II SAB/Sz 61/20

SENTENCJA Dnia 11 grudnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2020 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów postępowania wydanego w sprawie ze skargi W. S. na bezczynność Okręgowa Izby Radców Prawnych w przedmiocie podjęcia uchwały postanawia po pkt. IV dodać pkt V o treści" zasądzić od Okręgowa Izby Radców Prawnych na rzecz skarżącego kwotę [...]zł (słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania" UZASADNIENIE W dniu [...] lipca 2020 r. skarżący złożył skargę na bezczynność Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w przedmiocie podjęcia uchwały. Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]zł, wpis sądowy uiścił w dniu 3 września 2020 r. Wyrokiem z dnia 22 października 2020 r., wydanym na posiedzeniu niejawnym, Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 25 stycznia 2015 r., w terminie 30 dni od doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt I), stwierdził że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt II), wymierzył organowi grzywnę (pkt III), oraz przyznał od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną (pkt IV). Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 20 listopada 20020 r. W dniu 1 grudnia 2020 r. W. S. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje. W razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej p.p.s.a.). Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie (art. 210 § 1 p.p.s.a.). Przepis § 1 nie ma zastosowania w przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego. W takim przypadku o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu (art. 210 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący nie złożył wniosku o przyznanie należnych mu kosztów w terminie zakreślonym w art. 210 § 1 p.p.s.a., jednakże sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, a skarżący nie był reprezentowany przez pełnomocnika. Dlatego o należnych mu koszach Sąd powinien orzec z urzędu. W myśl art. 157 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. W niniejszej sprawie odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 20 listopada 2020 r., a jego wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów postępowania został złożony w dniu 1 grudnia 2020 r., a więc w terminie zakreślonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. Z powyższych względów wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku co do zwrotu należnych mu kosztów, w oparciu o art. 210 § 2 w zw. z art. 157 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. należało uwzględnić