V Ga 375/20

<p>Sygn. akt V Ga 375/20</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 18 grudnia 2020 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Olsztynie V Wydział Gospodarczy, w składzie:</p> <p>Przewodniczący – Sędzia Wiesław Kasprzyk,</p> <p>Sędziowie: Zbigniew Chmielewski, Maciej Rzewuski (del.)</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2020 r. w Olsztynie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. J.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block"> (...) Towarzystwu (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">O.</span>z dnia 14 września 2020 r., sygn. akt V GC 2721/19</p> <p>I.  oddala apelację,</p> <p>II.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 135,00 (sto trzydzieści pięć 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego wyroku pozwanemu do dnia zapłaty.</p> <p>Sędzia Zbigniew Chmielewski Sędzia Wiesław Kasprzyk Sędzia Maciej Rzewuski (del.)</p> <p>Sygn. akt V Ga 375/20</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 14 września 2020 r., V GC 2721/19, Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">O.</span>zasądził od pozwanego <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block"> (...) Towarzystwa (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">M. J.</span> kwotę 1.672,80 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 11 kwietnia 2019 r. do dnia zapłaty, oraz obciążył pozwanego kosztami procesu w kwocie 1.001 zł.</p> <p>Powyższy wyrok zaskarżył apelacją pozwany w części, tj. w zakresie pkt I – ponad zasądzoną powódce kwotę 984 zł oraz w zakresie pkt. II – w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 k.c.</a>,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 354;art. 354 § 2)">art. 354 § 2 k.c.</a> w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>,</p> <p>szczegółowo opisanych w środku odwoławczym.</p> <p>W oparciu o zredagowane zarzuty skarżący wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i oddalenie powództwa co do kwoty 688,80 zł, oraz obciążenie powódki kosztami procesu za obie instancje, według norm przepisanych.</p> <p>W odpowiedzi na apelację powódka wniosła o oddalenie środka odwoławczego w całości i zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja pozwanego nie jest zasadna i jako taka, podlegała oddaleniu.</p> <p>Poczynione przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne w sprawie były w prawidłowe i zostały przyjęte przez Sąd Okręgowy za własne, bez potrzeby przeprowadzania na nowo oceny każdego z dowodów. Podniesione przez pozwanego zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i procedury cywilnej w rzeczywistości zmierzają do polemiki z ustaleniami poczynionymi przez Sąd Rejonowy. Są jednak niezasdne.</p> <p>Jeśli chodzi o najbardziej rozbudowany zarzut naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> to należy wskazać, że jego skuteczne postawienie wymaga wykazania, że Sąd orzekający w I instancji uchybił zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego. Tylko takie naruszenie bowiem może świadczyć o wadliwym dokonaniu przez Sąd oceny dowodów. Dla skuteczności zarzutu naruszenia regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> nie wystarcza więc samo stwierdzenie o wadliwości dokonanych ustaleń faktycznych, odwołujące się do stanu faktycznego, który w przekonaniu skarżącego odpowiada rzeczywistości. Konieczne jest tu wskazanie konkretnych przyczyn dyskwalifikujących postępowanie sądu w tym zakresie. W szczególności skarżący powinien wskazać, jakie kryteria oceny naruszył sąd przy ocenie konkretnych dowodów, uznając brak ich wiarygodności i mocy dowodowej lub niesłusznie im je przyznając.</p> <p>Apelujący nie sprostał wskazanym wymaganiom. Nie przedstawił też przekonujących okoliczności, które potwierdzałyby nieprawidłową, dowolną tudzież dokonaną wbrew zasadom orzekania, ocenę dowodów Sądu I instancji.</p> <p>Odnosząc się do zarzutów apelacyjnych należy zważyć, że stanowią one jedynie próbę przeforsowania przez skarżącego odmiennej wizji stanu faktycznego i jego oceny prawnej, aniżeli te przyjęte przez Sąd Rejonowy. Próba ta jednak z przyczyn poniższych okazała się nieskuteczna.</p> <p>Po pierwsze, wbrew twierdzeniom skarżącego, pozwany nie wykazał jakoby przedłożone przezeń wiadomości mailowe zostały skutecznie doręczone poszkodowanej. Po drugie, wiadomości te nie stanowiły skonkretyzowanej w rozumieniu prawa materialnego oferty najmu pojazdu zastępczego. Po trzecie, Sąd Odwołąwczy podziela ocenę wiarygodności zeznań złożonych przez świadka <span class="anon-block">M. P.</span>, dokonaną przez Sąd Rejonowy, zwłaszcza że strona pozwana nie zaoferowała kontrdowodów, które ocenę tą zdołałyby skutecznie podważyć. W końcu po czwarte, uznany przez Sąd I instancji za ekonomicznie zasadny okres najmu pojazdu zastępczego korespodnuje w pełni z opinią biegłego sądowego sporządzoną na potrzeby przedmiotowej sprawy.</p> <p>W tym stanie rzeczy, nie podzielając żadnego z zarzutów skarżącego, Sąd Okręgowy na podstawie <span class="underline"> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </span> oddalił apelację pozwanego w całości.</p> <p>W przedmiocie kosztów postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391)">art. 391 k.p.c.</a> </p> <p>Sędzia Zbigniew Chmielewski Sędzia Wiesław Kasprzyk Sędzia Maciej Rzewuski (del.)</p> </div>