I OZ 787/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 18 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 sierpnia 2007r., sygn. akt IV SA/GL 1036/06 o odmowie wyłączenia sędziów w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Pismem z dnia 19 lipca 2007r. L. B. złożył wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, którzy w dniu 10 maja 2007r. orzekali w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...], oddalając tę skargę. W złożonym wniosku skarżący zarzucił wskazanym sędziom, że jest przez nich szykanowany i dyskryminowany. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wyłączenia wskazanych przez skarżącego sędziów, podkreślając, że złożyli oni oświadczenia, iż brak jest w stosunku do nich podstaw wyłączenia od rozpoznawania sprawy z mocy ustawy na podstawie art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd zauważył również, że okoliczności podniesione przez skarżącego w jego wniosku nie wskazują, by w sprawie zachodziły podstawy do wyłączenia tych sędziów od orzekania. Na to postanowienie L. B. złożył zażalenie stwierdzając, że jest szykanowany przez sędziów, o których wyłączenie wnosił, w uzasadnieniu podnosząc, iż powodem takiego szykanowania są jego odmienne preferencje seksualne. Ponadto skarżący podniósł merytoryczne kwestie związane ze złożoną skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 18 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1. w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2. swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do drugiego stopnia; 3. osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4. w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5. w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6. w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 7. w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Niezależnie jednak od przyczyn wymienionych powyżej, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego, o czym stanowi art. 19 wskazanej ustawy. W okolicznościach niniejszej sprawy oraz wobec złożonych oświadczeń sędziów, uznać należy, że nie wystąpiły przesłanki z art. 18 ani z art. 19 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem skarżący w swoim zażaleniu nie wykazał, by w rozpoznawanej sprawie zachodziły podstawy do wyłączenia od orzekania wskazanych sędziów. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie podkreślić, że przedmiotem jego oceny była wyłącznie prawidłowość wydania postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach z dnia 6 sierpnia 2007r., zatem pozostałe kwestie podnoszone przez skarżącego co do meritum sprawy nie mogły być rozpoznawane w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w postanowieniu.