V GC 611/19

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V GC 611/19</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 18 grudnia 2020 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Ostrołęce V Wydział Gospodarczy</strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> Sędzia Rafał Rogiński</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant:</strong> sekr. sądowy Monika Grodzka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2020 roku w Ostrołęce</p> <p>na rozprawie sprawy z powództwa</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> <br/>KRS <span class="anon-block"> (...)</span> </strong> </p> <p>przeciwko</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">W.</span> <br/>KRS <span class="anon-block"> (...)</span> </strong> </p> <p>o zapłatę 9 189,95 zł</p> <p> <strong> <!-- -->orzeka:</strong> </p> <p>1.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> <br/>w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> kwotę 8 223,90 zł (osiem tysięcy dwieście dwadzieścia trzy złote dziewięćdziesiąt groszy) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 kwietnia 2019 roku do dnia zapłaty;</p> <p>2.  oddala powództwo w pozostałej części;</p> <p>3.  ustalając, że powód wygrał proces 89,49 %, a pozwany w 10,51% tytułem zwrotu kosztów procesu zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę<br/>2 743,41 zł;</p> <p>4.  nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Ostrołęce od powoda kwotę 47,40 zł (czterdzieści siedem złotych czterdzieści groszy) a od pozwanego kwotę 403,59 zł (czterysta trzy złote pięćdziesiąt dziewięć groszy) tytułem zwrotu wydatków poniesionych tymczasowo ze środków budżetowych.</p> <p>Sędzia</p> <p>Rafał Rogiński</p> <p>Sygn. akt 611/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> w pozwie skierowanym przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> <br/>w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 9 189,95 zł wraz<br/>z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 kwietnia 2019 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że zlecono mu naprawę uszkodzonego pojazdu marki <span class="anon-block">(...)</span> o <span class="anon-block">nr rej (...)</span>. Za wykonaną naprawę wystawiona została faktura na kwotę 88 848,01 zł Sprawca zdarzenia, w którym pojazd został uszkodzony miał zawartą z pozwanym umowę obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Pozwany tytułem szkody wypłacił kwotę 79 155,37 zł brutto.</p> <p>Na podstawie umowy cesji powód nabył wierzytelność z tytułu odszkodowania za powstała szkodę.</p> <p>W dniu 10 lipca 2019 r. wydany został nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym orzeczono zgodnie z żądaniem pozwu. Od nakazu zapłaty pozwany złożył sprzeciw wnosząc o oddalenie powództwa w całości.</p> <p>W uzasadnieniu sprzeciwu pozwany podniósł zarzut braku legitymacji czynnej powoda oraz argumentował, że składał poszkodowanej propozycję wykonania naprawy w warsztacie naprawczym z którym współpracuje.</p> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny</p> <p>W dniu 14 listopada 2018 r. doszło do kolizji, w wyniku której uszkodzeniu uległ pojazd marki <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> należący do <span class="anon-block"> Zespołu Szkół (...)</span>. Sprawca zdarzenia miał zawartą umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Przedmiotowa szkoda została zgłoszona ubezpieczycielowi<br/>i zarejestrowano ją pod numerem <span class="anon-block"> (...)</span>. Pozwany wypłacił odszkodowanie w wysokości 79 155,37 zł.</p> <p>W dniu 15 listopada 2018 r. poszkodowany zawarł z powodem umowę cesji, na mocy której poszkodowany przeniósł na powoda wierzytelność z tytułu odszkodowania za szkodę powstałą w wyniku kolizji z dnia 14 listopada w której uszkodzony został pojazd <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>.</p> <p>Za wykonana naprawę samochodu powód wystawił fakturę na kwotę<br/>88 848,01 zł. Powód wykonał również kalkulację naprawy, zgodnie z którą koszty naprawy powinny wynosić 88 345,32 zł</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: pisma <span class="anon-block"> (...)</span> k 5, kalkulacji naprawy k 7-18, faktury k 19-21, umowy cesji k 22, zeznań świadka <span class="anon-block">E. P.</span> k 149, akt szkody na płycie CD k 42, okoliczności wskazanych w pozwie, których strona pozwana nie zakwestionowała.</p> <p>Sąd zważył co następuje</p> <p>Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w przeważającej części.</p> <p>W przedmiotowej sprawie sporna była między stronami kwota przysługująca powodowi z tytułu naprawienia szkody powstałej w wyniku kolizji.</p> <p>Przede wszystkim Sąd nie podzielił podnoszonego przez pozwanego<br/>w sprzeciwie od nakazu zapłaty zarzutu braku legitymacji czynnej.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 § 1 k.c.</a> wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią ( przelew ) chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.</p> <p>Nie można mówić o sprzeczności umowy przelewu z naturą stosunku jaki powstał na skutek szkody czy o naruszeniu zasad współżycia społecznego. Zdaniem Sądu z treści umowy cesji wynika, że jej strony w prawidłowy sposób oznaczyły wierzytelność, gdyż przeniesiona została wierzytelność zbywcy w stosunku do ubezpieczyciela <span class="anon-block"> (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, jak również w stosunku do sprawcy kolizji.</p> <p>Ponadto stwierdzić należy, że w przypadku odpowiedzialności in solidum chodzi o całkowicie odmienne zobowiązania, związane z jednym celem, zwykle w postaci naprawienia jednej szkody. Powyższe skutkuje tym, że w wyniku zdarzenia rodzącego odpowiedzialność posiadacza pojazdu mechanicznego powstają samodzielne zobowiązania tak po stronie sprawcy szkody, jak i ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej, a odrębność tych tytułów prawnych powoduje, iż losy tych zobowiązań mogą być różne. Konsekwencją tego stanu rzeczy musi być zachowanie niezależności poszczególnych stosunków prawnych w czasie ich trwania. Stanowisko takie zajął Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 maja 2014 r. III CSK 224/13.</p> <p>Dlatego zdaniem Sądu ze względu na niezależny byt zobowiązania każdego<br/>z dłużników ( ubezpieczyciela i ubezpieczonego ) jak również specyfikę odpowiedzialności in solidum uprawnione jest zbycie przez poszkodowanego przysługującej mu wierzytelności względem tylko jednego z dłużników. Ponadto jak już wskazano, w przedmiotowej sprawie umową cesji przeniesiono wierzytelność zarówno w stosunku do ubezpieczyciela jak i sprawcy kolizji.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822)">art. 822 k.c.</a> przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 ()">ustawą z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Fundusz Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a> (Dz. U. Nr 124, poz.1152 ze zm.) obowiązkowym ubezpieczeniem objęta jest odpowiedzialność cywilna posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów. Z art.34 ust.1 i art.36 ust. 1 w/w ustawy wynika, że odszkodowanie, które zakład ubezpieczeń, w ramach odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, zobowiązany jest wypłacić poszkodowanemu, ustala się w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem, najwyżej jednak do ustalonej w umowie ubezpieczenia sumy gwarancyjnej, jeżeli są oni zobowiązani do odszkodowania za szkodę wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu.</p> <p>W niniejszej sprawie poza sporem pozostawała sama odpowiedzialność pozwanego za sprawcę szkody. Pozwany podnosił jednak, że w toku postępowania likwidacyjnego zaproponował poszkodowanej naprawę pojazdu w warsztatach z nim współpracujących.</p> <p>W ocenie Sądu należne poszkodowanemu odszkodowanie powinno odpowiadać niezbędnym i ekonomicznie uzasadnionym kosztom naprawy pojazdu a jedynym kryterium ustalenia wysokości odszkodowania jest koszt należycie wykonanej naprawy niezależny od tego czy pojazd został faktycznie naprawiony a jeżeli został to za jaką kwotę. Stanowisko takie znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie czemu wyraz dał Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 20 lutego 2019 r.<br/>( Sygn. akt III CZP 91/18 ) oraz uzasadnieniu wyroku z dnia 12 kwietnia 2018 r.<br/>( Sygn. akt II CNP 41/17 ). Ponadto tylko do poszkodowanego, należy wybór czy skorzysta z przedstawionej mu oferty czy też naprawi pojazd we własnym zakresie<br/>a nieskorzystanie z oferty naprawy pojazdu nie może powodować dla niego żadnych negatywnych konsekwencji o ile koszty przeprowadzonej naprawy nie przekraczają normalnych kosztów przywrócenia pojazdu do stanu sprzed zdarzenia powodującego szkodę</p> <p>Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w tym z zeznań świadka wynika, że uszkodzony samochód był nowy więc aby nie utracić prawa do gwarancji jego naprawa musiała być wykonana w autoryzowanym serwisie producenta pojazdu. W ocenie Sądu zeznania świadka są szczere, logiczne i znajdują potwierdzenie<br/>w pozostałym zebranym w sprawie materiale dowodowym.</p> <p>Dowodem określającym wysokość kwoty niezbędnej do naprawy uszkodzonego pojazdu jest opinia biegłego, która na wniosek strony powodowej została uzupełniona. W ocenie Sądu sporządzone opinie są rzetelne, wyczerpujące i nie ma jakichkolwiek podstaw do ich zakwestionowania.</p> <p>Biegły odpowiadając na postawione pytania wskazał, że koszt naprawy samochodu <span class="anon-block">(...)</span>, ustalony w systemie <span class="anon-block"> (...)</span> na miesiąc i rok powstania szkody ( 14.11.2018 r. ) z zastosowaniem oryginalnych części sygnowanych logo producenta i stawki za roboczogodzinę w wysokości 195,00 zł netto stosowanej przez autoryzowany serwis dokonujący naprawy tego samochodu wynosił 71 040,06 zł netto, a z podatkiem VAT 87 379,27 zł.</p> <p>Z opinii biegłego wynika również, że naprawa pojazdu powinna być przeprowadzona w autoryzowanym serwisie z użyciem części oryginalnych z logo producenta pojazdu. Ponadto biegły stwierdził, że z porównania stosowanych stawek za naprawę samochodów nie wynika aby stawka zastosowana przez powoda była wyraźnie wygórowana ( k 4 opinii biegłego ).</p> <p>Okoliczność mieszczenia się stawki zastosowanej przez powoda w przedziale stawek stosowanych przez autoryzowane serwisy została potwierdzona w opinii uzupełniającej ( k 6 opinii ).</p> <p>Z uwagi na powyższe w ocenie Sądu całkowity koszt naprawy uszkodzonego pojazdu powinien wynosić 87 379,27 zł. Dlatego uwzględniając wypłaconą powodowi przez pozwanego kwotę ( 79 155, 37 zł ) zasądzono na rzecz powoda kwotę<br/>8 223,90 zł. a w pozostałej części powództwo zostało oddalone.</p> <p>O kosztach postępowania orzeczono na podstawie 100 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> Ponieważ powództwo zostało częściowo oddalone to koszty zostały stosunkowo rozdzielone między stronami.</p> <p>Na koszty procesu w sprawie, poniesione przez stronę powodową składają się opłata od pozwu w wysokości 460,00 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa<br/>w wysokości 17,00 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 1 800,00 zł oraz uiszczona zaliczka w poczet wynagrodzenia biegłego w kwocie 1 000,00 zł. Pozwany uiścił opłatę skarbową od pełnomocnictwa i poniósł koszty wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości 1 800,00 zł.</p> <p>Ponieważ powód wygrał sprawę w 89,49% a pozwany w 10,51% to pozwany ma zapłacić na rzecz powoda kwotę 2 743,41 tytułem zwrotu kosztów procesu. Część wynagrodzenia biegłego została w wypłacona tymczasowo ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Ostrołęce ( 450,99 zł ) więc kwotę tą nakazano pobrać odpowiednio od pozwanego w 89,49% ( 403,59 zł ) i powoda w 10,51% ( 47,40 zł ).</p> <p>Sędzia Rafał Rogiński</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> </div>