I SAB/Wr 225/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz- Rajchman po rozpoznaniu w dniu 26 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi D. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 25 stycznia 2022 r. Skarżący wniósł skargę w wskazanym w sentencji zakresie. W dniu 8 czerwca 2022 r. doręczono Stronie wezwanie do przedłożenia dowodu wniesienia ponaglenia odnoszącego się do okresu następującego po 8 lutego 2021 r. tj. dacie wniesienia przez Stronę poprzedniej skargi zakończonej wyrokiem Sądu z 15 lipca 2021 r., sygn. akt I SAB/Wr 570/21, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi . Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.)., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła stosowne ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, postanowienia NSA z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20, wyrok NSA z dnia 17 listopada 2020 r. sygn. akt II OSK 973/19 – orzeczenia dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, CBOSA). Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w tej samej sprawie, wszczętej wnioskiem Strony z 21 kwietnia 2021 r. (a więc tym samym, na który strona powołuje się w tej sprawie) było przedmiotem kontroli sądowej. Wyrokiem z 15 lipca 2021 r. sygn. akt I SAB/Wr 570/21 WSA we Wrocławiu stwierdził m.in., że Wojewoda przewlekle prowadzi postępowanie w sprawie z wniosku Strony skarżącej. Jak wynika z akt i uzasadnienia ww. orzeczenia, dopuszczalność skargi była uwarunkowana złożonym przez stronę ponagleniem z 8 stycznia 2021 r. Tym samym stwierdzić trzeba, że wskazane ponaglenie (w aktach administracyjnych sprawy nie ma innego ponaglenia, a Strona nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu, dotyczyło postępowania zakończonego powołanym już wyrokiem. Zatem zostało niejako skonsumowane w tamtym postępowaniu. Chcąc skarżyć przewlekłość organu administracji zaistniałą po wydaniu ww. wyroku przez Sąd, konieczne było wyczerpanie drogi administracyjnej, czyli złożenie kolejnego ponaglenia. Posłużenie się kolejny raz tym samym dokumentem nie pozwala na uznanie, że Skarżący przed wniesieniem skargi wyczerpał tok instancji (por. postanowienie WSA w Łodzi z 24 października 2007 r., sygn. akt II SAB/Łd 11/07, postanowienie WSA we Wrocławiu z 4 grudnia 2020 r., sygn. akt I SAB/Wr 285/20, wyrok WSA w Gdańsku w z 28 kwietnia 2021 r, sygn. akt III SAB/Gd 10/21, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Skoro Strona przed wniesieniem niniejszej skargi nie złożyła ponaglenia, skarga podległa odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.