewnik, iż wśród konsumentów klefedronu znalazły się również osoby niepełnoletnie. W tym zakresie brak niewątpliwych dowodów, że taka sytuacja miała miejsce. Oparcie się w tym względzie przez sąd meriti wyłącznie na zasadach doświadczenia życiowego jest nadużyciem i jest przejawem dowolnej oceny dowodów. </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego D. M. od stawianych mu zarzutów, ewentualnie o jego zmianę w zakresie wymierzonej kary (punkt 3 i 4) poprzez orzeczenie jej w łagodniejszym wymiarze. </td> <td colspan="4"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Wniosek o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od stawianych mu zarzutów jest niezasadny, jak wskazano bowiem wyżej, w sprawie nie doszło do błędu w ustaleniach faktycznych w przedmiocie winy i sprawstwa oskarżonego, jak również sąd meriti nie dopuścił się obrazy przepisów prawa materialnego, czy procesowego. Odnośnie orzeczonej kary nie potwierdził się również zarzut rażącej jej niewspółmierności. Wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania jest oczywiście bezpodstawny. Brak jakichkolwiek przesłanek do wydania przez sąd odwoławczy takiego rozstrzygnięcia. Nie zachodzi sytuacja, o jakiej mowa w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> Uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może wszak nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 454)">art. 439 § 1, art. 454 k.p.k.</a>, lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. </td> </tr> <tr> <td rowspan="7" colspan="3"> 3.3. </td> <td colspan="13"> Apelacja obrońcy oskarżonego M. G.. 1. Błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na treść wyroku przez nieuzasadnione przyjęcie w ustaleniach sądu, że: - M. G. miał świadomość realnego zagrożenia życia lub zdrowia poprzez zażywanie nieznanej mu substancji ((...)), którą przewoził z terenu Czech, w sytuacji używania innych substancji otrzymywanych od współoskarżonego P. C., gdy nie wywoływały one u niego żadnych negatywnych skutków, tj. oskarżony nie miał świadomości bezprawności swego postępowania, a w konsekwencji zrealizował znamiona strony podmiotowej zarzucanego mu przestępstwa; - zażywanie substancji otrzymywanych przez oskarżonego od P. C. zawsze powodowało realne i konkretne niebezpieczeństwo dla życia bądź zdrowia ludzkiego w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a> 2. Naruszenie przepisów postępowania: - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 7)">art. 4 i 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410;art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 410 i 424 § 1 pkt 1 k.p.k.</a> poprzez dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym w szczególności wybiórczą i selektywną analizę wydanej w sprawie opinii biegłych z zakresu toksykologii i przyjęcie na jej podstawie, że zażycie substancji zawierających związki wskazane w bliżej nieokreślonym stężeniu powodowało niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia osób podczas gdy treść opinii nie wskazywała, wbrew twierdzeniom sądu I instancji, na takie reakcje organizmu związane z działaniem tych substancji, które mogłyby zostać uznane za narażenie na niebezpieczeństwo, o jakim mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a>, zwłaszcza że w opinii nie wskazano, aby niebezpieczeństwo miało charakter realny i konkretny, albowiem biegli nie wskazali w jakich ilościach, w jakich okolicznościach zabezpieczone substancje mogły powodować skutki określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a>, co w efekcie nie dawało podstaw do uznania, że zostało zrealizowane znamię określone w tym przepisie, - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193;art. 193 § 1)">art. 193 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 201)">art. 201 k.p.k.</a> - poprzez oparcie ustaleń faktycznych na niepełnej opinii biegłych z zakresu toksykologii mimo, że z treści samej opinii wynikało, iż nie przeprowadzono badań nad substancją (...), mogących potwierdzać kategoryczność zawartych w wyroku ocen, a nadto opinia zawierała ustalenia na tyle ogólne, że nie można bliżej ustalić, że wskazane przypadki były wynikiem działania substancji (...) o bliżej nieokreślonym stężeniu. 3. Naruszenie przepisów prawa materialnego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a> poprzez błędną jego wykładnię i ustalenie, że M. G. popełnił zarzucany mu czyn w sytuacji, gdy pomoc we wprowadzaniu do obrotu środka (...) w dacie popełnienia zarzucanego czynu stanowiącego środek zastępczy w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii nie mogło zostać uznane za przestępstwo, ponieważ przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a> wprowadza odpowiedzialność za obrót substancjami niebezpiecznymi (nieodpowiadające obowiązującym warunkom jakości). </td> <td colspan="4"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Sąd I instancji nie dopuścił się obrazy przepisów prawa procesowego wskazanych w apelacji, w związku z tym nie doszło również do błędu w ustaleniach faktycznych będących podstawą zaskarżonego wyroku. Opinia toksykologiczna jest pełna jasna i przekonująca, zaś jej wnioski w przedmiocie uznania, iż zażycie (...) mogło spowodować niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia wielu osób, nie budzą zastrzeżeń. Tym bardziej zatem, skoro jej skład chemiczny nie był do końca znany oskarżonym, a wzór chemiczny widniał jedynie na zbiorczym opakowaniu w momencie zakupu, przed dokonaniem podziału na tzw. działki przeznaczone do sprzedaży, jej wprowadzenie do obrotu wiązało się ze zdecydowanie większym niebezpieczeństwem dla konsumentów. Sąd meriti prawidłowo ustalił przebieg poszczególnych zdarzeń, zamiar z jakim działał oskarżony, następstwa czynu i przyjął odpowiednią kwalifikację prawną w odniesieniu do ustalonych zachowań. W związku z czym uznano zarzuty za niezasadne. </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od stawianych mu zarzutów, względnie o uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. </td> <td colspan="4"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Wniosek o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od stawianych mu zarzutów jest niezasadny, jak wskazano bowiem wyżej, w sprawie nie doszło do błędu w ustaleniach faktycznych w przedmiocie winy i sprawstwa oskarżonego, jak również sąd meriti nie dopuścił się obrazy przepisów prawa materialnego, czy procesowego. Wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania jest oczywiście bezpodstawny. Brak jakichkolwiek przesłanek do wydania przez sąd odwoławczy takiego rozstrzygnięcia. Nie zachodzi sytuacja, o jakiej mowa w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> Uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może wszak nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 454)">art. 439 § 1, art. 454 k.p.k.</a>, lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="8"> 4.1. </td> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="8"> 5.1.1. </td> <td colspan="12"> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Wyrok w całości. </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Sąd I instancji procedował w niniejszej sprawie prawidłowo, nie naruszając podstawowych zasad procesu karnego oraz poczynił trafne ustalenia faktyczne prowadzące do uznania sprawstwa i winy oskarżonych w zakresie przypisanego im czynu ciągłego, zaś swoje stanowisko w sposób jasny i przekonujący uzasadnił w pisemnych motywach. Lektura uzasadnienia wskazuje, iż sąd orzekający miał w polu widzenia wszystkie dowody zebrane w toku postępowania, zarówno te dla oskarżonych niekorzystne, jak i te, przemawiające na ich korzyść (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>). Jak wynika z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, sąd meriti zapoznał się ze wszystkimi dowodami jakie strony mu przedstawiły (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>), rozważył je w sposób zgodny z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> oraz dokonał wyboru, którym z nich daje wiarę, a którym tej wiary odmawia i z jakiego powodu. Nie sposób więc skutecznie wywodzić, jak czynią to apelujący, że doszło do dokonania przez sąd meriti błędnych ustaleń faktycznych, naruszenia przepisów prawa procesowego mających mieć rzekomo wpływ na treść wyroku, czy w końcu, aby zasadny miał być zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonych wobec oskarżonych kar. Na wstępie wskazać trzeba, że przebieg zdarzeń z udziałem oskarżonych i ich sposób działania, ustalony został przez sąd I instancji prawidłowo i co do zasady nie budził zastrzeżeń wśród apelujących. Wszyscy oskarżeni kwestionowali jednak przyjęcie, iż mieli oni mieć świadomość, iż zażywanie przywożonych przez nich substancji chemicznych w postaci (...) stanowiło niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia innych osób, a nadto by wprowadzanie takich substancji do obrotu miałoby być „nielegalne” i aby - poza ewentualnym deliktem administracyjnym - stanowiło również przestępstwo stypizowane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a> Bez jakichkolwiek wątpliwości stwierdzić należy, że obydwie kwestionowane okoliczności zostały prawidłowo ustalone i rozstrzygnięte przez Sąd I instancji. Substancja (...) w dacie czynów zaliczana była do tzw. środków zastępczych w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>. Jest to jedna z najbardziej popularnych substancji psychoaktywnych, zaliczana do tzw. katynonów. Pod względem struktury i działania przypomina ona efedrynę i inne pochodne amfetaminy. Zarówno zakres jak i siła jego działania na ośrodkowy układ nerwowy jest bardzo szeroki i zależy od wielu czynników, takich jak wiek, płeć, stopień uzależnienia, stan zdrowia, przyjmowane leki inne środki psychotropowe czy alkohol. Nie budzi również wątpliwości, że zarówno stałe jak i jednorazowe przyjmowanie tej substancji może być jednakowo niebezpieczne dla życia i zdrowia. Z wywiadów przeprowadzanych wśród konsumentów wynikało, iż jako efekt przyjmowania związków zawierających (...) występowały m.in. wymioty, pocenie się, zaburzenia pamięci krótkotrwałej, migreny i zawroty głowy, kołatanie serca, drżenie mięśni. Z kolei pod względem neurologicznym nadużywanie może prowadzić do zaburzeń i utraty pamięci, bezsenności, ataków paniki i agresji, halucynacji, depresji a nawet psychoz z myślami samobójczymi. Kardiologicznie syntetyczne katynony powodują wzrost ciśnienia krwi, zaburzenia rytmu serca, tachykardię, zatrzymanie akcji serca. Jednymi z częstszych zaburzeń stanu zdrowia występujących przy narażeniu na działanie katynonów są hipotermia, anemia, rabdomioliza. Po zażyciu katynonów, w tym (...) odnotowywano przypadki zgonów. Słusznie zatem ustala sąd meriti, iż zażycie substancji (...) może z dużym prawdopodobieństwem skutkować koniecznością korzystania z pomocy lekarskiej lub szpitalnej oraz może stanowić narażenie na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Nadto klefedron jest substancją uzależniającą, której zażywanie stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia. Prawidłowe są również ustalenia sądu I instancji w zakresie tego, iż Uchwałą nr 2/2015 z dnia 9 października 2015 r. zespołu ds. oceny ryzyka zagrożeń dla zdrowia lub życia ludzi związanych z używaniem nowych substancji psychoaktywnych rekomendowano umieszczenie m.in. (...) w wykazie nowych substancji psychoaktywnych określonych na podstawie art. 44 b ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. W uzasadnieniu tejże uchwały wskazano, iż wymienione w niej substancje mogą stanowić potencjalne zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, spowodowania szkód społecznych oraz działania na ośrodkowy system nerwowy. Podano tamże, iż w Polsce z dużym prawdopodobieństwem doszło do przypadku ostrego zatrucia m.in. (...) trzech mężczyzn, spośród których dwóch zmarło. Już po dacie czynu ciągłego, a mianowicie od dnia 17.09.2016 r., substancja chemiczna (...) została zaliczona do nowych substancji psychoaktywnych. Z kolei z dniem 21.08.2018 r. substancję tę zaliczono do substancji psychotropowych w załączniku nr 2 do ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Fakty te – w powiązaniu z opinią toksykologiczną - świadczą dobitnie o szkodliwości substancji wprowadzonej do obrotu przez oskarżonych. Nie może być co do tej okoliczności żadnych wątpliwości. I choć w dacie czynu obrót (...) nie był penalizowany ustawą o przeciwdziałaniu narkomanii, to niewątpliwie jej wprowadzanie do obrotu wyczerpywało znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a> Nie ma wszak znaczenia, czy dana substancja powoduje duże, średnie, czy małe zagrożenie o jakim mowa w przywołanym wyżej przepisie. Twierdzenia oskarżonych – w tym zwłaszcza M. G., że po zażyciu tejże substancji nie zaobserwował żadnych negatywnych skutków, jak chodzi o swój stan zdrowia nie mogą być przydatne do wyeliminowania faktów wskazujących wprost na zagrożenie jakie niesie zażywanie (...). Wnioski z zawartych w aktach opiniach pisemnych i ustnych są bowiem jednoznaczne w tym względzie. Nie ma także żadnych powodów aby kwestionować, tak jak czynią to apelujący, rzetelność i fachowość opiniujących w sprawie biegłych, jak również trafność wniosków końcowych opinii. Rozważania zawarte w środkach odwoławczych, a wskazujące na potrzebę uzupełnienia opinii, czy zasięgnięcia nowej, są w tym kontekście zupełnie bezzasadne i niepoparte rzeczową argumentacją. Podobnie kwestionowanie istnienia po stronie oskarżonych świadomości niebezpieczeństwa, jakie niesie ze sobą zażywanie klefedronu jest niczym więcej, jak nieudolną próbą uwolnienia się od odpowiedzialności karnej. Oskarżeni są wszak osobami młodymi, mającymi dostęp do środków masowego przekazu, Internetu i mediów społecznościowych. Faktem powszechnie znanym, wywołującym wiele kontrowersji i społecznych reakcji, były przypadku nagłaśniane wielokrotnie w mediach, a dotyczące licznych zatruć po zażyciu tzw. dopalaczy. I za niewiarygodne uznać należy twierdzenia oskarżonych, jakoby o takich przypadkach nie słyszeli. Skoro byli w stanie dokonać zakupu (D. M.) a następnie dystrybucji dopalaczy i wiedzieli czym jest towar wprowadzany przez nich do obrotu, to naiwnością byłoby twierdzić, że nie mieli oni świadomości jak produkt ten działa i jakie wywołuje skutki. Oczywistym jest przy tym, że nie każdy, kto daną substancję zażył, narażony jest na konsekwencje zdrowotne, zależne to bowiem było od wielu czynników, o czym wspominali biegli, niemniej nie podważa to ostatecznych wniosków opinii i nie czyni bezkarnym działania oskarżonych. Podkreślają oni, że substancja ta w dacie czynu „nie była jeszcze zbadana” pod kątem jej wpływu na życie i zdrowie ludzkie. Fakt ten tym bardziej obciąża oskarżonych, świadczy bowiem o tym, że świadomie ryzykowali zdrowiem i życiem wielu osób, wprowadzając nieznaną im do końca substancję do obrotu, zdając sobie jednocześnie sprawę, iż będzie ona zażywana przez nieustalonych odbiorców, którym nie będzie można udzielić pomocy w razie zatrucia, z uwagi na brak informacji o składzie chemicznym zażytego „dopalacza”. Przy ocenie zachowań oskarżonych pod kątem wyczerpania znamion występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a>, słusznie sąd I instancji wziął pod uwagę, że środki zastępcze są środkami chemicznymi, które powstają właśnie po reakcji rządów państw zakazujących udzielania czy posiadania konkretnych substancji odurzających, czy psychoaktywnych. Wówczas to producenci w miejsce środków umieszczanych na listach czy załącznikach do ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (bądź ich odpowiednikach), syntezują środki o podobnej budowie i działaniu, nadając im najczęściej nieco zmienioną nazwę i tym sposobem środki te przestają być objęte zakazem. Wszystkie deklaracje oskarżonych dotyczące rzekomej legalności wprowadzanej przez nich substancji, czy możliwości ich sprzedaży na forach internetowych w sposób zgodny z prawem, są jedynie dowodem na to, jak doskonałą mieli oni świadomość szkodliwości sprzedawanych substancji oraz tego że środki te powstają niejako „na bieżąco” w celu ominięcia wydawanych przez poszczególne państwa zakazów ich sprzedaży, bez uprzedniej kontroli ich wpływu na organizm ludzki. Takie informacje - dotyczące substancji, które już nie są „legalne”, których już nie można sprzedawać bez narażenia się na odpowiedzialność z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a nadto jakie środki jeszcze nie są zakazane, miał zwłaszcza oskarżony D. M.. Przekazywał je następnie P. C. i M. G., zapewniając ich o braku jakichkolwiek konsekwencji i ich bezkarności w razie ewentualnego zatrzymania przez policję. Stąd też sugerowanie w środkach odwoławczych braku zawinienia po stronie oskarżonych, wynikającego z nieświadomości szkodliwego wpływu wprowadzanych przez nich do obrotu substancji, uznać należy za całkowicie chybione. Tym samym nie doszło do obrazy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> w zakresie ustalania zamiaru z jakim działali oskarżeni i ich świadomości dotyczącej wpływu dopalaczy na zdrowie i życie ludzkie. Wszyscy oskarżeni są wszak osobami młodymi, zdrowymi, u żadnego z nich nie stwierdzono upośledzenia umysłowego, czy innego zakłócenia funkcji poznawczych. Prawidłowo odbierają oni zaistniałe fakty i potrafią realnie ocenić rzeczywistość w jakiej funkcjonują. Przypomnieć jeszcze w tym miejscu trzeba, że przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a> popełnione może być w zamiarze bezpośrednim, ale również ewentualnym, wystarczy zatem, że oskarżeni godzili się na to, że wprowadzana przez nich substancja jest szkodliwa dla życia lub zdrowia w stopniu rzeczywistym. Zważywszy na fakt wprowadzania takich substancji do obrotu bez odpowiedniej informacji i bez kontroli nad potencjalnymi osobami je zażywającymi, oczywistym jest więc nadto stwierdzenie poziomu niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia wielu osób w stopniu rzeczywistym i konkretnym, a nie tylko hipotetycznym. Sąd Apelacyjny w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podzielił zapatrywania sądu odwoławczego zawarte w pisemnych motywach wyroku z dnia 11 grudnia 2019 r. sygn. akt II AKa 375/19, który uchylił wyrok uniewinniający oskarżonych i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Bielsku – Białej. Pomimo sygnalizowanych przez apelujących rozbieżności w orzecznictwie sądów powszechnych i Sadu Najwyższego w sprawach dotyczących środków zastępczych i możliwego kwalifikowania zachowań polegających na wprowadzeniu ich do obrotu jako występków z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a>, nie można wyprowadzać z tego faktu wniosku, że przyjmowanie takiej podstawy skazania jest niemożliwe i sprzeczne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 1)">art. 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 42)">art. 42 Konstytucji RP</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19930610284" title="Konwencja z dnia 4 listopada 1950 r. o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, sporządzona w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmieniona następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełniona Protokołem nr 2 - Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 (art. 7;art. 7 ust. 1)">art. 7 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 4 listopada 1950 r.</a>, bądź też narusza zasadę nullum crimen sine lege. Wprawdzie, jak wyżej wskazano, orzecznictwo sądów nie jest i nie było jednolite, jednakowoż wyroki w tych sprawach zapadające oparte były na różnych stanach faktycznych, nie zawsze także zawierały argumenty, które mogłyby mieć przełożenie na realia przedmiotowej sprawy, zaś po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8)">art. 8 k.p.k.</a> sąd ma zachowaną samodzielność jurysdykcyjną i nie jest związany rozstrzygnięciem innego sądu lub organu, chyba że chodzi o prawomocne rozstrzygnięcia sądu kształtujące prawo lub stosunek prawny. Podobnie jak w przypadku składu orzekającego w sprawie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 11 grudnia 2019 r. sygn. akt II AKa 375/19, aktualny skład sądzący jest zdania, iż nie w pełni należy podzielić pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 31.05.2017r. sygn. akt I KZP 5/17. Orzeczenie to zostało ocenione krytycznie w glosie B. G., (OSP.2017.11.115 ) „Środki zastępcze jako potencjalny przedmiot przestępstwa sprowadzenia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia wielu osób”. Autor słusznie zauważa, że: pojęcie "szkodliwe dla zdrowia substancje" zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a> obejmuje również substancje szkodliwe ze swej istoty (…) niezależnie od tego, jaka informacja jest umieszczona na opakowaniu takiego produktu. Wykładnia językowa określenia „szkodliwe dla zdrowia substancje” zawarta w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1)">art. 165 § 1 k.k.</a> prowadzi do wniosku, że pojęcie to obejmuje nie tylko takie substancje, które nabrały cech szkodliwości wskutek na przykład wadliwego wytworzenia lub składowania, ale również substancje szkodliwe ze swej istoty. Ustawodawca w treści przepisu nie zawarł żadnego ograniczenia co do charakteru szkodliwych dla zdrowia substancji. Autor konstatuje, iż stanowisko SN prowadziłoby do niemożliwych do zaakceptowania skutków. Bowiem karalność sprzedaży dopalaczy byłaby uzależniona od informacji zawartej na opakowaniu. Jednakże należy zauważyć, że przepis mówi wyłącznie o właściwości substancji, a nie o tym jaka informacja znajduje się na opakowaniu produktu. Ustawodawca nie zawarł wszak w tym przepisie wymogu, aby informacja zawarta na opakowaniu substancji wprowadzała w błąd klientów co do np. przeznaczenia produktu czy jego składu. Trzeba podkreślić także, że zważywszy na ilość wprowadzonych do obrotu substancji w okresie objętym zarzutami – nie mniej niż 1400 g. klefedronu - nie budzi wątpliwości, iż na niebezpieczeństwo utraty zdrowia bądź życia narażonych zostało wiele osób będących jej konsumentami. W świetle tych rozważań zasadnym było przyjęcie dla zachowania oskarżonych kwalifikacji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a>, zaś w odniesieniu do zdarzenia z dnia 1 sierpnia 2016 r. prawidłowo uznał sąd meriti, że należy mówić wyłącznie o przygotowaniu do popełnienia tego występku. Chybione są zarzuty apelujących, iż brak jest dowodów świadczących o tym, że produkt ten miałby zostać wprowadzony do obrotu, podobnie jak te zakupione wcześniej przez D. M.. Sąd w tym zakresie trafnie powołał się na zasady doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania. Skoro bowiem taki przestępczy proceder trwał już od dłuższego czasu, a rozpoczynał go moment zakupu dopalaczy przed wprowadzeniem ich do obrotu, to nie sposób logicznie zakładać, że w przypadku transakcji z dnia 1 sierpnia 2016 r. byłoby inaczej, a oskarżeni zakupiliby towar wyłącznie po to, aby go przykładowo kolekcjonować, bądź magazynować. Z treści podsłuchanych rozmów telefonicznych D. M. wynika wszak, że zależało mu na szybkim odzyskaniu zatrzymanego przez policję dopalacza z uwagi na olbrzymią stratę finansową, jaką ten poniesie w sytuacji, jeśli towaru nie sprzeda. Trafnie także ustalono, iż oskarżony M. G. winien odpowiadać za pomocnictwo do popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 165;art. 165 § 1;art. 165 § 1 pkt. 2)">art. 165 § 1 pkt 2 k.k.</a> Trafną była także konstatacja sądu I instancji polegająca na przyjęciu w odniesieniu do wszystkich inkryminowanych zachowań kwalifikacji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a>, jako że oskarżeni działali w krótkich odstępach czasu i wykonaniu z góry powziętego zamiaru. Odnosząc się do zarzutu rażącej niewspółmierności kary orzeczonej wobec oskarżonego D. M., a także w stosunku do oskarżonego P. C. i M. G. – po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 447;art. 447 § 1)">art. 447 § 1 k.p.k.</a>- stwierdzić trzeba, że i w tej części zaskarżone orzeczenie zasługuje na akceptację sądu odwoławczego. I choć, jak wskazano to już w części wstępnej uzasadnienia, nie sposób zgodzić się z sądem meriti w zakresie, w jakim uznał za rzecz pewną, iż wśród konsumentów klefedronu znalazły się również osoby niepełnoletnie, albowiem nie wskazuje na to żaden z przeprowadzonych w sprawie dowodów, to ogólna ocena stopnia społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonym, stopień ich zawinienia wskazuje, iż kary wobec nich orzeczone są sprawiedliwe - zarówno w społecznym, jak i indywidualnym odczuciu. Zarzut rażącej niewspółmierności kary jako zarzut z kategorii ocen można zasadnie podnosić wówczas, gdy kara, jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy - innymi słowy gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą. Sąd odwoławczy może modyfikować wyrok w zakresie wymiaru kary nie w każdym przypadku uznania kary za zbyt łagodną bądź nadmiernie surową, lecz wtedy jedynie, gdy niewspółmierność jest rażąca. Z takim przypadkiem nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Sąd meriti zasadnie zróżnicował wysokość kar w odniesieniu do poszczególnych oskarżonych i zważył we właściwy sposób na okoliczności łagodzące i obciążające. W odniesieniu do D. M. trafnie zauważył, iż jego rola w przestępczym procederze była najbardziej znacząca. To on planował i organizował wyjazdy na teren Czech, gdzie dokonywał zakupu klefedronu, Był także osobą sprzedającą dopalacz, bądź przekazującą go P. C. w celu dalszej dystrybucji. W pierwszej fazie wprowadził do obrotu 1400 g dopalacza, zaś w dniu 1 sierpnia 2016 r. czynił przygotowania do wprowadzenia aż 5 kg tego środka. Zważyć również trzeba, iż proceder ten służył osiąganiu przez niego znacznych korzyści majątkowych, a szkody społeczne, jakie wywołuje zażywanie środków zastępczych są ogromne i to zarówno w zakresie dotyczącym zdrowia fizycznego, jak i psychicznego ludzi. Jedynie kara bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, w wysokości orzeczonej przez sąd I instancji będzie odpowiednią dolegliwością dla oskarżonego i odpłatą za jego wyjątkowo naganne zachowanie. Oskarżony w momencie wyrokowania nie był wprawdzie osobą karaną, gdyż wyroki widniejące na karcie karnej w czasie, w jakim popełnił przypisane mu czyny uległy zatarciu, niemniej jednak, zważywszy na opisany wyżej stopień zawinienia i szkodliwości społecznej jego działań, brak było podstaw do orzeczenia kary w niższej wysokości, która po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> mogłaby zostać warunkowo zawieszona. W przypadku pozostałych oskarżonych słusznie uwzględniono okoliczności obciążające w postaci wielokrotnej uprzedniej karalności jeśli idzie o P. C., zaś wobec M. G. fakt, że jest on osobą młodocianą i najmniej zaangażowaną w proceder przestępczy. Ten ostatni z oskarżonych poddał się terapii, pracuje, w związku z czym uznać trzeba, że przynajmniej w pewnym stopniu zrozumiał już naganność swego zachowania. W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do podzielenia zarzutów i wniosków apelacji obrońców oskarżonych w zakresie ich wpływu na treść zaskarżonego orzeczenia, jak też do działania z urzędu niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, Sąd Apelacyjny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego wyroku we wskazanym wyżej zakresie. </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="8"> 5.2.1. </td> <td colspan="12"> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="8"> 5.3.1.1.1. </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="8"> 5.3.1.2.1. </td> <td colspan="10"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td colspan="2"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="8"> 5.3.1.3.1. </td> <td colspan="10"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td colspan="2"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="8"> 5.3.1.4.1. </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="5"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Koszty Procesu </td> </tr> <tr> <td> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="19"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td> 2, 3, 4. </td> <td colspan="19"> Z uwagi na to, że oskarżony P. C. był reprezentowany w sprawie przez obrońcę z urzędu, a z oświadczenia adwokata wynika, że koszty obrony nie zostały pokryte przez tego oskarżonego ani w całości, ani w jakikolwiek części, należało zasądzić wynagrodzenie od Skarbu Państwa. Jednocześnie zwolniono oskarżonego P. C. od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uznając, że ich uiszczenie w chwili obecnej jest znacznie utrudnione. Oskarżony przebywa w zakładzie karnym, jako osadzony w innej sprawie, nie osiągając dochodów pozwalających na pokrycie wydatków i opłat. Sąd odwoławczy zasądził od oskarżonego D. M. i M. G. koszty sądowe, jako że ich sytuacja majątkowa pozwala na uiszczenie opłat i wydatków. Obaj oskarżeni do chwili wydania prawomocnego wyroku w niniejszej sprawie pozostawali na wolności, osiągając dochody, które pozwolą im bez jakiegokolwiek uszczerbku uiścić te należności. Nadto oskarżeni nie mają nikogo na utrzymaniu. </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> PODPIS </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> SSA Karina Maksym SSA Mirosław Ziaja SSA Iwona Hyła </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> obrońca oskarżonego P. C. </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> całość wyroku w odniesieniu do tego oskarżonego </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="4"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 2 </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> obrońca oskarżonego D. M. </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> całość wyroku w odniesieniu do tego oskarżonego </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="4"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 3 </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> obrońca oskarżonego M. G. </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> całość wyroku w odniesieniu do tego oskarżonego </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="4"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> </div>