II OZ 1294/07

SENTENCJA II OZ 1294 / 07 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Rady Dzielnicy [...] W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 985/07 w zakresie wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi A. J. na uchwałę Rady Dzielnicy [...] W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego Dzielnicy [...] W. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 26 października 2007 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. wezwał Radę Dzielnicy [...] W. do uiszczenia wpisu sądowego, którego wysokość ustalono na kwotę 100 złotych na mocy § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem, od zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 września 2007 r. o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła Rada Dzielnicy [...] W., domagając się jego uchylenia i opierając zażalenie na zarzucie naruszenia art. 220 § 2,3 i 4 p.p.s.a. oraz § 2 ust 1 pkt 7 rozporządzenia. Regulacje te zdaniem uczestnika postępowania, zwalniają go od obowiązku uiszczania wpisu od zażalenia. Ponadto zdaniem organu Sąd błędnie przyjął, iż zażalenie na zarządzenie jest zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, co skutkowało wezwaniem do uiszczenia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i podlega oddaleniu. Treść § 4 art. 220 p.p.s.a. nie może być interpretowana w oderwaniu od całego przepisu art. 220 p.p.s.a., którego postanowienia odnoszą się wyłącznie do kwestii opłat od pism, od których opłaty z mocy ustawy w postępowaniu sądowym są należne. Umieszczanie zatem regulacji zwalniającej od kosztów, obejmującej zażalenia na zarządzenia sądu o pozostawieniu pisma bez rozpoznania bez względu na powód, nie ma uzasadnienia na gruncie art. 220 p.p.s.a. Z powyższego wynika, iż nie podlegają opłacie tylko takie zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania jeżeli to pozostawienie bez rozpoznania odnosi się do braku należnej opłaty. Wprawdzie pozostawienie pisma bez rozpoznania z uwagi na nieuiszczenie wpisu pozostaje rozwiązaniem teoretycznym na gruncie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to jednak zaprezentowana wykładnia systemowa § 4 art. 220 p.p.s.a. wyklucza zwolnienie od konieczności uiszczania wpisu od zażalenia na wszelkie zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania i ogranicza tą możliwość do tych aktów wydanych z powodu nieuiszczenia wpisu. Wobec tego, iż zarządzenie, od którego zażalenie zostało objęte wezwaniem do dokonania wpisu, wydane zostało na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. dotyczyło nieuzupełnienia w terminie braków formalnych pisma, poprzez niedołączenie właściwego pełnomocnictwa, nie można przyjąć, aby sytuacja wskazana w art. 220 § 4 p.p.s.a. miała w rozpoznawanej sprawie zastosowanie. Tak więc wolne jest od wpisu na mocy art. 220 § 4 p.p.s.a. zażalenie na zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, o ile nastąpiło z powodu nieuiszczenia opłaty, tak jak i zażalenie na postanowienie o odrzuceniu z tego powodu środków prawnych wymienionych w art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając na względzie uwagi wyżej przytoczone stwierdzić trzeba, iż prawidłowo określono w zaskarżonym zarządzeniu wysokość opłaty od zażalenia, która stosownie do przepisu § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia wynosi 100 złotych. Odnośnie zawartego w zażaleniu stwierdzenia, iż przywołana w skarżonym zarządzeniu podstawa prawna nie jest adekwatna do formy prawnej aktu objętego zażaleniem, wskazać należy, iż stosownie do art. 198 p.p.s.a. przepisy dotyczące zażaleń na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje (a w tej sytuacji tak jest) wniesienie zażalenia. Z tego względu zastosowanie do wniesionego zażalenia normy § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia było zasadne. Mając powyższe okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.