II AKa 99/25
Common courts2025-10-01
Case number
II AKa 99/25
Judgment date
2025-10-01
Type
REASONS
Judges
Jacek SzrederMałgorzata JankowskaPiotr Brodniak (PRESIDING_JUDGE)
Legal basis
Judgment text
<table>
<colgroup>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
<col/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="23">
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
</div>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="12">
<p>Formularz UK 2</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>Sygnatura akt</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>II AKa 99/25</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">
<p>
<em>
<!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em>
</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>1</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>1.
<strong>
<!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>1.1.
<strong>
<!-- -->Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>Wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 4 lutego 2025 r., sygn. akt III K 148/24.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>1.2.
<strong>
<!-- -->Podmiot wnoszący apelację </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>☐ oskarżyciel prywatny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>☐ obrońca</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>☐ inny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>1.3.
<strong>
<!-- -->Granice zaskarżenia </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>1.1.1.
<strong>
<!-- -->Kierunek i zakres zaskarżenia </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4" colspan="8">
<p>☐ na korzyść</p>
<p>☒ na niekorzyść</p>
</td>
<td colspan="15">
<p>☒ w całości</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3" colspan="2">
<p>☐ w części</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="7">
<p>co do winy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="7">
<p>co do kary</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="7">
<p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>1.1.2.
<strong>
<!-- -->Podniesione zarzuty </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>
<em>
<!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="7">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="16">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="7">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="16">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="7">
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="16">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="7">
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="16">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>
<strong>
<!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="7">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="16">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="7">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="16">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="7">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="16">
<p>brak zarzutów</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>1.4.
<strong>
<!-- -->Wnioski </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>uchylenie</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="8">
<p>zmiana</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>2.
<strong>
<!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami <br/>przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>1.5.
<strong>
<!-- -->Ustalenie faktów </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>1.1.3.
<strong>
<!-- -->Fakty uznane za udowodnione </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="7">
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>
<em>
<!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Numer karty</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>2.1.1.1.</p>
</td>
<td colspan="7"> </td>
<td colspan="10"> </td>
<td colspan="2"> </td>
<td colspan="2"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>1.1.4.
<strong>
<!-- -->Fakty uznane za nieudowodnione </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="7">
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>
<em>
<!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód </em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Numer karty</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>2.1.2.1.</p>
</td>
<td colspan="7"> </td>
<td colspan="10"> </td>
<td colspan="2"> </td>
<td colspan="2"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>1.6.
<strong>
<!-- -->Ocena dowodów </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>1.1.5.
<strong>
<!-- -->Dowody będące podstawą ustalenia faktów </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1</em>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td colspan="9">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4"> </td>
<td colspan="10"> </td>
<td colspan="9"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>1.1.6.
<strong>
<!-- -->Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2</em>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td colspan="9">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4"> </td>
<td colspan="10"> </td>
<td colspan="9"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>3.
<strong>
<!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="21">
<p>
<em>
<!-- -->Zarzut </em>
</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="7">
<p>3.1.</p>
</td>
<td colspan="12">
<p>obraza przepisów postępowania karnego <br/>oraz przepisów postępowania cywilnego mająca wpływ na treść orzeczenia, <br/>a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8;art. 8 § 2)">art. 8 § 2 k.p.k.</a> w zw. <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 2)">art. 365 § 2 k.p.c.</a> wobec uznania, <br/>że prawomocny wyrok Sądu Okręgowego <br/>w Gorzowie Wlkp. z dnia 23 czerwca 2023 r. wydany w sprawie o sygn. akt I C 732/21 <br/>nie wiązał sądu orzekającego w niniejszej sprawie, czego konsekwencją było ustalenie stanu faktycznego z naruszeniem res iudicata <br/>tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 366)">art. 366 k.p.c</a>;</p>
</td>
<td colspan="9">
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="21">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em>
</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="21">
<p>Ustosunkowując się do zarzutu wyspecyfikowanego w punkcie II apelacji, <br/>w pierwszej kolejności wypada przypomnieć, że zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8;art. 8 § 2)">art. 8 § 2 k.p.k.</a> sąd <br/>karny związany jest tylko takimi prawomocnymi rozstrzygnięciami innych sądów, które kształtują prawo lub stosunek prawny. Sąd pierwszej instancji procedujący w niniejszej sprawie stwierdził zaś, że wyrok Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia <br/>23 czerwca 2023 r., sygn. akt I C 732/21 (k.66-71) nie posiada wspomnianego charakteru, <br/>a konstatacja ta, zdaniem Sądu odwoławczego, jest jak najbardziej prawidłowa. Przekonując zaś o tym, wypada natomiast zauważyć, że Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim, wyżej wymienionym wyrokiem oddalił powództwo w przedmiocie zobowiązania <span class="anon-block">P. P.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span> do złożenia oświadczenia woli, a w części motywacyjnej owego wyroku jednoznacznie wskazał, iż podstawą takiego a nie innego rozstrzygnięcia <br/>jest ustalenie, że przedwstępna umowa sprzedaży nieruchomości zawarta w dniu <br/>10 kwietnia 2020 r. pomiędzy <span class="anon-block">P. P.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span> a <span class="anon-block">P. F.</span> jest umową pozorną. Innymi więc słowy, Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim ustalił, że stosunek prawny, który został wykreowany w następstwie <br/>zawarcia przez strony wyżej wymienionej umowy, w rzeczywistości nie istnieje. <br/>Natomiast konkretyzując tę tezę, należy jedynie powtórzyć to co zostało odzwierciedlone <br/>w pisemnych motywach rzeczonego wyroku (k.67-71), a mianowicie, że „czynność prawna pozorna jest dotknięta nieważnością bezwzględną i nie wywołuje żadnych skutków prawnych od początku (<em>
<!-- -->ex tunc</em>). Oświadczenie pozorne, mimo że jest oświadczeniem woli istniejącym i ma konstytutywne cechy zdarzeń prawnych tej kategorii, jest nieważne gdy składający pozorne oświadczenie woli nie ma rzeczywistej woli wywołania skutków prawnych (<em>
<!-- -->komentarz pod red. Jerzego Ciszewskiego</em>)”. A zatem, wyrok Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 czerwca 2023 r., nie tylko, że nie ukształtował żadnego stosunku prawnego, ale wprost przeciwnie, rozstrzygnął o tym, że rzekomo istniejący stosunek prawny, w rzeczywistości nie istnieje i nigdy skutecznie się nie zawiązał. W tym stanie rzeczy, <br/>nie można więc zgodzić się z autorką apelacji, że Sąd pierwszej instancji orzekający <br/>w niniejszej sprawie był związany treścią rozstrzygnięcia wyrażonego w wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 czerwca 2023 r., sygn. akt I C 732/21, <br/>czy też ustaleniami tego Sądu, które legły u podstaw owego rozstrzygnięcia.</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="21">
<p>
<em>
<!-- -->Wniosek</em>
</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="12">
<p>O uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji</p>
</td>
<td colspan="9">
<p>☒ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☐ niezasadny</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="21">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em>
</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="21">
<p>Wniosek jest zasadny, aczkolwiek nie z tych powodów, które przedstawiono powyżej, lecz <br/>z powodów, które w związku z zarzutem opisanym w punkcie III apelacji, zostaną zaprezentowane w dalszej części uzasadnienia.</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="7">
<p>3.2.</p>
</td>
<td colspan="12">
<p>obraza przepisów postępowania karnego mająca wpływ na treść orzeczenia, <br/>a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> <br/>w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, co miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, wyrażająca się pobieżną, wybiórczą, jak również dowolną oceną zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności treści zeznań <span class="anon-block">P. P.</span> oraz <span class="anon-block">P. W.</span>, wyjaśnień <span class="anon-block">R. K.</span> <br/>i <span class="anon-block">P. F.</span> i w konsekwencji dokonanie błędnych ustaleń faktycznych na podstawie jedynie fragmentów tych zeznań i wyjaśnień.</p>
</td>
<td colspan="9">
<p>☒ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☐ niezasadny</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="21">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em>
</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="21">
<p>Nawiązując do zarzutu opisanego w punkcie III apelacji wypada zauważyć, <br/>że argumentacja przytoczona na jego poparcie nie jest obszerna, czy szczegółowa, <br/>co jednak nie zmienia faktu, że zasługuje na uwzględnienie. Rację ma bowiem prokurator, <br/>że dokonana przez Sąd Okręgowy ocena dowodów o charakterze osobowym jest wadliwa. Aby nie być w tej materii gołosłownym należy natomiast zaakcentować, że zarówno <br/>w postępowaniu cywilnym, które było prowadzone w sprawie I C 732/21 Sądu <br/>Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim (k.1-3), jak i w postępowaniu przygotowawczym przeprowadzonym w niniejszej sprawie (k.122-127), <span class="anon-block">P. W.</span> jednoznacznie wskazywał, że umowa przedwstępna zawarta w dniu 10 kwietnia 2020 r. pomiędzy <span class="anon-block">P. P.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span> a <span class="anon-block">P. F.</span> (k.24-26) jest umową <br/>pozorną. Co prawda po odczytaniu tych zeznań na rozprawie w dniu 22 stycznia 2025 r. <br/>(k.275-278verte), <span class="anon-block">P. W.</span> zaprzeczył swoim wcześniejszym depozycjom traktującym na temat pozorności umowy, zaś Sąd Okręgowy uznał te zaprzeczenia <br/>i wyjaśnienia przez świadka powodów rozbieżności w jego zeznaniach za wiarygodne, <br/>to jednak taka ich ocena, zdaniem Sądu Apelacyjnego, jest błędna. Trudno jednak o inną <br/>w tym zakresie konstatację, skoro niemalże na samym początku przesłuchania <span class="anon-block">P. W.</span> na rozprawie w dniu 22 stycznia 2025 r., a więc w tej części owego przesłuchania, w której bez wątpienia spontanicznie werbalizował on swoje zeznania, wymieniony wprost stwierdził „kiedy byłem przesłuchiwany w prokuraturze, a wcześniej w Sądzie Okręgowym <br/>w <span class="anon-block">G.</span> w sprawie cywilnej powiedziałem tylko to, co ogólnie pamiętałem.” (k.275). Tymczasem kwestia pozorności umowy, zarówno w postępowaniu cywilnym, <br/>jak i w aktualnie prowadzonym, należy do okoliczności o kluczowym znaczeniu. W związku <br/>z tym, odwołując się do cytowanej wypowiedzi <span class="anon-block">P. W.</span>, a i również <br/>do zasad logiki oraz doświadczenia życiowego stwierdzić trzeba, że jest zgoła odmiennie <br/>niż wskazał to Sąd Okręgowy, a mianowicie, że wiarygodne są te zeznania <span class="anon-block">P. W.</span>, które złożył on w postępowaniu cywilnym oraz w postępowaniu przygotowawczym, natomiast pozbawione tego waloru są zeznania, które wymieniony zwerbalizował po odczytaniu mu tych wcześniejszych.</p>
<p>Jeśli zaś chodzi o dokonaną przez Sąd pierwszej instancji ocenę wiarygodności wyjaśnień <span class="anon-block">R. K.</span> (k.102-105 i k.221-222verte), to wypada zauważyć, a wynika <br/>to z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, że ów Sąd w części uznał te wyjaśnienia <br/>za autentyczne, przede wszystkim z tego powodu, że niemożliwą do zaakceptowania <br/>jest wersja zdarzeń wyłaniająca się z zeznań <span class="anon-block">P. P.</span>. Konkretnie rzecz ujmując, Sąd Okręgowy stwierdził, że „w wersji przeciwnej, przedstawionej przez <span class="anon-block">P. P.</span>, umowa przedwstępna miała stanowić zabezpieczenie umowy pożyczki (warto nadmienić, że jest to kolejna wersja, obok przedstawionej powyżej, wedle której <br/>było to zabezpieczenie przed potencjalnym przepadkiem). Takie zabezpieczenie już <br/>z prawnego i gospodarczego punktu widzenia nie posiada sensu, a nie posiada go tym bardziej, że do umowy stanął nie <span class="anon-block">R. K.</span>, lecz <span class="anon-block">P. F.</span>.” (strona 4 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Formułując ten wniosek, Sąd Okręgowy zwrócił więc uwagę na niekonsekwencję zeznań <span class="anon-block">P. P.</span> co do przedmiotu, który miał być zabezpieczony poprzez zawartą umowę przedwstępną. W istocie, w owym zakresie zeznania te nie są konsekwentne. W tych złożonych w postępowaniu cywilnym (k.6-9) <span class="anon-block">P. P.</span> wskazywał, że umowa przedwstępna stanowiła zabezpieczenie pożyczki udzielonej mu przez <span class="anon-block">R. K.</span>, a ponadto, że jej celem było udaremnienie ewentualnego zajęcia nieruchomości w związku z postępowaniem karnym prowadzonym wobec osób, które na terenie nieruchomości prowadziły plantację marihuany oraz zajmowały się produkcją papierosów. Natomiast w postępowaniu przygotowawczym oraz jurysdykcyjnym (k.82-87, k.130-134 i k.228-233) <span class="anon-block">P. P.</span> wskazywał tylko <br/>na jeden cel, dla którego została zawarta umowa przedwstępna i to na ten pierwszy <br/>z wymienionych. Rzecz jednak w tym, że z zeznań <span class="anon-block">P. W.</span>, które ten złożył w postępowaniu cywilnym oraz w postępowaniu przygotowawczym, a które to, zdaniem Sądu odwoławczego, odmiennie niż stwierdza to Sąd Okręgowy, zasługują na wiarę, wynika, <br/>że obydwa wskazane wyżej powody determinowały zawarcie umowy przedwstępnej. <br/>A zatem, zeznania <span class="anon-block">P. P.</span> zwerbalizowane w postępowaniu cywilnym korespondują ze wskazanymi zeznaniami <span class="anon-block">P. W.</span>, zaś zawarcie umowy choćby w celu udaremnienia ewentualnego zajęcia nieruchomości, wcale nie było, jak ujął <br/>to Sąd Okręgowy, pozbawione sensu. W analizowanej materii niczego nie zmienia zaś to, <br/>że do umowy przedwstępnej stanął <span class="anon-block">P. F.</span> a nie <span class="anon-block">R. K.</span>, który udzielił pożyczki <span class="anon-block">P. P.</span>. Zeznania tego ostatniego dowodzą przecież, <br/>że z pożyczonej od <span class="anon-block">R. K.</span> kwoty 100.000 złotych zwrócił mu 50.000 złotych, <br/>a gdy w trakcie spotkania z <span class="anon-block">P. F.</span> zwrócił się do niego, ażeby ten zrealizował wcześniejsze zobowiązanie i odstąpił od umowy przedwstępnej, <span class="anon-block">P. F.</span> oznajmił, <br/>że w kwestii tej musi się skonsultować z <span class="anon-block">R. K.</span>. Oznacza to więc, że po pierwsze, pożyczka udzielona przez <span class="anon-block">R. K.</span> <span class="anon-block">P. P.</span> oraz umowa przedwstępna zawarta pomiędzy <span class="anon-block">P. P.</span> a <span class="anon-block">P. F.</span> były elementami ze sobą sprzęgniętymi, a po wtóre, że w zakresie tych elementów istniało porozumienie pomiędzy <span class="anon-block">R. K.</span> a <span class="anon-block">P. F.</span>. Przekonania <br/>o słuszności tej tezy nie zmienia zaś cel, na który <span class="anon-block">P. P.</span> spożytkował <br/>pieniądze pożyczone od <span class="anon-block">R. K.</span>. Co więcej, można nawet rzec, że jest <br/>on zupełnie obojętny z punktu widzenia omawianej materii. Kontynuując jej analizę, w dalszej kolejności należy się odnieść do okoliczności, które Sąd pierwszej instancji uwypuklił <br/>po to, by przekonać o tym, że wyjaśnienia <span class="anon-block">P. F.</span> (k.112-115 i k.220verte-221), <br/>w odróżnieniu od zeznań <span class="anon-block">P. P.</span>, są wiarygodne. I tak, na stronie 4 uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Sąd Okręgowy wskazał, że (…) <span class="anon-block">P. F.</span> otrzymał klucze do budynku, pobierał czynsz od najemców, zawarł z nimi umowy. Ponosił także koszty utrzymania nieruchomości (podatek od nieruchomości). Jeżeli umowa miałaby zostać zawarta dla pozoru, wydawanie budynku w posiadanie <span class="anon-block">P. F.</span> nie znajduje uzasadnienia.” Rzecz jednak w tym, że w wyjaśnieniach <span class="anon-block">P. F.</span> nie sposób doszukać się choćby fragmentu, z którego wynikałoby, że uiszczał podatek od nieruchomości i opłatę za użytkowanie wieczyste. Natomiast z zeznań <span class="anon-block">P. P.</span> wynika, <br/>że daniny te nie były uiszczane, zaś <span class="anon-block">P. F.</span> jedynie inkasował czynsz od osób, które wynajmowały pomieszczenia zlokalizowane na terenie nieruchomości. A zatem, wydanie nieruchomości <span class="anon-block">P. F.</span>, <em>
<!-- -->de facto</em>, zrodziło tylko ten skutek, że czerpał <br/>on dochody z tej nieruchomości, natomiast nie ponosił i poniósł żadnych kosztów <br/>związanych z jej utrzymaniem. A zatem, w obliczu tych uwarunkowań, oczywistym staje <br/>się to, że z perspektywy <span class="anon-block">P. F.</span> wydanie mu nieruchomości było jak najbardziej pożądane i uzasadnione. Natomiast nawiązując do kolejnej uwagi sformułowanej przez Sąd meriti, że „<span class="anon-block">P. P.</span> miał otrzymać 500.000 zł ponad kwotę, na którą opiewała rzeczona umowa. Nie miał interesu w sprzedaży nieruchomości po cenie zawartej w umowie przyrzeczonej (powinno być „przedwstępnej” - uwaga Sądu Apelacyjnego), była ona bowiem znacznie zaniżona” (strona 4 uzasadnienia zaskarżonego wyroku), stwierdzić trzeba, że drugi człon tej uwagi jedynie utwierdza w przekonaniu o tym, co wprost wynika z zeznań <span class="anon-block">P. P.</span> i <span class="anon-block">P. W.</span>, a mianowicie, że umowa przedwstępna została zawarta dla pozoru. Z kolei prawidłowość ustalenia, że „<span class="anon-block">P. P.</span> miał otrzymać 500.000 zł ponad kwotę, na którą opiewała rzeczona umowa” jest wysoce wątpliwa, <br/>a to dlatego, że tak samo wysoce wątpliwa jest wiarygodność źródła owego ustalenia. <br/>Trzeba bowiem zauważyć, że Sąd Okręgowy dokonał tego ustalenia wyłącznie <br/>w oparciu o wyjaśnienia <span class="anon-block">P. F.</span>, które ten zwerbalizował w postępowaniu <br/>jurysdykcyjnym (k.220verte-221). Wcześniej zaś, to jest w postępowaniu przygotowawczym przeprowadzonym w niniejszej sprawie, <span class="anon-block">P. F.</span> nawet nie wspomniał o tym, <br/>że cena zakupu nieruchomości wskazana w umowie przedwstępnej finalnie miała być wyższa o kwotę 500.000 złotych. W tej sytuacji, zważywszy na zasady logiki i doświadczenia życiowego, zdaniem Sądu odwoławczego, uprawniona i zarazem zasadna jest konstatacja, że twierdzenie <span class="anon-block">P. F.</span>, o którym mowa powyżej było i jest ukierunkowane wyłącznie na to, by w dalszym ciągu utrzymywać mylne wyobrażenie co do charakteru umowy przedwstępnej z dnia 10 kwietnia 2020 r. Z kolei wskazywany przez Sąd Okręgowy, również przy okazji oceny wiarygodności wyjaśnień <span class="anon-block">R. K.</span>, fakt przystąpienia przez <span class="anon-block">P. F.</span> do umowy oraz fakt udzielenia pożyczki <span class="anon-block">P. P.</span> nie przez wymienionego, lecz przez <span class="anon-block">R. K.</span>, jak wskazano to już wcześniej, a wbrew temu co stwierdza Sąd Okręgowy, nie tylko, że nie „wzmacnia” wiarygodności wyjaśnień, <br/>czy to <span class="anon-block">P. F.</span>, czy to <span class="anon-block">R. K.</span>, ale wręcz przeciwnie ją osłabia. W świetle konsekwentnych w tym zakresie i dlatego wiarygodnych zeznań <span class="anon-block">P. P.</span> powiązanie przytoczonych elementów prowadzi bowiem do wniosku, że elementy te, o czym była już mowa wcześniej, były ze sobą sprzęgnięte, zaś oskarżeni bez wątpienia mieli świadomość istnienia takiego a nie innego stanu rzeczy. Owa świadomość posiadana <br/>przez wymienionych prowadzi zatem do innego, oczywistego w swej wymowie wniosku, <br/>a mianowicie, że działaniom oskarżonych towarzyszyło łączące ich porozumienie. <br/>Bez wpływu na ten, jak i wcześniej sformułowane wnioski pozostaje zaś to, że <span class="anon-block">P. P.</span> i pozostający z nim w <span class="anon-block"> spółce (...)</span> „(…) od dłuższego czasu mieli zamiar sprzedaży rzeczonej nieruchomości.” (strona 4 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Trudno bowiem doszukać się jakiejkolwiek zależności pomiędzy owym zamiarem <br/>a pozornością umowy przedwstępnej, która przecież została zawarta w zupełnie innym celu niż ten z niej wynikający.</p>
<p>Dla wyczerpania tematyki wywołanej zarzutem przedstawionym w punkcie III apelacji należy się jeszcze odnieść do okoliczności, którą eksponował w swoich wyjaśnieniach <span class="anon-block">P. F.</span>, a która to związana jest z tym, że <span class="anon-block">P. P.</span> nie uczynił zadość powinności wynikającej z § 6 umowy przedwstępnej z dnia 10 kwietnia 2020 r. Konkretnie, <span class="anon-block">P. P.</span> był zobowiązany do przedłożenia dokumentów wymienionych we wskazanym paragrafie umowy, a w związku z tym, że nie zrealizował tego zobowiązania, wspomniane dokumenty finalnie uzyskał <span class="anon-block">P. F.</span>. Dodać trzeba, że wedle jego wyjaśnień, <br/>to właśnie brakiem rzeczonych dokumentów, a nie innymi względami, <span class="anon-block">P. P.</span> tłumaczył niemożność przystąpienia przez niego do umowy przyrzeczonej. Sytuacja, o której mowa wymaga zaś oceny z dwojakiej perspektywy, a mianowicie zarówno z perspektywy interesów <span class="anon-block">P. F.</span>, jak i <span class="anon-block">P. P.</span>. Ten pierwszy uzyskał dokumenty wymienione w § 6 umowy przedwstępnej, ponieważ był zdeterminowany aby doszło <br/>do zawarcia umowy przyrzeczonej. Z kolei <span class="anon-block">P. P.</span> nie wypełnił zobowiązania, <br/>o którym mowa w § 6 umowy przedwstępnej, jako że do zawarcia umowy przyrzeczonej, <br/>jak wynika to z zeznań wymienionego oraz z zeznań <span class="anon-block">P. W.</span>, nigdy miało nie dojść. A zatem, przedstawiony stan rzeczy, nie tylko, że nie podważa wiarygodności zeznań <span class="anon-block">P. P.</span> i złożonych w postępowaniu cywilnym oraz w śledztwie zeznań <span class="anon-block">P. W.</span>, ale co więcej, jedynie utwierdza w przekonaniu, że te właśnie zeznania są autentyczne.</p>
<p>W podsumowaniu zaprezentowanych uwag, wypada więc jedynie powtórzyć, <br/>że dokonana przez Sąd Okręgowy ocena wiarygodności zgromadzonych dowodów, <br/>w tym przede wszystkim wyjaśnień oskarżonych oraz zeznań <span class="anon-block">P. P.</span> <br/>i <span class="anon-block">P. W.</span> jest błędna. Taki jej charakter jest zaś konsekwencją tego, <br/>że Sąd pierwszej instancji, dokonując owej oceny zupełnie stracił z pola widzenia te wszystkie uwarunkowania, które zostały przedstawione powyżej. Ich uwzględnienie, zdaniem Sądu odwoławczego, prowadzi natomiast do wniosku, że ocena, o której mowa powinna być zgoła odmienna od tej, którą urzeczywistnił Sąd Okręgowy. Co więcej, dokonanie tej oceny <br/>w sposób prawidłowy, a więc przy uwzględnieniu przytoczonych wcześniej okoliczności, zdaniem Sądu Apelacyjnego, już obecnie materializuje, jeśli nie przekonanie, to bez wątpienia duże prawdopodobieństwo, że <span class="anon-block">P. F.</span> i <span class="anon-block">R. K.</span> popełnili zarzucone im przestępstwa. W efekcie takiego stanu rzeczy, stosownie do treści <br/>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a>, konieczne więc stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="21">
<p>
<em>
<!-- -->Wniosek</em>
</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="12">
<p>O uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.</p>
</td>
<td colspan="9">
<p>☒ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☐ niezasadny</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="21">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em>
</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="21">
<p>Wniosek jest zasadny z powodów, które przytoczono przy okazji omawiania zasadności zarzutu wyspecyfikowanego w punkcie III apelacji.</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>4.
<strong>
<!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>4.1.</p>
</td>
<td colspan="22"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>5.
<strong>
<!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>1.7.
<strong>
<!-- -->Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4">
<p>5.1.1.</p>
</td>
<td colspan="22">
<p>
<em>
<!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>1.8.
<strong>
<!-- -->Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4">
<p>5.2.1.</p>
</td>
<td colspan="22">
<p>
<em>
<!-- -->Przedmiot i zakres zmiany</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach zmiany</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>1.9.
<strong>
<!-- -->Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>1.1.7.
<strong>
<!-- -->Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3" colspan="3">
<p>5.3.1.1.1.</p>
</td>
<td colspan="14"> </td>
<td colspan="6">
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20"> </td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3" colspan="3">
<p>5.3.1.2.1.</p>
</td>
<td colspan="14">
<p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20"> </td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3" colspan="3">
<p>5.3.1.3.1.</p>
</td>
<td colspan="14">
<p>Konieczność umorzenia postępowania</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20"> </td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3" colspan="3">
<p>5.3.1.4.1.</p>
</td>
<td colspan="14">
<p>Wyrok został uchylony w całości.</p>
</td>
<td colspan="6">
<p>☒ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">
<p>Konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji determinowały okoliczności zaprezentowane <br/>w punkcie 3.2. niniejszego uzasadnienia.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>1.1.8.
<strong>
<!-- -->Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>Procedując w niniejszej sprawie po raz wtóry, Sąd Okręgowy obowiązany będzie ponownie przeprowadzić cały proces orzeczniczy, a na tych jego etapach, na których dokonywana jest ocena wiarygodności dowodów oraz czynione są na jej podstawie ustalenia faktyczne, Sąd pierwszej instancji musi mieć w polu widzenia te wszystkie uwagi i wskazania, które zaprezentowano <br/>we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>1.10.
<strong>
<!-- -->Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em>
</p>
</td>
<td colspan="18">
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>II</p>
</td>
<td colspan="18">
<p>O opłacie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu <br/>w postępowaniu odwoławczym <span class="anon-block">R. K.</span>, Sąd Apelacyjny orzekł <br/>na podstawie § 2, § 4 ust. 1 i 3 oraz § 17 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2024.763).</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>6.
<strong>
<!-- -->Koszty Procesu </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em>
</p>
</td>
<td colspan="18">
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5"> </td>
<td colspan="18"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>7.
<strong>
<!-- -->PODPIS </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="23">
<p>
<em>
<!-- -->SSA Jacek Szreder SSA Piotr Brodniak SSA Małgorzata Jankowska</em>
</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="44"/>
<col width="153"/>
<col width="131"/>
<col width="7"/>
<col width="37"/>
<col width="328"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="6">
<p>1.11.
<strong>
<!-- -->Granice zaskarżenia </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>Kolejny numer załącznika</p>
</td>
<td>
<p>1</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>Podmiot wnoszący apelację</p>
</td>
<td>
<p>Prokurator</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p>
</td>
<td>
<p>Uniewinnienie oskarżonych od popełnienia zarzuconych im przestępstw.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<strong>
<!-- -->0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4" colspan="2">
<p>☐ na korzyść</p>
<p>☒ na niekorzyść</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>☒ w całości</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p>☐ w części</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>☒</p>
</td>
<td>
<p>co do winy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do kary</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<strong>
<!-- -->0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<em>
<!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>brak zarzutów</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<strong>
<!-- -->0.1.1.4. Wnioski</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>uchylenie</p>
</td>
<td>
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>zmiana</p>
</td>
</tr>
</table>