I SA/Sz 484/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska,, Sędzia WSA Anna Sokołowska, Protokolant Joanna Zienkowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi S.O. w przedmiocie niewykonania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 kwietnia 2005 r. sygn. akt I SA/Sz 496/04 oddala skargę UZASADNIENIE W sprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pismem z dnia 23 listopada 2009 r., doręczonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 2 grudnia 2009 r., S. O. zamieszkały w W. wniósł skargę o orzeczenie bezczynności przez Ministra Finansów i Dyrektora Izby Skarbowej, że jako organy nadzoru nie wymusiły na Naczelniku Urzędu Skarbowego w W. wykonania wyroków: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 2464/05 i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 kwietnia 2005 r. sygn. akt I SA/Sz 496/04, o orzeczenie bezczynności Naczelnika Urzędu Skarbowego w zakresie niewykonania w/w wyroków oraz o wymierzenie zaskarżonym wyżej organom nadzoru i Naczelnikowi Urzędu Skarbowego grzywny w stopniu ich przewinienia. W uzasadnieniu skargi przywołując jako podstawę żądania przepis art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) S. O. wskazał, że przywołanymi wyrokami Sądy uchyliły postanowienia zapadłe w postępowaniu egzekucyjnym dotyczące oddalenia skargi na czynności egzekucyjne i zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, co winno było skutkować, zdaniem skarżącego przywróceniem stanu z przed egzekucji i zwróceniem zobowiązanemu wyegzekwowanej kwoty wraz z odsetkami. Skarżący, wezwany do sprecyzowania zarzutów skargi, pismem z 13 lutego 2010r. doprecyzował swoje żądanie, stwierdzając, że wskazane organy pozostają w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po otrzymaniu odpowiedzi na skargę Naczelnika Urzędu Skarbowego, postanowieniem z dnia 11 maja 2010 r. stwierdził swą niewłaściwość w zakresie rozpoznawania skargi na bezczynność tego organu i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. Na podstawie dołączonych do skargi kopii wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 marca 2005 r., pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego z 28 maja 2009 r., kopii pism Ministra Finansów z dnia 8 września 2009 r. i Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 lipca 2009 r. skierowanych do skarżącego oraz dołączonych do odpowiedzi na skargę kopii pisma skarżącego z 27 marca 2009 r., kopii postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego, kopii zajęcia wierzytelności Komornika Sądu Rejonowego z dnia [...] skierowanych do Urzędu Skarbowego, kopii pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 lipca 2009 r. skierowanego do Naczelnika Urzędu Skarbowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ustalił, że po doręczeniu organowi odpisu wyroku z dnia 13 marca 2005 r., Dyrektor Izby Skarbowej, postanowieniem z dnia [...], uzupełnionym w dniu 19 sierpnia 2005 r., uchylił w części rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji uznając za uzasadniony zarzut niedopuszczalności egzekucji i umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tyt. wykonawczych o numerach od [...] do [...],z wyłączeniem tytułu numer W[...] odnośnie którego ustalono, że spełnia przesłanki do wszczęcia i prowadzenia egzekucji. Z uwagi na umorzenie postępowania egzekucyjnego, Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] obciążył wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego w kwocie [...]zł oraz odsetkami ustawowymi w kwocie [...]zł i wskazał, iż należną zobowiązanemu łączenie kwoty [...]zł przekazał Komornikowi Sądu Rejonowego na podstawie otrzymanego zajęcia wierzytelności z dnia 7 września 2005 r. sygnatura KM 2338/04. Rozpatrując zażalenie wierzyciela i zobowiązanego, Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości i ustalił koszty egzekucyjne w kwocie [...]zł i odsetki ustawowe w kwocie [...]zł. Uznając takie postępowanie organów skarbowych za niewykonanie wyroku a odpowiedzi organu egzekucyjnego i organów nadzoru za niesatysfakcjonujące (pisma skarżącego z 28 lipca 2009 r., 6 czerwca 2009 i odpowiedzi Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 lipca 2009 r., Ministra Finansów z dnia 8 września 2009 r.), pismem z dnia 14 października 2009 r., S. O. wezwał Naczelnika Urzędu Skarbowego do niezwłocznego wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 marca 2005 r. przez dokonanie zwrotu bezprawnie zajętych środków finansowych, zapłaty odsetek i wyjaśnienie przyczyn niewykonania prawomocnego wyroku. Pismem z dnia 26 października 2009 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego udzielił odpowiedzi przywołując treść wskazanego wyżej uzasadnienia postanowienia dotyczącego obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego i skierowanych do skarżącego pism, stwierdzając iż brak jest podstaw do załatwienia sprawy zgodnie z żądaniem. Wnioski skargi z 23 listopada 2009 r., oparte o przepis art. 154 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, S. O. uzasadnił, stwierdzając, że skoro wyrok z 13 marca 2005 r. stwierdził, że uchylone postanowienie nie może być wykonane, to wykonanie wyroku winno polegać na przywróceniu stanu sprzed egzekucji i obowiązkiem organu winno być zwrócenie zobowiązanemu wyegzekwowanej kwoty wraz z odsetkami jako przyjętej bezprawnie. W odpowiedzi na skargę, Naczelnik Urzędu Skarbowego wnosząc o jej oddalenie wskazał na podjęte przez organ nadzoru postanowienie z [...] o przekazaniu wniosku S. O. z dnia 8 sierpnia 2005 r. o zwrot wyegzekwowanych kwot wraz z odsetkami do ZUS Oddział w K. jako organu właściwego do jego rozpatrzenia oraz postanowienie z dnia [...] orzekającego o obciążeniu wierzyciela kosztami egzekucyjnymi i odsetkami ustawowymi, która to kwota, aczkolwiek przedłożona do dyspozycji S. O., z uwagi na zajęcie jego wierzytelności pismem z dnia 7 września 2005r. przez Komornika Sądu Rejonowego, została przekazana na jego konto celem realizacji zadłużeń S. O. wobec Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Nadto organ egzekucyjny wskazał, że wniosek S. O. o zwrot wyegzekwowanych należności, ZUS Oddział w K. rozpatrzył decyzją ostateczną z [...] – pismo ZUS z 9 lipca 2009 r. Na wszystkie pisma skarżącego skierowane do organu egzekucyjnego czy organów nadzoru, zostały udzielone odpowiedzi, których kopie stanowią załącznik do odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje: Skarga nie jest zasadna. S. O. skargę na bezczynność organu oparł na przepisie art. 154 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi o uprawnieniu strony do złożenia skargi na bezczynność organu po wydaniu wyroku uchylającego akt lub czynności, po uprzednim wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy i żądaniu wymierzenia temu organowi grzywny. Wymaga zatem wyjaśnienia znaczenie określenia "bezczynność organu po wydaniu wyroku uchylającego akt", którego zakres jest inny od pojęcia "bezczynność organu". W wyroku z dnia 13 marca 2005 r. Sąd uchylając postanowienie organu nadzoru w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, stwierdził, że nie zostały należycie ocenione zarzuty dotyczące prowadzonego postępowania egzekucyjnego w zakresie jego niedopuszczalności, przez uznanie, że tytuły wykonawcze wierzyciela spełniają wymaganie przewidziane ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, gdy faktycznie tytuły wykonawcze zostały wystawione wadliwie przez oparcie ich na deklaracjach rozliczeniowych składek na ubezpieczenie społeczne, które nie zawierały pouczenia, że stanowią podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Zdaniem Sądu, w stanie faktycznym sprawy, Dyrektor Izby Skarbowej po otrzymaniu przedmiotowego wyroku miał obowiązek ponownie rozpatrzyć w trybie zażaleniowym zarzut dopuszczalności egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułów wykonawczych wierzyciela – ZUS Odział w K. Skarżący nie kwestionuje, że postanowieniem z [...]. uzupełnionym [...] po ponownym rozpoznaniu zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej podzielając oceny Sądu przedstawione w uzasadnieniu wyroku, uchylił w części rozstrzygnięcie organu I instancji uznając zarzut niedopuszczalności egzekucji i umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie nieprawidłowo sporządzonych tytułów wykonawczych, a więc podjął czynności i kontynuował postępowanie w przedmiocie rozpoznania zarzutów zgłoszonych przez stronę w postępowaniu egzekucyjnym i w części, w której uznał ich zasadność, w efekcie, umorzył postępowanie egzekucyjne. Jeżeli uznamy, że skuteczność przedmiotowego wyroku, w postępowaniu administracyjnym miała, poprzez uznanie zarzutu niedopuszczalności egzekucji, doprowadzić do jej zaprzestania, to zdaniem Sądu, cel ten został osiągnięty przez umorzenie postępowania egzekucyjnego (poprzez uznanie znacznej części tytułów wykonawczych za wadliwe). Dlatego zdaniem Sądu, skoro po wydaniu wyroku organ kontynuował postępowanie w celu rozpoznania zarzutów zgłaszanych w postępowaniu egzekucyjnym i zakończył postępowanie egzekucyjne, to brak jest podstaw by uznać, że pozostawał w bezczynności po wydaniu wyroku uchylającego zaskarżony akt. W kontekście zarzutu skargi, że skuteczność wyroku Sądu z 13 marca 2005 r. winna polegać na zwrocie wyegzekwowanych środków pieniężnych z uwagi na to, że prowadzona egzekucja była niedopuszczalna, należy wskazać, iż wyrok Sądu administracyjnego ma charakter kasatoryjny co oznacza, że jego skuteczność polega na związaniu organów administracji publicznej w ponownym postępowaniu dokonanymi przez sąd ocenami i wskazówkami co do dalszego postępowania. Kwestie zwrotu skarżącemu wyegzekwowanych zobowiązań i nieprzekazanie kosztów postępowania z odsetkami były przedmiotem odrębnych postępowań i nie pozostają w związku ze sprawą wykonania wyroku Sądu, orzekającego w przedmiocie zarzutów zgłoszonych przez stronę w postępowaniu egzekucyjnym. W postępowaniach dot. zwrotu wyegzekwowanych należności z tyt. składek, jak i w postępowaniu określającym obowiązek poniesienia kosztów postępowania egzekucyjnego przez wierzyciela skarżący uczestniczył, wnosił środki odwoławcze i rozstrzygnięcia w tych sprawach nie mają wpływu na dokonane w przedmiotowej sprawie oceny. Zdaniem Sądu, nie stanowi bezczynności i niewykonania przedmiotowego wyroku, nieprzekazanie skarżącemu należnych odsetek i kosztów postępowania egzekucyjnego, skoro, przed ustaleniami organów egzekucyjnych w tym zakresie, Komornik Sądu Rejonowego dokonał zajęcia wierzytelności skarżącego w Urzędzie Skarbowym. Po 7 września 2005 r., środki pieniężne pozostawione do dyspozycji skarżącego, organ był zobowiązany przekazać Komornikowi, który prowadził wobec skarżącego, jako dłużnika, egzekucję należności dla Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Uznając, że Naczelnik Urzędu Skarbowego nie pozostał w bezczynności po przekazaniu organom egzekucyjnym wyroku Sądu z dnia 13 marca 2005 r. i tym samym brak jest podstaw do wymierzenia organowi grzywny, Sąd na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.