Ppolska.starec← UrzadnikLog in

II SA/Go 559/20

Administrative courts2020-11-27
Case number
II SA/Go 559/20
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Judgment date
2020-11-27
Type
Postanowienie WSA w Gorzowie W

Judges

Krzysztof Dziedzic

Ruling

Odrzucono skargę

Judgment text

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o warunkach zabudowy postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim stronie skarżącej K.W. kwotę 500 (pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] września 2020 r. K.W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędnym uzbrojeniem i zjazdem na działce o nr ewidencyjnym [...]. Do skargi załączony został jej jeden odpis. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 października 2020 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych, stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z tej samej daty skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie czterech odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 29 października 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane przez dorosłego domownika k. 21). W dniu 29 października 2020 r. skarżący uiścił wpis sądowy. Natomiast wezwanie Sądu w zakresie wymaganych odpisów skargi pozostawione zostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega kontroli pod względem merytorycznym jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U.z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy wskazane w powyższym przepisie, które są charakterystyczne wyłącznie dla skargi. Jednym z wymogów na podstawie przepisu art. 47 p.p.s.a. dotyczącym pism procesowych wnoszonych do Sądu, a więc także skargi, jest obowiązek dołączenia jej odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom postępowania (w tym również uczestnikom postępowania). Skarga zawierająca braki formalne, w tym dotyczące braku wymaganej liczby odpisów skargi, które pomimo wezwania przez Sąd nie zostały przez stronę skarżącą uzupełnione w terminie zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Zasadność wyrażonego powyżej stanowiska potwierdza treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów wydanej w dniu 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, w której Sąd orzekł, iż ,,1. Niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. 2. Złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a." W okolicznościach przedmiotowej sprawy skarżący nadesłał do Sądu skargę z jednym jej odpisem. W związku z faktem, że udział w sprawie w charakterze uczestników postępowania bierze 5 osób, koniecznym było złożenie przez skarżącego dodatkowo czterech odpisów skargi, celem doręczenia ich uczestnikom. Skarżący w wezwaniu przesłanym przez Sąd poinformowany został o takim wymogu, wraz z pouczeniem o konsekwencjach wynikających z braku dokonania wskazanej czynności. Na podstawie art. 69 p.p.s.a. doręczenia dokonuje się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie. W oparciu o art. 72 § 1 jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi (k. 21 akt), została ona doręczona dorosłemu domownikowi (stosownie do treści art. 72 § 1 p.p.s.a.) dnia 29 października 2020 r. Termin do wykonania wezwania – złożenia wymaganych odpisów skargi – upłynął zatem bezskutecznie z dniem 5 listopada 2020 r. (czwartek). Mając na uwadze powyższe skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia. W kwestii poniesionego wpisu należy wskazać, że na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Strona skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w wysokości 500 złotych, a Sąd odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi. Wobec powyższego należało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzec jak w pkt 2 sentencji postanowienia.