II SA/Wa 1378/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Janusz Walawski (spr.), Sędziowie WSA – Ewa Pisula-Dąbrowska, – Sławomir Antoniuk, Protokolant – Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi R. B. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat 1. uchyla zaskarżony rozkaz personalny i utrzymany nim w mocy rozkaz personalny organu pierwszej instancji, 2. określa, że zaskarżony rozkaz personalny nie podlega wykonaniu w całości, 3. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz R. B. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania UZASADNIENIE Komendant [...] Policji, działając na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.) oraz § 3, § 4 ust. 1 i § 5 ust. 1-5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 152, poz. 1732 z późn. zm.), w dniu [...] marca 2009 r. wydał rozkaz personalny nr [...], w którym ustalił R. B. wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień przyjęcia do służby w Policji, tj. na dzień [...] listopada 1996 r., w wysokości [...]. W uzasadnieniu rozkazu organ podał m.in., iż ww. w dniu [...] grudnia 2008 r. złożył w Wydziale Kadr KSP wniosek o zaliczenie do wysługi lat oraz ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu zmiany wysługi lat, następujące dokumenty: - zaświadczenie Dyrektora Zespołu Szkół [...] w W. z dnia [...] października 2008 r., w którym potwierdzono, iż R. B. w okresie od dnia [...] września 1989 r. do dnia [...] kwietnia 1994 r. był uczniem Technikum [...] na podbudowie szkoły podstawowej w zawodzie: elektryk o specjalności elektrotechnika przemysłowa, - zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...], w którym została zawarta informacja, iż Zespół Szkół [...] w W. składał deklaracje bezimienne i wszelkich informacji o zatrudnieniu winien udzielić pracodawca. Organ wskazał, że rozkazem personalnym Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] grudnia 1996 r. ww. zaliczono wysługę lat pracy na dzień [...] listopada 1996 r. w wysokości: - w Policji – 11 dni, - w zakładach pracy – 1 rok, 7 miesięcy i 26 dni. Łącznie 1 rok, 8 miesięcy i 7 dni. Dlatego, biorąc pod uwagę, iż wnioskodawcy nie został ustalony procentowy wzrost uposażenia z tytułu wysługi lat, należało rozstrzygnąć tę kwestię, zgodnie z § 3 ust. 1 i § 5 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego. Na podstawie przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentów oraz dokumentów znajdujących się w jego aktach osobowych organ ustalił, że do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego na dzień przyjęcia do służby w Policji, należało zaliczyć wnioskodawcy następujące okresy: - w Policji 1 dzień, - w zakładach pracy 1 rok, 7 miesięcy i 26 dni. Łącznie 1 rok, 7 miesięcy i 27 dni. Zdaniem organu, wobec zaliczenia R. B. powyższych okresów, ustalenie na dzień przyjęcia do służby w Policji, tj. na dzień [...] listopada 1996 r. wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w wysokości [...] jest zasadne, bowiem zgodnie z § 3 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia, uposażenie zasadnicze policjanta wzrasta z tytułu wysługi lat o 2% po 2 latach służby i o 1% za każdy następny rok służby, aż do wysokości 20% po 20 latach służby, oraz o 0,5% za każdy następny rok służby powyżej 20 lat – łącznie do wysokości 25% po 30 latach służby. Komendant Główny Policji, po rozpatrzeniu odwołania, na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), w dniu [...] czerwca 2009 r. wydał rozkaz personalny nr [...], którym utrzymał w mocy rozkaz personalny organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu rozkazu podał m.in., że zainteresowany nie dostarczył do kadr dokumentów, potwierdzających okresy zaliczane do wysługi lat, a przedłożone przez niego zaświadczenia nie dają podstaw do uwzględnienia żądanych okresów do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat. Z tego względu Komendant Główny Policji uznał, że organ I instancji działał na podstawie i w granicach obowiązujących przepisów prawa. Rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji stał się przedmiotem skargi wniesionej przez R. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił w skardze "obrazę art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), poprzez wydanie skarżonego rozkazu personalnego bez podstawy prawnej, gdyż rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 152, poz. 1732 z późn. zm.), nie stwarzają podstawy do zmiany wysokości przyznawanego policjantowi uposażenia przez zmiany okresu wysługi lat, ustalonych ostateczną decyzją administracyjną – rozkazem personalnym Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] grudnia 1996 r." Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i stwierdził, iż zarzuty skargi nie są zasadne. Podał również, iż decyzja Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] grudnia 1996 r., zaliczająca skarżącemu wysługę lat pracy na dzień [...] listopada 1996 r., została z dniem [...] listopada 1996 r. pozbawiona mocy prawnej (karta 4, Rozdział III akt osobowych R. B.). Skarżący po doręczeniu mu odpowiedzi na skargę skierował do Sądu pismo procesowe, w którym stwierdził, iż "formułka do rozkazu" (karta 4, Rozdział III akt osobowych R. B.) nie spełnia podstawowych wymogów decyzji, tj. nie posiada wskazanego organu, który ją wydał oraz adnotacji o osobie uprawnionej do jego wydania. Ponadto brak jest w aktach osobowych skarżącego jakiejkolwiek wzmianki o jej doręczeniu lub ogłoszeniu, co jedynie może skutkować jednostronnym związaniem organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Wyjaśnić również należy, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż podniesione w skardze. Na podstawie delegacji zawartej w art. 101 ust. 2, art. 102 i art. 104 ust. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2000 r. Nr 101, poz. 1092 z późn. zm.), Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał rozporządzenie z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 152, poz. 1732 z późn. zm.). Zgodnie z przepisem § 5 ust. 1 tego rozporządzenia, dokumenty, potwierdzające okresy zaliczane do wysługi lat, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2-5, policjant jest obowiązany złożyć w komórce organizacyjnej jednostki Policji właściwej do spraw kadr. Oznacza to, że policjanci do służby, pod rządami powyżej określonego rozporządzenia, mają ustalane okresy zaliczane do wysługi lat służby w Policji. Istnieje możliwość zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem policjantowi dotychczas nieudokumentowanych okresów zaliczanych do wysługi lat (§ 5 ust. 3 rozporządzenia). Może to mieć miejsce w sytuacji, gdy policjant nie dysponował przy przyjęciu dokumentami, potwierdzającymi dotychczasowe zatrudnienie, a w szczególności wysługę lat. W przypadku ich przedłożenia możliwa jest zmiana wcześniej określonej wysługi lat. Organ rozstrzyga w drodze decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat, w trybie określonym w § 5 ust. 2 i 3 przedmiotowego rozporządzenia. Z powyższego wynika, iż jedynie w drodze decyzji można doliczyć dodatkowe okresy do wysługi lat, natomiast brak jest możliwości odliczenia wcześniej zaliczonych okresów. Odliczenie wcześniej zaliczonych okresów miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Przepisy, dotyczące wysługi lat, były wielokrotnie zmieniane. Nie oznacza to jednak, że na podstawie kolejno obowiązujących przepisów należy na nowo ustalać wysługę lat tym, którzy pobierają wynagrodzenie powiększone o określony procent, wynikający z zaliczenia do służby w Policji wcześniejszych okresów, chyba że przepisy tak by stanowiły. Rozstrzygnięcie, że dany okres został policjantowi zaliczony nieprawidłowo, może nastąpić - zdaniem Sądu - wyłącznie w drodze trybu nadzwyczajnego. W niniejszej sprawie organ wydał rozkaz personalny, którym zmienił (ustalił) okres wysługi lat, gdy tymczasem powinien wydać decyzję o zaliczeniu lub odmowie zaliczenia do wysługi lat okresów wskazanych przez skarżącego. Rozpoznając ponownie sprawę, organ zobowiązany jest ocenić, czy na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego i w świetle obowiązujących przepisów istnieje możliwość ponownego ustalenia wysługi lat skarżącego. W związku z uwzględnieniem skargi, Sąd odstąpił od odniesienia się do zarzutów, podniesionych przez skarżącego. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji