II K 104/20
Common courts2020-12-18
Case number
II K 104/20
Judgment date
2020-12-18
Type
SENTENCE
Judges
Bogumiła Dzięciołowska (PRESIDING_JUDGE)
Judgment text
<p>Sygn. akt II K 104/20</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<table>
<colgroup>
<col width="355"/>
<col width="355"/>
</colgroup>
<tr>
<td> </td>
<td>
<p> Dnia 18 grudnia 2020 r.</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">G.</span> - II Wydział Karny w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: sędzia Bogumiła Dzięciołowska</p>
<p>Protokolant: st. sek. sąd. Magdalena Bajerska</p>
<p>przy udziale prokuratora Mirosława Gąski</p>
<p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 16 października 2020 r. i 18 grudnia 2020 r. sprawy:</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">N. W.</span> </strong>s. <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">W. z domu J.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span>
<br/> w <span class="anon-block">Ś.</span>, zam. <span class="anon-block">(...)-(...) G.</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, nie karanego, <br/>
<span class="anon-block">PESEL: (...)</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->oskarżonego o to, że:</span>
</em>
</strong>
</p>
<p>w okresie od czerwca 2019 roku w <span class="anon-block">G.</span> dokonał przywłaszczenia powierzonego mu samochodu osobowego marki <span class="anon-block">M. (...)</span> o wartości 56000 zł , który stanowił zabezpieczenie pożyczki numer <span class="anon-block"> (...)</span>, uzyskanej z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedziba we <span class="anon-block">W.</span>, a następnie zgodnie z wypowiedzeniem przedmiotowej umowy z dnia 29 maja 2019 roku miał przejść na własność pożyczkodawcy, celem spłacenia zaległego kapitału w kwocie 69.493,91 zł,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->o r z e k a :</strong>
</p>
<p>1.
oskarżonego <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">N. W.</span>
</strong> uznaje za winnego tego, że w grudniu 2018 r. <br/>w <span class="anon-block">G.</span> przywłaszczył powierzony mu przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> udział w prawie własności pojazdu marki <span class="anon-block">M. (...)</span> wynoszący 49/100 o wartości <br/>31.311 zł stanowiący przedmiot umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie udzielonej mu przez wskazany podmiot pożyczki na podstawie <span class="anon-block">umowy nr (...)</span>, tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> po zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a;art. 37 a § 1)">art. 37a § 1 kk</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 34;art. 34 § 1;art. 34 § 1 a;art. 34 § 1 a pkt. 1)">art. 34 § 1, § 1a pkt 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 35;art. 35 § 1)">art. 35 § 1 kk</a> wymierza mu karę 9 (dziewięciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;</p>
<p>2.
na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzeka wobec oskarżonego <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">N. W.</span> </strong>obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A</span> we <span class="anon-block">W.</span> 31.311 zł (trzydzieści jeden tysięcy trzysta jedenaście złotych) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się wyroku;</p>
<p>3.
zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">N. W.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> kwotę 1.368 zł (tysiąc trzysta sześćdziesiąt osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;</p>
<p>4.
zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych, zaś wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa.</p>
<table>
<colgroup>
<col width="32"/>
<col width="30"/>
<col width="35"/>
<col width="118"/>
<col width="11"/>
<col width="42"/>
<col width="15"/>
<col width="123"/>
<col width="5"/>
<col width="11"/>
<col width="2"/>
<col width="8"/>
<col width="114"/>
<col width="71"/>
<col width="99"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="15">
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
</div>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="8">
<p>Formularz UK 1</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>Sygnatura akt</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>II K 104/20</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<em>
<!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->1.USTALENIE FAKTÓW</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->0.1.Fakty uznane za udowodnione</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td colspan="11">
<p>
<em>
<!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>1.1.1.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<span class="anon-block">N. W.</span>
</p>
</td>
<td colspan="11">
<p>W grudniu 2018 r. w <span class="anon-block">G.</span> przywłaszczył powierzony mu przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> udział w prawie własności pojazdu marki <span class="anon-block">M. (...)</span> wynoszący 49/100 o wartości 31.311 zł stanowiący przedmiot umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie udzielonej mu przez wskazany podmiot pożyczki na podstawie <span class="anon-block">umowy nr (...)</span>,</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="12">
<p>
<em>
<!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód </em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Numer karty </em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3" colspan="12">
<p>W dniu 9 maja 2017 r. w <span class="anon-block">Ś.</span> doszło do zawarcia <span class="anon-block">umowy pożyczki o numerze (...)</span> pomiędzy <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> oraz <span class="anon-block">N. W.</span>, prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą P.<span class="anon-block"> P.H.U. (...)</span>.</p>
<p>Na mocy zawartej umowy <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> udzieliła <span class="anon-block">N. W.</span> pożyczkę w kwocie 102.150,54 zł m.in. na zrefinansowanie zakupu pojazdu samochodu osobowego <span class="anon-block">M. (...)</span> nr VIN <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">nr rejestracyjny (...)</span> rok produkcji: 2014. Kwota 95.000 zł została przekazana na konto pożyczkobiorcy. Umowa została zawarta na 60 miesięcy.</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...) S.A.</span> i <span class="anon-block">N. W.</span> zawarli umowę przewłaszczenia na zabezpieczenie z dnia 9 maja 2017 r. na podstawie której <span class="anon-block">N. W.</span> przeniósł na <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> udział w prawie własności wskazanego pojazdu wynoszący 49/100. Zgodnie z umową pojazd miał być używany przez <span class="anon-block">N. W.</span>.</p>
<p>Zgodnie z § 3 pkt 4 umowy pozostała część udziału w prawie własności pojazdu wynosząca 51/100 miała przejść na własność pożyczkodawcy w przypadku wypowiedzenia przez ten podmiot umowy.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>wyjaśnienia oskarżonego</p>
</td>
<td>
<p>174 - 174v</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>zeznania <span class="anon-block">P. M.</span>
</p>
</td>
<td>
<p>75 - 77</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>kopie umowy pożyczki</p>
<p>kopie umowy przewłaszczenia</p>
</td>
<td>
<p>4 - 5, 9 - 10, 80, 83, 128, 132</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="2" colspan="12">
<p>
<span class="anon-block">N. W.</span> zapłacił 22 raty pożyczki, przy czym ostatnia wpłata miała miejsce w dniu 16 kwietnia 2019 r.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>wyjaśnienia oskarżonego</p>
</td>
<td>
<p>185v</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>zeznania <span class="anon-block">P. M.</span>
</p>
</td>
<td>
<p>77</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="12">
<p>W dniu 14 grudnia 2017 r. nastąpiło przejęcie <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> Wskutek połączenia <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>informacja z Krajowego Rejestru Sądowego</p>
</td>
<td>
<p>31 - 41</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="2" colspan="12">
<p>W 2018 r. <span class="anon-block">N. W.</span> popadł w kłopoty finansowe. Chcąc ratować swoją firmę w dniu 16 grudnia 2018 r. sprzedał samochód <span class="anon-block">M. (...)</span> nr VIN <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> obywatelowi Ukrainy <span class="anon-block">S. P.</span> za kwotę 38.000 zł. W maju 2019 r. <span class="anon-block">N. W.</span> poinformował o zbyciu pojazdu Starostwo Powiatowe w <span class="anon-block">G.</span>.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>wyjaśnienia oskarżonego</p>
</td>
<td>
<p>122-123. 174v, 185-185v</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>kopia umowy sprzedaży</p>
</td>
<td>
<p>127</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="12">
<p>Wartość samochodu <span class="anon-block">M. (...)</span> nr VIN <span class="anon-block"> (...)</span> na dzień 16 grudnia 2018 r. wynosiła 63.900 zł.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>wycena pojazdu</p>
</td>
<td>
<p>179</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3" colspan="12">
<p>Pismem z dnia 29 maja 2019 r. Idea <span class="anon-block"> (...)</span> wypowiedziała <span class="anon-block">N. W.</span> umowę pożyczki.</p>
<p>
<span class="anon-block">N. W.</span> podpisał dokument z dnia 13 czerwca 2019 r., na mocy którego zobowiązał wpłacić się zaległą kwotę na rzecz pożyczkodawcy do dnia 20 czerwca 2019 r., zaś w braku płatności zobowiązał się do osobistego oddania i przekazania pojazdu <span class="anon-block">M. (...)</span>.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>kopia wypowiedzenia umowy</p>
</td>
<td>
<p>22, 96, 134</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>zeznania <span class="anon-block">P. M.</span>
</p>
</td>
<td>
<p>75 - 78</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>pismo "zobowiązanie"</p>
</td>
<td>
<p>26, 93v</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="12">
<p>Początkowo <span class="anon-block">N. W.</span> nie poinformował <span class="anon-block">R. B.</span> wykonującego czynności windykacyjne na zlecenie <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> o zbyciu pojazdu i utrzymywał, iż znajduje się w jego posiadaniu. Dopiero w trakcie kolejnych kontaktów <span class="anon-block">N. W.</span> przyznał, iż zbył samochód.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>zeznania <span class="anon-block">R. B.</span>
</p>
</td>
<td>
<p>100v</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3" colspan="12">
<p>
<span class="anon-block">N. W.</span> ma 42 lata, legitymuje się wykształceniem średnim, jest ojcem jednego dziecka. Formalnie prowadzi działalność gospodarczą, ale nie uzyskuje żadnych dochodów, pozostaje na utrzymaniu rodziny. Nie był dotychczas karany sądownie.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>wyjaśnienia oskarżonego</p>
</td>
<td>
<p>185v</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>dane osobopoznawcze</p>
</td>
<td>
<p>117, 174</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>informacja z Krajowego Rejestru Karnego</p>
</td>
<td>
<p>108</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->0.1.Fakty uznane za nieudowodnione</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td colspan="11">
<p>
<em>
<!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>1.2.1.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<span class="anon-block">N. W.</span>
</p>
</td>
<td colspan="11">
<p>W grudniu 2018 r. w <span class="anon-block">G.</span> przywłaszczył powierzony mu przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> udział w prawie własności pojazdu marki <span class="anon-block">M. (...)</span> wynoszący 49/100 o wartości 31.311 zł stanowiący przedmiot umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie udzielonej mu przez wskazany podmiot pożyczki na podstawie <span class="anon-block">umowy nr (...)</span>.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="12">
<p>
<em>
<!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód </em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Numer karty</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="2" colspan="12">
<p>W czasie wypowiedzenia przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> umowy pożyczki <span class="anon-block">N. W.</span> był właścicielem udziału we własności pojazdu <span class="anon-block">M. (...)</span>, <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> wynoszącego 51/100.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>wyjaśnienia oskarżonego</p>
</td>
<td>
<p>174v</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>kopia umowy sprzedaży</p>
</td>
<td>
<p>127</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->1.OCena DOWOdów</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="9" colspan="3">
<p>1.1.1</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>wyjaśnienia oskarżonego</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Sąd ocenił wyjaśnienia oskarżonego jako w pełni wiarygodne, bowiem były jasne, logiczne, konsekwentne, a nadto korespondowały z dowodami w postaci kopii dokumentów, w szczególności umowy sprzedaży pojazdu z dnia 16 grudnia 2018 r., umowy pożyczki i umowy przewłaszczenia, a także z zeznaniami <span class="anon-block">P. M.</span> w takim zakresie, w jakim sąd uznał je za wiarygodne.</p>
<p>Sąd dostrzegł przy tym, iż oskarżony przyznał się do czynu w kształcie zarzuconym przez oskarżyciela, jednakże złożył wyjaśnienia wskazujące jednoznacznie na to, iż do sprzedaży pojazdu doszło w grudniu 2018 r., co z kolei miało odzwierciedlenie w ustaleniach sądu dotyczących daty i przedmiotu przywłaszczenia.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>zeznania <span class="anon-block">R. B.</span>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Zeznania nie były kwestionowane przez żadną ze stron, logicznie korespondowały z wyjaśnieniami oskarżonego i dowodami z dokumentów, w tym pisma „zobowiązanie”.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>zeznania <span class="anon-block">P. M.</span>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Sąd dał wiarę zeznaniom świadka co do faktu zawarcia pomiędzy <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> i <span class="anon-block">N. W.</span> umowy pożyczki oraz umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie, jak również co do okoliczności, które doprowadziły do wysłania przez pokrzywdzonego pisma stanowiącego wypowiedzenie umowy pożyczki, jak i czynności windykacyjnych podejmowanych przez pokrzywdzonego, bowiem w tym zakresie korespondowały z wyjaśnieniami oskarżonego oraz dokumentami zgromadzonymi w toku postępowania.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>kopie umowy pożyczki, kopie umowy przewłaszczenia</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Dokumenty nie były kwestionowane przez żadną ze stron postępowania, ich wiarygodność nie budziła również wątpliwości sądu.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>wycena pojazdu</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Dokument nie był kwestionowany przez żadną ze stron postępowania, nie wzbudzał również wątpliwości sądu.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>informacja z Krajowego Rejestru Karnego</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Dokument urzędowy, sporządzony przez uprawnioną osobę, niekwestionowany przez żadną ze stron postępowania.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>kopia wypowiedzenia umowy</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Sąd dał wiarę dokumentowi w zakresie tego, iż pismo o takiej treści zostało wysłane do oskarżonego, bowiem żadna ze stron postępowania nie kwestionowała tej okoliczności. Dokument ten nie stanowił natomiast dowodu tego, iż nastąpił skutek wskazany w piśmie, tj. iż na Idea <span class="anon-block"> (...)</span> przeszła "pozostała część udziału w prawie własności pojazd" (jak wskazano w piśmie), bowiem pozostawało to w sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonego i kopią umowy sprzedaży pojazdu, z której wynikało, iż oskarżony już w dniu 16 grudnia 2018 r. wyzbył się swojego udziału w prawie własności pojazdu.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>informacja z Krajowego Rejestru Karnego</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Dokument niekwestionowany przez żadną ze stron postępowania.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>kopia wypowiedzenia umowy</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Sąd dał wiarę dokumentowi co do jego treści, bowiem pozostawała w pełni spójna z wyjaśnieniami oskarżonego, zaś w toku postępowania strony nie kwestionowały wiarygodności, jak i autentyczności dokumentu. Zważyć należało, iż z treści dokumentu wynikało, iż został on przedłożony w Starostwie Powiatowym w <span class="anon-block">G.</span> w maju 2019 r., a okoliczność ta niewątpliwie również wzmacniała wiarygodność treści w nim zawartych.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>1.2.1</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>zeznania <span class="anon-block">P. M.</span>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka w zakresie, w jakim wynikało z nich, że w chwili wypowiedzenia umowy pożyczki przez pokrzywdzonego <span class="anon-block">N. W.</span> przysługiwał udział wynoszący 51/100 we własności pojazdu <span class="anon-block">M. (...)</span>, a tym samym iż wraz z wypowiedzeniem umowy przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> doszło do przeniesienia na rzecz tego podmiotu udziału wynoszącego 51/100 we własności tego samochodu, bowiem z dowodów w postaci wyjaśnień oskarżonego oraz kopii niekwestionowanej w toku procesu przez żadną ze stron umowy sprzedaży wynikało, że oskarżony sprzedał samochód w grudniu 2018 r., a zatem w chwili wypowiedzenia umowy przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> nie był już właścicielem wskazanego udziału we własności samochodu. Zaznaczył przy tym należało, iż <span class="anon-block">P. M.</span> nie miał wiedzy w tym zakresie, a zatem treść jego zeznań nie była podyktowana wolą wprowadzenia organów ścigania w błąd.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="2" colspan="3">
<p>1.1.1</p>
</td>
<td colspan="2"> </td>
<td colspan="10"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>pozostałe dokumenty</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Pozostałe dokumenty zgromadzone w toku postępowania przygotowawczego nie były kwestionowane przez strony, nie wzbudzały wątpliwości sądu, jednakże nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6"> </td>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em>
</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>1</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<span class="anon-block">N. W.</span>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> penalizuje przywłaszczenie powierzonej cudzej rzeczy ruchomej.</p>
<p>Prokurator zarzucił oskarżonemu popełnienie czynu polegającego na przywłaszczeniu powierzonej mu rzeczy, tj. samochodu <span class="anon-block">M. (...)</span> na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w czasie następującym po wypowiedzeniu umowy pożyczki przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>
</p>
<p>Tymczasem sąd w oparciu o wyjaśnienia oskarżonego oraz dowody z dokumentów, w szczególności kopii umowy sprzedaży z dnia 16 grudnia 2018 r. oraz kopii umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie z dnia 9 maja 2017 r. ustalił, iż <span class="anon-block">N. W.</span> sprzedał samochód <span class="anon-block">M. (...)</span> w dniu 16 grudnia 2018 r., a zatem w czasie trwania umowy pożyczki udzielonej przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, gdy był właścicielem udziału w prawie własności tego pojazdu wynoszącym 51/100, zaś <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> była właścicielem udziału w prawie własności wynoszącym 49/100. Zgodnie z postanowieniami umowy przewłaszczenia <span class="anon-block">N. W.</span> był uprawniony do używania pojazdu. W konsekwencji nie budziło wątpliwości sądu, iż udział we własności pojazdu wynoszący 49/100 został powierzony przez pokrzywdzonego oskarżonemu, który nie był uprawniony do jego sprzedaży. Innymi słowy pojazd <span class="anon-block">M. (...)</span> w części wynoszącej 49/100 był dla oskarżonego rzeczą cudzą w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284)">art. 284 kk</a>.</p>
<p>Dla przyjęcia realizacji znamion przestępstwa przywłaszczenia od strony podmiotowej konieczne jest wykazanie, że oprócz obiektywnego rozporządzenia przez sprawcę cudzą rzeczą, jego działaniu towarzyszył zamiar tzw. <em>
<!-- -->animus rem sibi habendi</em>, tj. zamiar zatrzymania tej rzeczy dla siebie albo dla innej osoby, bez żadnego ku temu tytułu i ekwiwalentu (por. wyrok SN z 6 stycznia 1978 r., V KR 197/77, OSNPG 1978, nr 6, poz. 64; wyrok SN z 9 grudnia 2003 r., III KK 165/03, LEX nr 140098). Przestępny zamiar działania specjalizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 1)">art. 284 § 1 kk</a>, określany jako <em>
<!-- -->animus rem sibi habendi</em>, sprowadza się do istnienia po stronie sprawcy zamiaru powiększenia swego majątku kosztem majątku osoby pokrzywdzonej (por. wyrok SN z 11 marca 2003 r., V KK 212/02, LEX nr 77007).</p>
<p>Sprzedając samochód w dniu 16 grudnia 2018 r. oskarżony niewątpliwie postąpił jak właściciel również z udziałem we własności pojazdu przysługującym <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> wynoszącym 49/100, przy czym zawierając uprzednio umowę przewłaszczenia, oskarżony musiał mieć świadomość tego, iż nie jest jedynym właścicielem pojazdu. W konsekwencji sąd doszedł do wniosku, iż oskarżony przywłaszczył powierzony mu udział we własności pojazdu wynoszący 49/100 na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>
</p>
<p>Sąd ustalił, iż wartość samochodu <span class="anon-block">M. (...)</span> w dniu 16 grudnia 2018 r. wynosiła 63.900 zł (oskarżony i obrońca nie kwestionowali wartości wskazanej przez pokrzywdzonego), a zatem udział 49/100 miał wartość 31.311 zł.</p>
<p>Zaznaczyć należało, iż przypisując oskarżonemu opisany powyżej czyn, w ocenie sądu nie doszło do wyjścia poza granice aktu oskarżenia. Przede wszystkim zaznaczyć należało, iż zarówno w przypadku czynu zarzuconego oskarżonemu, jak i ostatecznie przypisanego wyrokiem, chodziło o zachowanie oskarżonego wobec tej samej rzeczy, tj. samochodu <span class="anon-block">M. (...)</span>. Postępowanie dowodowe wykazało, iż zachowanie to miało miejsce w innym czasie niż przyjął prokurator, tj. 6 miesięcy wcześniej, jednakże nie był to na tyle odległy moment od czasu wskazanego w akcie oskarżenia, by doszło do przekroczenia ram aktu oskarżenia. Jednocześnie ustalenie, iż zachowanie polegające na sprzedaży samochodu miało miejsce w grudniu 2018 r. skutkowało odmiennym określeniem stosunków własnościowych dot. pojazdu w chwili czynu, a w konsekwencji uznaniem, iż oskarżony przywłaszczył udział w prawie własności samochodu wynoszący 49/100, a nie cały samochód.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p>
</td>
<td colspan="4"> </td>
<td colspan="5"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15"> </td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>3.3. Warunkowe umorzenie postępowania</p>
</td>
<td colspan="3"> </td>
<td colspan="6"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15"> </td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>3.4. Umorzenie postępowania</p>
</td>
<td colspan="3"> </td>
<td colspan="6"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15"> </td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>3.5. Uniewinnienie</p>
</td>
<td colspan="3"> </td>
<td colspan="6"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i <br/>środki związane z poddaniem sprawcy próbie</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<span class="anon-block">N. W.</span>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>1</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>1</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Sąd w niniejszej sprawie zastosował <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a>, dochodząc do wniosku, iż z pewnością w przypadku oskarżonego - zważywszy na jego uprzednią niekaralność, okoliczności popełnienia czynu i jego ciężar gatunkowy - wymierzona kara pozbawienia wolności nie byłaby surowsza od roku.</p>
<p>Sąd uwzględnił następujące okoliczności łagodzące:</p>
<dl>
<dt>⚫</dt>
<dd>
<p>uprzednią niekaralność oskarżonego;</p>
</dd>
<dt>⚫</dt>
<dd>
<p>przyznanie się oskarżonego do winy i złożenie szczerych wyjaśnień;</p>
</dd>
<dt>⚫</dt>
<dd>
<p>spłatę 22 rat pożyczki udzielonej przez pokrzywdzonego.</p>
</dd>
</dl>
<p>Z kolei jako okoliczność obciążającą sąd potraktował wartość przywłaszczonego udziału we własności samochodu. Nadto obciążająco na wymiar kary wpływało zachowanie oskarżonego po sprzedaży samochodu - oskarżony zwodził osobę działającą w imieniu pokrzywdzonego, kreując po jej stronie przekonanie, iż nadal jest w posiadaniu pojazdu.</p>
<p>W konsekwencji sąd doszedł do wniosku, iż w przypadku oskarżonego karą adekwatną do stopnia winy, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz uwzględniającą wskazane okoliczności łagodzące i obciążające będzie karą ograniczenia wolności polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne (oskarżony nie pracował, a zatem orzeczenie kary polegającej na potrąceniu części wynagrodzenia nie było możliwe). Zważyć należało, iż o wymierzenie tego rodzaju kary wnioskowali zarówno oskarżyciel, jak i obrońca oskarżonego. Sąd określił wymiar kary na 9 miesięcy po 20 godzin w stosunku miesięcznym, uznając iż kara w takim wymiarze ma szansę spełnić funkcję represyjną, prewencyjną i wychowawczą wobec oskarżonego. Jednocześnie kara w takim wymiarze nie stanowi w ocenie sądu nadmiernej dolegliwości (wszak karę orzeczono w niższym wymiarze niż wnioskowana przez obrońcę) i nie utrudni oskarżonemu podjęcia działań zmierzających do podjęcia pracy zarobkowej.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<span class="anon-block">N. W.</span>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>2</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>2</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> kwoty 31.311 zł odpowiadającej wartości 49/100 udziału we własności pojazdu <span class="anon-block">M. (...)</span> na dzień 16 grudnia 2018 r. (49/100 x 63.900 zł = 31.311 zł). Zaznaczyć należało, iż wobec złożenia przez pokrzywdzonego wniosku o naprawienie szkody, sąd nie miał podstaw do odstąpienia od orzeczenia środka kompensacyjnego. Jednocześnie zaznaczyć należało, iż orzeczenie obowiązku naprawienia szkody, stanowi ważny element całokształtu odpowiedzialności oskarżonego i poza funkcją kompensacyjną, spełni również funkcję prewencyjną i wychowawczą.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3"> </td>
<td colspan="4"> </td>
<td colspan="4"> </td>
<td colspan="4"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->1.inne zagadnienia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<em>
<!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->1.KOszty procesu</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em>
</p>
</td>
<td colspan="12">
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>3</p>
</td>
<td colspan="12">
<p>
<span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> występująca w charakterze oskarżyciela posiłkowego i reprezentowana przez radcę prawnego <span class="anon-block">E. K.</span> pismem z dnia 4 marca 2020 r. złożyła wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p>
<p>Sąd zważył, iż pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej, pomimo iż nie uczestniczyła w czynnościach dowodowych w toku postępowania, była aktywna zarówno na etapie postępowania przygotowawczego, jak i sądowego - począwszy od złożenia zawiadomienia o przestępstwie, poprzez wnioski i stanowiska wyrażane w toku postępowania. W tej sytuacji sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> zasądził na rzecz oskarżyciela posiłkowego wydatki z tytułu ustanowienia pełnomocnika w sprawie.</p>
<p>Sąd zważył, iż stosownie do § 11 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 3 w zw. z ust. 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz 265 ze zm.) stawka minimalna dla pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego będącego radcą prawnym za dochodzenie wynosi 360 zł, zaś za postępowanie przed sądem rejonowym w postępowaniu zwyczajnym 840 zł. Jednocześnie zgodnie z § 15 ust. 3 rozporządzenia w sprawach wymagających przeprowadzenia rozprawy opłatę ustala się w wysokości przewyższającej stawkę minimalną. Sąd ową kwotę przekraczającą stawkę minimalną określił na 168 zł (tj. w wysokości 20 procent stawki minimalnej za postępowanie przed sądem). Jest to kwota tożsama jaka zostałaby doliczona do stawki minimalnej za każdą kolejną rozprawę w toku postępowania przed sądem, gdyby pełnomocnik stawił się na rozprawie (§ 17 pkt 1 przywołanego rozporządzenia). O ile zatem sąd doszedł do wniosku, iż wynagrodzenie za stawiennictwo pełnomocnikowi nie przysługiwało, to stawkę minimalną powiększył o kwotę potencjalnie przysługującą za udział w każdej kolejnej rozprawie, czyniąc tym samym zadość wymogowi ustalenia opłaty w wysokości przekraczającej stawkę minimalną.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>4</p>
</td>
<td colspan="12">
<p>O kosztach sądowych orzeczono w punkcie czwartym sentencji wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a>, zwalniając oskarżonego od obowiązku ich uiszczenia z uwagi na jego aktualną sytuacje majątkową. Oskarżony nie pracuje, ma liczne zobowiązania, zaś niniejszym wyrokiem orzeczono obowiązek naprawienia szkody w kwocie 31311 zł, wobec czego sąd doszedł do wniosku, iż ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>
<strong>
<!-- -->1.Podpis</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15"> </td>
</tr>
</table>
</div>