II SAB/Kr 393/19

SENTENCJA Kraków, dnia 29 listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Rady Miasta Z. w przedmiocie udostepnienia informacji publicznej postanawia: 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić skarżącemu A. F. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi UZASADNIENIE Pismem z dnia 15 maja 2019 r. A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Rady Miasta Z. w przedmiocie udostepnienia informacji publicznej. Zarządzeniem z dnia 8 października 2019 r. A. F. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 15 października 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-25 akt sądowych). W piśmie z dnia 25 października 2019 r. (data stempla pocztowego) skarżący podał swój PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca. W niniejszej sprawie braki formalne skargi zostały uzupełnione po terminie –pismo zawierające wskazanie numeru PESEL zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 25 października 2019 r., natomiast termin do uzupełnienia powyższych braków formalnych upływał w dniu 22 października 2019 r. Podkreślenia wymaga fakt, że uzupełnienie braków formalnych po terminie jest równoznaczne z niewykonaniem zarządzeń Sądu w tym zakresie, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, jak w pkt 1) sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w pkt 2 sentencji postanowienia.