II OZ 698/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 września 2022 r., sygn. akt II SA/Łd 586/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi T. Ś. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 17 maja 2022 r. nr 83/2022 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie kontroli zgodności wykonania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE T. Ś. (dalej: skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 17 maja 2022 r. nr 83/2022 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie kontroli zgodności wykonania robót budowlanych. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 12 lipca 2022 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi oraz wskazania numeru PESEL skarżącego, a także do uiszczenia wpisu sadowego od skargi w kwocie 100 zł. W pouczeniach stwierdzono, że brak usunięcia ww. braków w terminie 7 dni od doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Wezwania powyższe zostały doręczone 26 lipca 2022 r. w jednej przesyłce listowej. W ustawowym terminie, który upływał 2 sierpnia 2022 r. pełnomocnik nadesłał pełnomocnictwo procesowe do działania w imieniu skarżącego przed Sądem I instancji oraz wskazał numer PESEL skarżącego. Wpis od skargi nie został uiszczony. Zaskarżonym postanowieniem z 8 września 2022 r., sygn. akt II SA/Łd 586/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 230 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę. Sąd wskazał na, wynikający z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od pism wszczynających postępowanie przed sadem administracyjnym. Wyjaśnił, że konsekwencją prawną braku uiszczenia wpisu od skargi po uprzednim wezwaniu zobowiązanego przez Sąd do jego uiszczenia (art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.) jest jej odrzucenie. Sąd za bezsporne uznał, że pełnomocnik skarżącego, będąc zobowiązanym do uiszczenia wpisu od skargi, pomimo informacji o skutkach niewywiązania się z ww. obowiązku w terminie do tego przewidzianym, wpisu sądowego nie uiścił. Okoliczności te uniemożliwiały nadanie skardze dalszego biegu. Skoro wezwanie do uiszczenia wpisu zostało odebrane przez pełnomocnika 26 lipca 2022 r. to ostatnim dniem ustawowego terminu do wykonania wezwania był 2 sierpnia 2022 r. Termin ten upłynął bezskutecznie skutkując odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Pełnomocnik skarżącego wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia w całości. Pełnomocnik skarżącego zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, pomimo że brak ten został uzupełniony w przepisanym terminie, po dokonaniu jego przywrócenia. W uzasadnieniu wskazano, że skarga została opłacona w przepisanym terminie, gdyż skarżący złożył także wniosek o przywrócenie terminu wraz z dokonaniem opłaty od wniesionej skargi. W związku z tym, uznać należy, że brak formalny skargi wniesionej w dniu 23 czerwca 2022 r. został uzupełniony w terminie. Wskazano ponadto że odrzucenie skargi jest następstwem jej niedopuszczalności oraz że odrzucenie skargi czyni niemożliwym jej ponowne wniesienie. Jednocześnie z zażaleniem pełnomocnik skarżącego wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci wpisu, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., oraz uiściła wpis. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów jest opłacenie pisma procesowego jeżeli tego wymaga ustawa. Wymóg opłaty wpisu od skargi określa art. 230 § 1 P.p.s.a., stwierdzając, ze od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W § 2 tego przepisu precyzuje się, które pisma sądowe wszczynają postępowanie przed sądem administracyjnym. Jest m.in. skarga. Z kolei art. 220 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Zatem wymogiem skargi jest jej opłacenie. Kiedy strona nie uiści wpisu od skargi Przewodniczący Wydziału stosownie do art. 220 § 1 zd. 2 P.p.s.a. wzywa wnoszącego skargę do jej opłacenia pod rygorem jej odrzucenia z art. 220 § 3 P.p.s.a. W związku z powyższym brak uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie i w wysokości określonej w wezwaniu Przewodniczącego Wydziału skutkować będzie odrzuceniem skargi jak stanowi art. 220 § 3 P.p.s.a. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącego 26 lipca 2022 r. (zpo. k. 13 akt). Od tego dnia zaczął biec termin 7 dni na jego uiszczenie. Do dnia 2 sierpnia 2022 r, kiedy upływał ostatni dzień terminu, wpis nie został uiszczony. Wobec tego odrzucenie skargi na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a. było uzasadnione albowiem w istocie wezwanie nie zostało wykonane. Fakt, że pełnomocnik powiadomił 2 sierpnia 2022 r. mailowo skarżącego o konieczności uiszczenia wpisu w tym dniu nie zmienia faktu, że wpis nie został uiszczony. Sąd miał zatem podstawy odrzucić skargę. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu na etapie wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi nie stanowi okoliczności, która czyni wadliwym odrzucenie skargi. Z okoliczności sprawy jednoznacznie wynika, że wpis od skargi nie został uiszczony w terminie i skarga podlegała odrzuceniu. Jeśli Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrzy pozytywnie wniosek o przywrócenie terminu, to wówczas będzie podstawa do uchylenia postanowienia o odrzuceniu skargi, albowiem w takim przypadku zaistnieją podstawy aby termin został na nowo wyznaczony. Jednak na etapie rozpatrywania niniejszego zażalenia przedwczesnym jest przyjęcie, że termin został przywrócony. Ta kwestia nie została jeszcze przesądzona i jako taka nie mogła stanowić o uchyleniu zaskarżonego postanowienia. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny podziela w pełni stanowisko Sądu I instancji wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Słusznie Sąd ten uznał, że brak fiskalny skargi nie został uzupełniony i na tej podstawie ją odrzucił w myśl art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.