III Ca 1370/20

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III Ca 1370/20 </strong> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Apelacja powoda jako niezasadna zasługuje na oddalenie.</p> <p>W pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd Rejonowy prawidłowo zbudował podstawę faktyczną rozstrzygnięcia. Sąd odwoławczy przyjmuje ustalony stan faktyczny za własny.</p> <p>Wszystkie zarzuty apelacji dotyczą oceny materiału dowodowego sprawy, choć zostały ujęte w kontekście treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> Przy czym na nieporozumieniu polegają zarzuty dotyczące wykazania zaciągnięcia przez pozwaną pożyczki u pierwotnego wierzyciela. W tym zakresie Sąd Rejonowy przyjął za prawdziwe wszystkie twierdzenia powoda, stwierdził istnienie roszczenia o zwrot kwoty dochodzonej pozwem. Oddalenie powództwa wynikało wyłącznie z tego, że powód nie wykazał legitymacji czynnej do dochodzenia tego roszczenia. Na tym zagadnieniu skupione będą dalsze wywody.</p> <p>Nie doszło do zarzucanego naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>, gdyż Sąd I instancji słusznie przyjął, że do akt sprawy nie zostały złożone dowody wystarczające do przyjęcia istnienia po stronie powoda legitymacji czynnej. Powód złożył wyłącznie kserokopie umowy przelewu wierzytelności i listy wierzytelności objętych tą umową. Pozwana zakwestionowała te dowody. W sprzeciwie od nakazu zapłaty zażądała złożenia oryginału dokumentacji potwierdzającej legitymację czynną powoda wraz z wykazaniem umocowania osób działających w imieniu stron umowy przelewu. Skarżący, mimo zakreślenia przez Sąd stosownego terminu, ograniczył się do ponownego złożenia kserokopii umowy cesji i listy wierzytelności (k. 63-71), ale bez potwierdzenia ich za zgodność <br/>z oryginałem. Zabieg ten, z zupełnie niezrozumiałych powodów, został ponowiony na etapie postępowania apelacyjnego – po raz kolejny złożono do akt kserokopie dokumentów bez ich poświadczenia za zgodność z oryginałem. Nie można mieć wątpliwości, że niepoświadczona podpisem strony kserokopia nie jest dokumentem (patrz, np. uchwała Sądu Najwyższego z 29 marca 1994 r., III CZP 37/94, OSNCP 1994, Nr 11, poz. 206). Warto dodać, że jeżeli pismo nie może być uznane za dokument, nie może być ono też podstawą do prowadzenia dowodu w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 308)">art. 308 k.p.c.</a> W innym przypadku doszłoby do obejścia przepisów o dowodzie z dokumentu. Trzeba pamiętać, że wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 308)">art. 308 k.p.c.</a> środki dowodowe ustawodawca zaliczył do "przyrządów utrwalających albo przenoszących obrazy lub dźwięki". Pod to pojęcie nie podpadają opisy wyrażane pismem. W konsekwencji należało uznać, że pomimo istnienia sporu co do faktów, powód nie przedstawił dowodów wymaganych zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>, co przekłada się także na bezzasadność zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> Skarżący nie udowodnił faktów, z których wywodzi skutki prawne, a więc nie sprostał ciężarowi dowodów.</p> <p>Wbrew zarzutowi apelacji nie doszło do naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>, który wyraża zasadę swobodnej oceny dowodów. Niepotwierdzona kserokopia może być uznana za środek pozwalający ustalić treść pisemnego dokumentu, ale tylko w przypadku braku sporu co do treści (także innych przyczyn zwalniających z obowiązku dowodzenia) lub w sytuacji oceny całokształtu materiału dowodowego, kiedy z przyczyn faktycznych uzyskanie dostępu do oryginału lub wypisu lub odpisu funkcjonującego na prawach oryginału nie jest możliwe. Żadna z tych sytuacji nie zaistniała w tym przypadku. Strona powodowa miała wszelkie możliwości przedstawienia wartościowego dowodu, a jej zaniechanie w tej kwestii nie pozwoliło podważyć zastrzeżeń strony pozwanej do prawdziwości faktów, które powód przywołał w spornym zakresie. Sąd Rejonowy miał więc wszelkie podstawy do uznania, że dowody te nie są wiarygodne, a wynikające z nich fakty nie mogą zostać włączone do ustaleń faktycznych. Jednocześnie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku słusznie zauważono, że nie wykazano uiszczenia ceny, co w świetle twierdzeń powoda miało warunkować przeniesienie na niego wierzytelności. Brak ten nie został usunięty nawet w postępowaniu apelacyjnym, mimo deklaracji zawartej <br/>w środku odwoławczym.</p> <p>Podsumowując, żaden z podniesionych przez skarżącego zarzutów apelacyjnych nie okazał się zasadny. Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>, oddalił apelację powoda.</p> </div>