II SAB/Wa 52/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Janusz Walawski, Eugeniusz Wasilewski, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi R. L. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia 1. zobowiązuje Komendanta Głównego Policji do rozpatrzenia zażalenia R. L. z dnia [...] kwietnia 2013 r. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...], w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. UZASADNIENIE Komendant Wojewódzki Policji [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], działając na podstawie art. 61a § 1 i § 2 Kpa odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Komendanta Powiatowego Policji w J. nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o wysokości równoważnika pieniężnego za remont w latach 2006 – 2012. W motywach uzasadnienia wskazał, że postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń jest postępowaniem uproszczonym, stąd do postanowień wydanych w ramach postępowania o wydanie zaświadczeń nie stosuje się przepisów normujących tryby nadzwyczajne tj. wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności. Na powyższe postanowienie R.L. wniósł pismo z dnia [...] kwietnia 2013 r., nazwane zażaleniem, skierowane do Komendanta Głównego Policji, w treści którego zażądał stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] marca 2013 r. Jednocześnie oświadczył, że rezygnuje z trybu odwoławczego. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. R.L. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, a następnie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w zakresie rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2013 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] marca 2013 r. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie, ewentualnie umorzenie postępowania. Wskazał, że w obrocie prawnym funkcjonuje wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 147/13, oddalający żądanie skarżącego. Rozstrzyganie po raz kolejny w tej materii może rodzić niebezpieczeństwo postawienia zarzutu "powagi rzeczy osądzonej". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu sprowadza się do oceny, czy organ podjął czynności po wpłynięciu wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2013 r. oraz po wpłynięciu zażalenia datowanego również na dzień [...] kwietnia 2013 r. (vide akta adm.). Wnioski te dotyczyły stwierdzenia nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...]. Z materiału dowodowego sprawy wynika, iż organ nie rozpoznał powyższych wniosków w przewidzianym prawem terminie ani też po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa (14.10.2013 r.), jak również po wpłynięciu skargi do Sądu (20.01.2014 r.). Powyższe oznacza to, że organ pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku i zażalenia skarżącego z dnia [...] kwietnia 2013 r., dotyczących stwierdzenia nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...]. Zgodzić należy się z twierdzeniem organu, iż postępowanie w sprawach zaświadczeń jest postępowaniem uproszczonym i odformalizowanym. Rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia zamyka tok czynności procesowych postępowania administracyjnego, a nie rozstrzyga o interesie prawnym czy obowiązku. Dlatego do postanowień wydanych w ramach postępowania w sprawie wydawania zaświadczeń nie stosuje się przepisów normujących tryb weryfikacji w formie stwierdzenia nieważności postanowienia. Zatem słusznie organ stwierdził, że w sprawie nieważności postanowienia Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] grudnia 2012 r. należało odmówić wszczęcia postępowania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] na podstawie art. 61 a § 1 i § 2 K.p.a., a nie na zasadzie badania przesłanek z art. 156 K.p.a. Uszło uwadze organu, iż postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] było samodzielną nową sprawą o stwierdzenie nieważności (zakończoną odmową jego wszczęcia) i w stosunku do tego rozstrzygnięcia skarżącemu przysługiwały wszelkie prawa do jego weryfikacji, tj. zarówno tryb zwykły, jak i nadzwyczajny. W sprawie bezsporne jest, iż skarżący "zrezygnował z trybu odwoławczego" – rezygnację powyższą zawarł w treści zażalenia z dnia [...] kwietnia 2013 r., w którym jednocześnie oświadczył, że domaga się stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...]. Oznacza to, że ww. postanowienie z dnia [...] marca 2013 r., wydane w trybie nieważnościowym, skarżący zakwestionował w trybie nadzwyczajnym. Bezsporne jest, iż organ nie podjął żadnych czynności w tej sprawie i trwa w niej mimo wezwania skarżącego do zaprzestania naruszenia prawa i złożenia skargi na bezczynność. Stan taki uzasadnia zobowiązanie organu do rozpatrzenia pisma skarżącego zwanego "zażaleniem", co Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uczynił w pkt 1 wyroku, zgodnie z art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią powołanego przepisu, stwierdzając bezczynność, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był zobowiązany do oceny stanu tej bezczynności. W tym zakresie Sąd nie dopatrzył się, aby stwierdzona bezczynność organu miała postać rażącego naruszenia prawa (pkt 2 wyroku). Głównym powodem takiej oceny bezczynności była niejednoznaczność żądania skarżącego, zawartego w pismach z dnia [...] lipca 2013 r., co częściowo tłumaczy organ w zwłoce w działaniu do momentu wpływu wezwania skarżącego do zaprzestania naruszenia prawa. Nie bez znaczenia jest tu także fakt złożenia przedmiotowej skargi dopiero w dniu [...] grudnia 2013 r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji.