VIII K 247/25

<p>WYROK Z UZASADNIENIEM</p> <p>Sygn. akt: VIII K 247/25</p> <p>4074-4 Ds 516.2025</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 września 2025 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący Sędzia Angelika Kurkiewicz</p> <p>Protokolant st. sekretarz sądowy Wojciech Rydzio</p> <p>bez obecności prokuratora , po rozpoznaniu dnia 30 września 2025 r.</p> <p>sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. B. (1)</span>, s. <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">C.</span> z domu <span class="anon-block">S.</span>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>W okresie od dnia 4 października 2022 roku do dnia 31 sierpnia 2024 roku w <span class="anon-block">T.</span> uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz dzieci <span class="anon-block">K. B. (2)</span> i <span class="anon-block">M. B.</span> w kwocie po 400 zł miesięcznie określonego na podstawie wyroku <span class="anon-block">(...)</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> sygn. akt<span class="anon-block">(...)</span> w wyniku czego powstałe zaległości przekroczyły równowartość trzech świadczeń okresowych,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1)">art. 209 § 1 kk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->orzeka:</strong> </p> <p>I.  uznaje oskarżonego <span class="anon-block">K. B. (1)</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1)">art. 209 § 1 kk</a> i za to w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 34;art. 34 § 1;art. 34 § 1 a;art. 34 § 1 a pkt. 1)">art. 34 § 1 i 1 a pkt 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 35;art. 35 § 1)">art. 35§1 kk</a> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1)">art. 209 § 1 kk</a> wymierza mu karę 2 (dwóch) lat ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 34;art. 34 § 3)">art. 34 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 3)">art. 72§1 pkt. 3 kk</a> zobowiązuje oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie <span class="anon-block">M. B.</span> w okresie wykonywania kary ograniczenia wolności ;</p> <p>III.  zwalnia oskarżonego od opłaty sądowych, zaś wydatkami poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VIII K 247/25</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <em> <!-- -->(na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 423;art. 423 § 1 a)">art. 423 § 1a k.p.k.</a> zakres uzasadnienia ograniczono do rozstrzygnięcia o karze, środkach karnych i kosztach - zgodnie z wnioskiem)</em> </p> <p>Uwaga : Uzasadnienie zostało sporządzone w poprzedniej formie z powodu kłopotów technicznych z użyciem programu <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. B. (1)</span> </strong>został oskarżony o to, że:</p> <p>w okresie od dnia 4 października 2022 roku do dnia 31 sierpnia 2024 roku w <span class="anon-block">T.</span> uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz dzieci <span class="anon-block">K. B. (2)</span> i <span class="anon-block">M. B.</span> w kwocie po 400 zł miesięcznie określonego na podstawie wyroku <span class="anon-block">(...)</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> w wyniku czego powstałe zaległości przekroczyły równowartość trzech świadczeń okresowych,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1)">art. 209 § 1 kk</a> </p> <p>Na mocy wyroku <span class="anon-block">(...)</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span>, sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">K. B. (1)</span> został uznany winnym popełnienia zarzucanego mu czynu.</p> <p>Sąd wymierzając karę oskarżonemu miał na uwadze dyrektywy wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a>, uwzględniając stopień zawinienia i społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, która to kara winna osiągnąć wobec oskarżonego. Nie stwierdzono w sprawie żadnych okoliczności wyłączających, czy też umniejszających winę oskarżonego. W stosunku do oskarżonego nie zachodziły także okoliczności, które przemawiałyby za nadzwyczajnym złagodzeniem wymierzanej mu kary. <span class="anon-block">K. B. (1)</span> jest osobą dorosłą, sprawną intelektualnie, zdolną do rozpoznania znaczenia swego czynu i pokierowania swoim postępowaniem, do którego się przyznał.</p> <p>W punkcie I sentencji wyroku uznając oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, Sąd wymierzył oskarżonemu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1)">art. 209 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 34;art. 34 § 1;art. 34 § 1 a;art. 34 § 1 a pkt. 1)">art. 34 § 1 i § 1a pkt 1kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 35;art. 35 § 1)">art. 35 § 1 kk</a>, karę 2 lat ograniczenia wolności w postaci nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Oskarżony przed popełnieniem czynu, będącego przedmiotem postępowania, był dwukrotnie karany w tym raz za tożsamy rodzajowo czyn.</p> <p>Orzekając w/w karę sąd miał na względzie fakt, iż obowiązujące przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a> dają prymat karom typu wolnościowego. Zdaniem sądu orzekanie kar pozbawienia wolności o charakterze bezwzględnym, w odniesieniu do sprawców przestępstw stypizowanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209)">art. 209 kk</a> jest na ogół niezasadne, gdyż w konsekwencji prowadzi do pogłębienia stanu narażenia małoletniego pokrzywdzonego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. W warunkach izolacji penitencjarnej oskarżony nie miałby możliwości pozyskania środków na realizację zobowiązań alimentacyjnych. Natomiast wykonując karę ograniczenia wolności oskarżony będzie pod permanentną kontrolą sądu i w sytuacji gdyby nie realizował obowiązków nałożonych na niego przez sąd, mogą zaistnieć przesłanki do zamiany w/w kary na karę zastępczą pozbawienia wolności. Zdaniem sądu taki długotrwały nadzór sądu będzie w dostatecznym stopniu motywować oskarżonego do realizacji zobowiązań alimentacyjnych i w konsekwencji winien również przyczynić się do wypracowania u oskarżonego prawidłowych wzorców zachowań.</p> <p>W ocenie sądu orzeczona w w/w wymiarze kara ograniczenia wolności jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynów i spełni swoje cele w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej.</p> <p>Aby zagwarantowywać realizację obowiązku alimentacyjnego, w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 34;art. 34 § 3)">art. 34§3kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 3)">art. 72§1 pkt 3kk</a>, sąd zobowiązał oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie <span class="anon-block">M. B.</span> . Sąd natomiast nie orzekł tego obowiązku na rzecz <span class="anon-block">K. B. (2)</span> albowiem obecnie <span class="anon-block">K. B. (2)</span> nie uczy się, gdyż zawodowo już pracuje.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> Sąd zwolnił oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych i obciążył nimi Skarb Państwa , albowiem zdaniem sądu priorytetowy charakter winny mieć zobowiązania alimentacyjne.</p> </div>