IV U 1588/20

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV U 1588/20</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 18 grudnia 2020 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Zielonej Górze IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych </strong> </p> <p>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: sędzia Bogusław Łój</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2020 r. w Zielonej Górze</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p> <strong> <!-- -->odwołania <span class="anon-block">A. S. (1)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> </strong> </p> <p>z dnia 14.07.2020 r. znak <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>o przyznanie prawa do dodatku solidarnościowego</p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznanie wnioskodawczyni <span class="anon-block">A. S. (1)</span> prawo do dodatku solidarnościowego </strong> </p> <p> sędzia Bogusław Łój</p> <p>Sygn. akt IV U 1588/20</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z 14.07.2020 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> odmówił ubezpieczonej <span class="anon-block">A. S. (1)</span> prawa do dodatku solidarnościowego, ponieważ pracodawca nie rozwiązał z nią umowy o pracę za wypowiedzeniem po 15.03.2020 r. ani po tym dniu umowa o pracę nie została rozwiązana z upływem czasu, na który była zawarta. Stosunek pracy został rozwiązany za porozumieniem stron.</p> <p>Jako podstawę prawną decyzji organ rentowy podał art. 2 i art. 3 ust. 1-4 ustawy z 19.06.2020 r. o dodatku solidarnościowym przyznawanym w celu przeciwdziałania negatywnym skutkom COVID-10.</p> <p>W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczona <span class="anon-block">A. S. (1)</span> wniosła o zmianę tej decyzji w przedmiocie odmowy przyznania dodatku solidarnościowego poprzez przyznanie tego świadczenia, porozumienie stron dotyczyło wyłącznie skrócenia miesięcznego terminu wypowiedzenia, bowiem pracodawca był już niewypłacalny.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny.</strong> </p> <p>Ubezpieczona <span class="anon-block">A. S. (1)</span> złożyła Zakładowi wniosek o dodatek solidarnościowy 22.06.2020 r.</p> <p> <em> <!-- --> Okoliczności niesporne, ustalone na podstawie akt organu rentowego.</em> </p> <p>Odwołująca się była zatrudniona w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">D. W.</span> w <span class="anon-block">Z.</span> od dnia 1.11.2018 roku jako sprzedawca.</p> <p>Stosunek pracy ustał w wyniku porozumienia stron z powodu zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn leżących po stronie pracodawcy z dniem 31.03.2020 roku. Przyczyną zawarcia porozumienia powodującego ustanie stosunku pracy była likwidacja stanowiska pracy. Porozumienie zostało zawarte w dniu 23.03.2020 roku</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: świadectwo pracy - k. 4, porozumienie –k.5 akt </em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Odwołanie okazało się zasadne.</p> <p>Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było ustalenie, czy odwołującej się przysługuje prawo do dodatku solidarnościowego, przy czym spór ten ograniczał się do przesłanki określonej w art. 3 ust. 1 ustawy z 19.06.2020 r. o dodatku solidarnościowym przyznawanym w celu przeciwdziałania negatywnym skutkom COVID-19 (Dz.U. z 2020 r., poz. 1068).</p> <p>Zgodnie z przepisami tego ustępu, dodatek solidarnościowy przysługuje osobie, która w 2020 r. podlegała ubezpieczeniom społecznym z tytułu stosunku pracy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 ()">ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a> przez łączny okres co najmniej 60 dni oraz:</p> <p>1) z którą po dniu 15 marca 2020 r. pracodawca rozwiązał umowę o pracę za wypowiedzeniem lub</p> <p>2) której umowa o pracę po dniu 15 marca 2020 r. uległa rozwiązaniu z upływem czasu, na który była zawarta.</p> <p>Pozostałe przesłanki uzyskania przez ubezpieczoną prawa do spornego świadczenia nie były kwestionowane przez ZUS.</p> <p>Stan faktyczny sprawy był w zasadzie bezsporny, ponieważ w świetle przedłożonych dokumentów poza sporem było, że umowa o pracę łącząca wnioskodawczynię i jej pracodawcę została rozwiązana za porozumieniem stron z powodu likwidacji stanowiska pracy wnioskodawczyni, a więc z przyczyn leżących wyłącznie postronnie pracodawcy.</p> <p>Oczywiście rację ma pozwany organ rentowy wskazując, że literalne brzmienie cytowanego w zaskarżonej decyzji przepisu wskazuje na wypowiedzenie pracodawcy jako podstawy do przyznania dodatku solidarnościowego.</p> <p>Zdaniem Sądu literalne brzmienie przepisu nie jest wystarczające do oceny zasadności odwołania wnioskodawczyni. Przecież literalne brzmienie przepisu daje prawo do dodatku solidarnościowego ubezpieczonemu, któremu umowę o pracę wypowiedział pracodawca np. z powodu działania na szkodę pracodawcy, wyłącza prawo do spornego świadczenia wnioskodawczyni, z którą bez wątpliwości stosunek pracy rozwiązał pracodawca, tyle tylko, że w rybie porozumienia stron.</p> <p>Dlatego też, zdaniem Sądu, decydujące znaczenie ma cel ustawy, cel przepisu, który jest podstawą rozstrzygnięcia.</p> <p>21 czerwca 2020 r. weszła w życie ustawa z dnia 19 czerwca 2020 r. o dodatku solidarnościowym, przyznawanym w celu przeciwdziałania negatywnym skutkom COVID-19. Dodatek solidarnościowy wynosi 1400 zł za miesiąc kalendarzowy dla osób, które straciły pracę w wyniku kryzysu wywołanego COVID-19.</p> <p>Idea ustawodawcy w zakresie wskazanego dodatku to pomoc finansowa dla osób, które straciły zatrudnienie w okresie epidemii. Niniejsza pomoc realizowana jest poprzez wsparcie finansowe osób, które straciły źródło przychodu ze względu na sytuację gospodarczą spowodowaną kryzysem wywołanym COVID-19. Wskazać tu należy, że dodatek jest formą pomocy przyznawaną przez okres trzech miesięcy i stanowi zabezpieczenie finansowe dla osób w okresie poszukiwania nowej pracy.</p> <p>Okoliczności takie występowały w przedmiotowej sprawie.</p> <p>Nie można również nie zwrócić uwagi na fakt iż rozwiązanie umowy o prace z przyczyn leżących po stronie pracodawcy we wszystkich możliwych sytuacjach statuuje taką osobę jak osobę, z którą pracodawca rozwiązał umowę o pracę. Tytułem przykładu można wskazać ustawę o tzw. grupowych zwolnieniach, sytuację osób ubiegających się o zasiłek dla bezrobotnych.</p> <p>Trudno się więc dziwić i wskazywać na literalne brzmienie przepisu w sytuacji, gdy porozumienie zostało zawarte przed 19.06.2020 r, to jest przed uchwaleniem ustawy będącej źródłem uprawnienia do dodatku solidarnościowego.</p> <p>Reasumując, w ocenie Sądu, skoro literalne brzmienie przepisu stoi w sprzeczności z celem ustawy, to interpretacja przepisu musi uwzględniać cel przepisu. Skoro wnioskodawczyni straciła pracę, straciła źródło przychodu ze względu na sytuację gospodarczą spowodowaną kryzysem wywołanym COVID-19 i spełniła pozostałe kryteria, co do których nie było sporu, to przysługuje jej prawo do dodatku solidarnościowego.</p> <p>Odwołująca się spełniła więc sporną przesłankę uzyskania prawa do tego świadczenia.</p> <p>Mając powyższe na względzie, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477^{<!-- -->14} § 2 k.p.c.</a>, orzeczono jak w sentencji.</p> </div>