VII SA/Wa 782/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi H. L. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej skargę oddala UZASADNIENIE W dniu [...].03.2006r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. wydał decyzję Nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia u H. L. choroby zawodowej: zespół cieśni w obrębie nadgarstka, zespół wibracyjny. Od decyzji odwołał się H. L., podnosząc w odwołaniu, że orzeczenie lekarskie Instytutu Medycyny Pracy w L. z dnia [...].11.2005r. zostało wystawione w oparciu o niepełny materiał dowodowy, zawierający niezgodną z prawdą charakterystykę jego stanowiska pracy i rodzaj wykonywanych czynność. Pacjent wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy przez lekarzy orzeczników, uwzględniające uzupełniające informacje o narażeniu zawodowym. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. po zapoznaniu się z zebraną dokumentacją stwierdził, że do akt sprawy dołączono uzupełniające "Postępowanie wyjaśniające w związku z podejrzeniem choroby zawodowej" z dnia [...].02.2006r., w formie wywiadu z Panem H. L. na okoliczność podejrzenia choroby zawodowej. Ponieważ dokument ten został wystawiony już po wydaniu orzeczenia lekarskiego przez jednostkę orzeczniczą II stopnia, tj. Instytut Medycyny Pracy w L. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. pismem z dnia [...].06.2006r. zwrócił się do Instytutu Medycyny Pracy w L. o dodatkową konsultację i udzielenie informacji, czy w świetle nadesłanych nowych dowodów podtrzymuje swoją opinię, przedstawioną w orzeczeniu lekarskim NR [...] z dnia [...].05.2005r. Instytut Medycyny Pracy w L. w odpowiedzi z dnia [...].09.2006r. stwierdził, że podtrzymuje stanowisko zawarte w cytowanym wyżej orzeczeniu o braku podstaw do rozpoznania u w/w choroby zawodowej pod postacią zespołu cieśni w obrębie nadgarstka i zespołu wibracyjnego. W piśmie poinformowano ponadto, że przeprowadzone badania obwodowego układu nerwowego i układu naczyniowego nie potwierdziły zmian, które po uwzględnieniu narażenia zawodowego upoważniałyby do rozpoznania obu rozpatrywanych chorób zawodowych. Podkreślono, że nie ma uzasadnienia do ponownego badania pacjenta w Instytucie Medycyny Pracy L. Decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2006r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. Nr [...] z dnia [...].03.2006r. Organ stwierdził, że u H. L. rozpoznano niewielkiego stopnia, obustronny zespół cieśni nadgarstka. Według lekarzy orzeczników, z charakterystyki wykonywanej pracy nie wynikało jednakże, że miała ona charakter pracy monotypowej, związanej z długotrwałym wykonywaniem czynności obciążających stawy nadgarstkowe w stopniu skutkującym rozpoznaniem choroby zawodowej. Ponadto, nieznaczne nasilenie objawów klinicznych i elektrofizjologicznych oraz brak udokumentowanych dowodów występowania schorzenia w okresie zatrudnienia oraz do 1 roku od zaprzestania pracy w narażeniu (do czego obliguje wykaz chorób zawodowych) wskazuje na związek schorzenia z zaburzeniami hormonalnymi czynności tarczycy, co jest częstą przyczyną pozazawodowej etiologii schorzenia w populacji ogólnej. Skargę na decyzję nr [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...].10.2006r. wniósł H.L. Skarżący uważa, że decyzja była wydana na podstawie dokumentu zawierającego niezgodne z prawdą charakterystyką jego pracy , a ponadto orzeczenia lekarskie zapadły na podstawie niepełnej dokumentacji lekarskiej. W odpowiedzi na skargę Inspektor Sanitarny w W. odnosząc się do zarzutu podniesionego w skardze dotyczącego sugestii, iż choroba miała początek w okresie zatrudnienia, stwierdził, że powyższemu faktowi przeczy zebrana w sprawie dokumentacja. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona. Z przebiegu pracy zawodowej wynika, że Pan H. L. był w latach [...] zatrudniony w F. S.A. w M. na stanowiskach: ślusarz monter ([...]), instruktor nauki zawodu ([...]), monter ([...]), kontroler jakości wyrobu ([...]), kierownik sekcji kontroli jakości ([...]). Od 2000r. przebywa na rencie z ogólnego stanu zdrowia z przyczyn kardiologicznych. Jednostki orzecznicze I i II stopnia kierując się ściśle określonymi kryteriami diagnostyczno-orzeczniczymi, po przebadaniu pacjenta, wydały orzeczenia lekarskie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Lekarze orzecznicy, oceniając przebieg pracy zawodowej i ocenę narażenia zawodowego oraz biorąc pod uwagę, że u pacjenta rozpoznano początki choroby, nie znaleźli podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - zespół cieśni w obrębie nadgarstka. Wbrew twierdzeniu pacjenta, z dołączonej do skargi dokumentacji z Poradni Neurologicznej - nie wynika, iż u skarżącego rozpoznano zespół cieśni nadgarstka jeszcze podczas okresu zatrudnienia. Analiza orzeczenia lekarskiego prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż ze względu na niespełnienie określonych warunków brak było podstaw do stwierdzenie u skarżącego choroby zawodowej. Podkreślić również należy ,że orzeczenia lekarskie w sprawie choroby zawodowej mają walor opinii biegłego. Bez tej opinii, bądź sprzecznie z nią organa Inspekcji Sanitarnej nie mogą dokonać we własnym zakresie rozpoznania choroby. Jednostki orzecznicze I i II stopnia kierując się ściśle określonymi kryteriami diagnostyczno-orzeczniczymi, po przebadaniu pacjenta, wydały orzeczenia lekarskie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Lekarze orzecznicy, oceniając przebieg pracy zawodowej i ocenę narażenia zawodowego oraz biorąc pod uwagę, że u pacjenta rozpoznano początki choroby, nie znaleźli podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - zespół cieśni w obrębie nadgarstka. Ponadto, wobec braku w badaniach diagnostycznych symptomów medycznych narażenia na oddziaływanie drgań mechanicznych, orzekli brak podstaw do rozpoznania zespołu wibracyjnego. Organa Inspekcji Sanitarnej podejmując decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej lub braku podstaw do jej stwierdzenia są związane orzeczeniem lekarskim wydanym w sprawie. Nie mają uprawnień do samodzielnej oceny dokumentacji, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia. Podkreślić należy, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W., celem wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, przesłał dodatkowe, nadesłane przez H. L., dokumenty do ponownej oceny lekarzy orzeczników, w tym parafowany przez skarżącego szczegółowy wywiad odnośnie przebiegu pracy zawodowej i wykonywanych czynności zawodowych. Postępowanie w sprawie H.L. zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującą procedurą dotyczącą rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych. Z tych wszystkich względów należało orzec jak w sentencji na podstawi eart 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).