III SA/Wa 1074/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędzia WSA Anna Wesołowska (sprawozdawca), Protokolant specjalista Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi O. z siedzibą we Francji na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia w sprawie odmowy naliczenia i wypłaty odsetek z tytułu nieterminowego dokonania zwrotu podatku od towarów i usług z okres od stycznia do grudnia 2004 r. postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz O. z siedzibą we Francji kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z [...] lutego 2010 roku Dyrektor Izby Skarbowej w W., pozostawił bez rozpoznania odwołanie wniesione przez Spółkę O. SA z siedzibą we Francji (Skarżąca) na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z [...] lipca 2009 roku odmawiającej naliczenie i wypłaty odsetek z tytułu nieterminowego dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2004 roku, powołując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 169 § 4 w związku z art. 168 i 235 o.p. Podstawą faktyczną rozstrzygnięcia organu było ustalenie, że Skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków wniesionego odwołania. Organ wskazał, że pismem z 28 października 2009 roku, pełnomocnik Skarżącej wezwany został do uzupełnienia braków formalnych odwołania poprzez przedstawienie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie dla Pana S. D. (który udzielił pełnomocnictwa Panu L.) do jednoosobowego reprezentowania Skarżącej, wskazując jednocześnie, że uzupełnienie tego braku formalnego może nastąpić poprzez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionej kopii stosownego dokumentu wraz z dokumentami w szczególności wypisem z rejestru handlowego potwierdzającym upoważnienie osoby, która udzieliła w imieniu Skarżącej pełnomocnictwa Panu S. D. do reprezentowania Skarżącej. Organ wskazał, że w tym samym piśmie wyznaczony został termin dla uzupełnienia braków oraz zawarte zostało pouczenie zgodnie z którym nie uzupełnienie braków w terminie spowoduje pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia. Organ wskazał dalej, że powyższe wezwanie zostało doręczone Panu L. 4 listopada 2009 roku, zaś pismem nadanym 12 listopada 2009 roku Pan L. wskazał, że przekazuje organowi kopię odpisu z rejestru handlowego strony Skarżącej wraz z tłumaczeniem przysięgłym, poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa udzielonego Panu S. D. oraz poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa substytucyjnego. W ocenie organu pomimo nadesłania powyższych dokumentów pełnomocnik Skarżącej nie wykazał umocowania do jej reprezentowania, gdyż w aktach sprawy nie znajdował się oryginał dokumentu z którego wynikałoby uprawnienie dla Pan S. D. do jednoosobowej reprezentacji strony, a dokumentu takiego nie dołączono również do odwołania. Do pisma z 16 listopada 2009 roku dołączono jedynie poświadczoną za zgodność przez Pana S. L. kopię pełnomocnictwa udzielonego przez Panią M. L. dla Pana S. D., tymczasem pełnomocnik substytucyjny mógł w owym okresie poświadczyć za zgodność jedynie kopię udzielonego mu pełnomocnictwa, nie był natomiast uprawniony do poświadczenia za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa głównego. 2. Stosownie do zawartego w powyższym postanowieniu pouczenia, Skarżąca wniosła skargę na powyższe postanowienie do tutejszego sądu zarzucając mu naruszenie art. 123 § 1, 145 § 1 169 § 1 i 4 o.p. 3. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że błędnie pouczył stronę o możliwości wniesienia skargi od powyższego postanowienia. Wskazał, że w dniu 30 marca 2010 roku wydane zostało postanowienie prostujące z urzędu pouczenie co do środka zaskarżenia, poprzez wskazanie, że stronie przysługuje możliwość wniesienia od powyższego postanowienia zażalenia. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : 4. Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 169 § 1 O.p. jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Według natomiast art. 168 § 3 O.p. podanie wniesione pisemnie powinno być podpisane przez wnoszącego (z wyjątkami bez znaczenia dla niniejszej sprawy). Do podań zaś § 1 tego artykułu zalicza wprost odwołania. Brak zatem jednoczesnego wykazania wraz ze składanym podaniem, że osoba fizyczna - podpisująca podanie - może reprezentować podmiot, którego dotyczy podanie inny niż ona sama, skutkuje koniecznością żądania uzupełnienia istniejącego w tym zakresie braku. Zdaniem Sądu, w przedstawionym stanie prawnym nie powinno budzić wątpliwości, iż art. 169 § 1 O.p. znajduje zastosowanie także w postępowaniu przed organem odwoławczym. Stosując ten przepis, w razie nie usunięcia braków formalnych podania (między innymi odwołania i zażalenia) organ odwoławczy rozstrzyga w ramach tego artykułu, tj. wydaje postanowienie, o którym mowa w art. 169 § 4 O.p., na które przysługuje zażalenie (por. wyrok tutejszego sądu z dnia 30 maja 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 582/06, LEX nr 283295, oraz z 15 kwietnia 2008 roku, sygn. akt. III SA/Wa 56/08). Przepis ten nie czyni bowiem wyjątku w tym zakresie i nie różnicuje sposobu rozstrzygnięcia w zależności od tego, czy przedmiotem braków jest np. podanie wszczynające postępowanie, czy też mamy do czynienia z brakami podania będącego środkiem zaskarżenia (odwołaniem, zażaleniem), złożonym od nieostatecznego rozstrzygnięcia. W każdym ze wskazanych przypadków pozostawienie podania bez rozpatrzenia wymaga wydania postanowienia zaskarżalnego w drodze zażalenia. W konsekwencji należało stwierdzić, iż pozostawienie bez rozpatrzenia odwołania wniesionego w imieniu Skarżącej powinno nastąpić - o ile były ku temu podstawy w postaci nie uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie - w trybie art. 169 § 4 O.p., tj. poprzez wydanie stosownego postanowienia, które podlega zaskarżeniu w trybie zażalenia. W takiej sytuacji wniesienie skargi do sąd administracyjnego poprzedzać musi wcześniejsze złożenia zażalenia na postanowienie, gdyż w przeciwnym razie skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, a więc niedopuszczalna - art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej w skrócie "P.p.s.a.". W niniejszej sprawie strona Skarżąca wniosła skargę do tutejszego Sądu bez wyczerpania trybu o którym owa w art. 169 § 4 o.p., to jest bez złożenia zażalenia, co skutkowało koniecznością odrzucenia skargi z mocy powołanych wyżej przepisów. Sąd wskazuje w tym miejscu, że odrzucenie skargi w niniejszej sprawie nie szkodzi stronie Skarżącej i nie pozbawia jej prawa do sądu. Jak sądowi z urzędu wiadomo, Skarżąca po otrzymaniu postanowienia z 30 marca 2010 roku skorzystała z możliwości wniesienia zażalenia a następnie złożyła do tutejszego Sądu skargę zarejestrowaną pod sygn. akt. III SA/Wa 2591/10. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a.