II AKz 1367/20

<p>Sygn. akt II AKz 1367/20</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 29 grudnia 2020 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie :</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący :</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Piotr Pośpiech</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Waldemar Szmidt (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSA Wojciech Kopczyński</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant :</p> </td> <td> <p>Damian Skril</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w sprawie <span class="anon-block">K. F.</span> (<span class="anon-block">F.</span>) i <span class="anon-block">M. K.</span> </p> <p>oskarżonych o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> </p> <p>zażaleń obrońców oskarżonych</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Rybniku</p> <p>z dnia 16 listopada 2020 roku, sygn. akt III K 125/20</p> <p>w przedmiocie przedłużenia czasu trwania tymczasowego aresztowania</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> </p> <p>postanawia:</p> <p>zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy w Rybniku postanowieniem z dnia 16 listopada 2020 roku, sygn. akt III K 125/19, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 3)">art. 263 § 3 k.p.k.</a>, przedłużył środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania w pkt. 1 wobec oskarżonego <span class="anon-block">K. F.</span> na dalszy czas oznaczony, tj. do dnia 15 marca 2021 roku, <br/>do godz. 10.10, natomiast w pkt. 3 wobec oskarżonej <span class="anon-block">M. K.</span> na dalszy czas oznaczony, tj. do dnia 11 marca 2021 roku, do godz. 17.20.</p> <p>Zażalenia na powyższe postanowienie wywiedli obrońcy oskarżonych.</p> <p>Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">K. F.</span> podniósł zarzut obrazy przepisów postępowania, <br/>a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 257;art. 257 § 1)">art. 257 § 1 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 1;art. 258 § 1 pkt. 2)">art. 258 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> oraz zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. W konkluzji wywiedzionego środka odwoławczego skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zastosowanie względem oskarżonego środków zapobiegawczych o charakterze wolnościowym.</p> <p>Obrońca oskarżonej <span class="anon-block">M. K.</span> podniósł zarzut obrazy przepisów postępowania, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1;art. 249 § 4 k)">art. 249 § 1 i 4 k,p</a>.k. oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a>, wnosząc jednocześnie <br/>o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nieprzedłużanie okresu tymczasowego aresztowania, względnie zastosowanie w jego miejsce środków zapobiegawczych <br/>o charakterze wolnościowym.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</p> <p>Zażalenia wniesione przez obrońców oskarżonych nie zasługiwały na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Okręgowy w Rybniku słusznie uznał, że wobec oskarżonych <span class="anon-block">K. F.</span> oraz <span class="anon-block">M. K.</span> zachodzą podstawy do dalszego przedłużenia tymczasowego aresztowania, celem zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania jurysdykcyjnego.</p> <p>Na wstępie należy zaznaczyć, że sąd I instancji prawidłowo wykazał istnienie ogólnej przesłanki stosowania środków zapobiegawczych, określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a> Analiza zgromadzonego w aktach sprawy świadczy o istnieniu dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez oskarżonych zarzucanego im czynu. Istnienie dużego prawdopodobieństwa popełnienia przestępstwa w żaden sposób nie jest równoznaczne z przypisaniem oskarżonym sprawstwa, kwalifikacji prawnej czynu, czy też winy w zakresie stawianego im zarzutu. Sąd przy stosowaniu środków zapobiegawczych nie dokonuje kompleksowej oceny materiału dowodowego, bowiem ta należy do sądu <em> <!-- -->meriti</em> na etapie wyrokowania po przeprowadzeniu przewodu sądowego. W realiach niniejszej sprawy w dalszym ciągu prawdopodobieństwo to nie utraciło aktualności, a nadto istniejące okoliczności uzasadniają potrzebę zabezpieczenia postępowania sądowego. Istnienie dużego prawdopodobieństwa popełnienia zarzucanych oskarżonym czynów nie było zresztą kwestionowane przez żadnego ze skarżących, stąd <br/>w tym zakresie przesłankę z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a> należy uznać za niekontrowersyjną. <br/>W dalszym ciągu również – wbrew argumentacji obrońców – istnieje także, wskazana w tym przepisie, potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, która wynika <br/>z intensywności aktualizującej się na gruncie niniejszej sprawy przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a> </p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego w przedmiotowej sprawie w dalszym ciągu aktualna pozostaje szczególna przesłanka uzasadniająca konieczność dalszego stosowania względem oskarżonych izolacyjnego środka zapobiegawczego, określona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a> Zgodnie <br/>z powszechnie akceptowanym orzecznictwem przesłanka ta stanowi wraz z przesłanką ogólną z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a> podstawę stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego wówczas, gdy zarzucony oskarżonemu czyn zagrożony jest karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 8 lat i jednocześnie wymierzenie w danym konkretnym przypadku surowej kary jest realne. Mając na względzie kwalifikację prawną czynu, którego popełnienie zarzucono każdemu z oskarżonych, a więc z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a>, zagrożonego karą od 3 lat pozbawienia wolności, jak również okoliczności towarzyszące popełnieniu przestępstwa, charakter czynu, jego wysoką społeczną szkodliwość, działanie w wspólnie i w porozumieniu, groźba wymierzenia surowej kary – w przypadku stwierdzenia sprawstwa <br/>i winy oskarżonych – jawi się jako realna, a nie jedynie hipotetyczna. Ponadto, jak już wskazano w postanowieniu tut. Sądu z dnia 20 października 2020 roku, sygn. akt II AKz 1118/20, okolicznością dodatkowo wzmacniającą przekonanie o realnej możliwości wymierzenia oskarżonym surowych kar pozbawienia wolności, jest zapadły wobec nich wyrok Sądu Rejonowego w Żorach, którym wymierzono oskarżonym kary 8 lat pozbawienia wolności wobec <span class="anon-block">K. F.</span> oraz 4 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności wobec <span class="anon-block">M. K.</span>, a który to został uchylony z uwagi na możliwość zakwalifikowania czynów oskarżonych jako zbrodni z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> W orzecznictwie funkcjonuje pogląd, że groźba surowej kary rodzi domniemanie prawne, iż oskarżeni mogą podejmować próby bezprawnych działań mogących destabilizować prawidłowy tok postępowania. Z uwagi na to, że wskazana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a> okoliczność ma charakter domniemania prawnego, nie jest konieczne dowodowe wykazywanie, że oskarżeni podejmowali w przeszłości konkretne działania w tym kierunku (<em> <!-- -->por. np. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 3.11.2011 r., sygn. akt II AKz 708/11, LEX nr 1102946, KZS 2012/1/73, Prok.i Pr.-wkł. 2012/4/3</em>). W tym stanie rzeczy prezentowana przez skarżących argumenty, podważające zasadność występowania wymienionej przesłanki szczególnej, w szczególności odwołujące się do uprzedniej niekaralności oskarżonych, ich młodego wieku, czy też prowadzenia ustabilizowanego trybu życia przed popełnieniem przestępstwa, nie były w stanie podważyć stanowiska Sądu Okręgowego.</p> <p>Za bezprzedmiotowe należy uznać natomiast podniesione przez obrońcę oskarżonego <span class="anon-block">K. F.</span> zarzuty obrazy przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 1;art. 258 § 1 pkt. 2)">art. 258 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.</a> oraz przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, dotyczącego oceny materiału dowodowego w zakresie istnienia przesłanki matactwa. Ponieważ zarówno przesłanka szczególna obawy ucieczki lub ukrycia się oskarżonego, jak <br/>i przesłanka obawy matactwa procesowego nie stanowiły podstawy przedłużenia stosowania wobec <span class="anon-block">K. F.</span> najsurowszego z środków zapobiegawczych.</p> <p>Uznać nadto trzeba, że Sąd Okręgowy nie dopuścił się naruszenia zasady minimalizacji środków zapobiegawczych, wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 257;art. 257 § 1)">art. 257 § 1 k.p.k.</a>, albowiem niniejsze postępowanie sądowe prawidłowo może zabezpieczyć jedynie dalsze stosowanie tymczasowego aresztowania wobec każdego z oskarżonych. W świetle przyjętych obaw i ich nasilenia, uwzględniając też zagrożenie dla prawidłowego przebiegu postępowania jurysdykcyjnego i jednocześnie zasadę ultima ratio stosowania środków zapobiegawczych o charakterze izolacyjnym, zasadnym jest przyjęcie, iż na obecnym etapie postępowania przed sądem I instancji tylko najsurowszy środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania w sposób prawidłowy zabezpieczy jego przebieg. Nie można tym samym przyjąć, że środki o charakterze wolnościowym, zwłaszcza wskazane przez skarżących, wobec ich oczywiście mniejszej efektywności, będą dawać taką gwarancję.</p> <p>Aktualnie w sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 259)">art. 259 k.p.k.</a>, których występowanie mogłoby skutkować odstąpieniem od dalszego stosowania względem oskarżonych tymczasowego aresztowania.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak na wstępie.</p> <table> <colgroup> <col width="725"/> </colgroup> <tr> <td> <p>SSA Waldemar Szmidt (spr.) SSA Piotr Pośpiech SSA Wojciech Kopczyński</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p> <em> <!-- -->- odpis postanowienia doręczyć oskarżonym z pouczeniem o prawomocności;</em> </p> <p> <em> <!-- -->- zwrócić akta sprawy.</em> </p> <p> <em> <!-- -->Katowice, dnia 29 grudnia 2020 roku</em> </p> </div>