I OZ 766/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 czerwca 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 223/20 o odrzuceniu skargi S. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenia za dozór postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 25 czerwca 2020 r. odrzucił skargę S. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie zwrotu koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenia za dozór. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniami z dnia 25 marca 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia w terminie 7 dni: wpisu od skargi w kwocie 118 zł, braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz do wskazania numeru PESEL skarżącej. Obu zarządzeniom nadano rygor odrzucenia skargi. Odpisy powyższych zarządzeń zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 kwietnia 2020 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik strony uzupełnił jedynie braki formalne skargi składając do akt sprawy, w dniu 5 maja 2020 r. odpis pełnomocnictwa wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej oraz wskazując numer PESEL skarżącej. Strona nie uzupełniła natomiast braku fiskalnego skargi. Z tego względu WSA w Łodzi odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: P.p.s.a.). W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej podniósł, że nigdy nie otrzymał wezwania do uiszczenia brakującego wpisu, ani też zarządzenia wydanego w tym zakresie. W dniu 28 kwietnia 2020 r. do Kancelarii pełnomocnika wpłynęło wezwanie z dnia 23 kwietnia 2020 r. wzywające do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, które to braki zostały uzupełnione w dniu 5 maja 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie kwestią zasadniczą jest to czy pełnomocnik skarżącej w jednej kopercie otrzymał dwa wezwania, tj. do uiszczenia wpisu i do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi poprzez podanie numeru PESEL strony oraz złożenie pełnomocnictwa, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odnosząc się do powyższego, wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy, przedmiotowe wezwania sporządzono na oddzielnych drukach (k. 14, 15), a do pełnomocnika skarżącej skierowano przesyłkę w jednej kopercie. W takiej sytuacji, nie można wykluczyć, że jedno z wezwań omyłkowo nie zostało przez pracownika sekretariatu włożone do koperty adresowanej do pełnomocnika skarżącej. Skoro nie jest możliwe w sposób pewny zweryfikowanie tego jaka była zawartość przesyłki sądowej skierowanej do strony, to należy za wiarygodne przyjąć jej wyjaśnienia, że wśród doręczonych pism nie było jednego z wezwań dotyczącego wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny ma świadomość, że podczas kwitowania odbioru przesyłek u listonosza nie ma wystarczającej ilości czasu na konfrontowanie treści zpo z zawartością tejże przesyłki. Tym bardziej jest to utrudnione w dobie trwającej pandemii koronawirusa. W takiej sytuacji, dowodowo niemożliwe jest wykazanie, że przesyłka rzeczywiście zawierała wskazane na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma lub ich nie zawierała - jak dowodzi strona. W obu przypadkach jest to domniemanie, które należy uprawdopodobnić. Z doświadczenia życiowego wynika, że racjonalnym działaniem strony zainteresowanej w rozpoznaniu jej sprawy jest wykonywanie wszelkich obowiązków, które są warunkiem nadania sprawie biegu. Logiczne jest także założenie, że strona wykonując obowiązki wskazania numeru PESEL oraz nadesłania pełnomocnictwa procesowego, nie zaniecha także obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 118 zł, tym bardziej, gdy wskazana kwota stanowi jedynie uzupełnienie brakującej części wpisu w stosunku do już uiszczonej kwoty 1382 zł. Nie bez znaczenia jest również okoliczność, że wraz z wniesieniem zażalenia uzupełniono braki fiskalne skargi. W rezultacie przyjąć należy, że skoro pełnomocnik uzupełnił w terminie braki formalne skargi, to prawdopodobnym jest, że nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Za takim rozstrzygnięciem wątpliwości na korzyść strony przemawia, w tym konkretnym przypadku, umożliwienie stronie zainteresowanej ochroną swych praw skorzystanie w pełni z konstytucyjnego prawa do sądu. Jeżeli bowiem istnieją wątpliwości, co do prawidłowości doręczenia zarządzeń nakładających na stronę określone obowiązki i to pod rygorem formalnego zakończenia sprawy poprzez odrzucenie skargi, to uwzględniając okoliczności sprawy, należy kierować się potrzebą doprowadzenia do merytorycznego jej zbadania. Należy przy tym wskazać, że zasadnym jest wzywanie o uzupełnienie wszystkich braków na jednym formularzu. Sporządzenie dwóch osobnych wezwań, na dwóch oddzielnych kartkach – gdy wysyłane są w jednej kopercie tego samego dnia - zwiększa prawdopodobieństwo, że jedno z takich pism przypadkowo nie zostanie włożone do koperty. Wysłanie jednego pisma ze wskazaniem - w punktach - jakie braki strona ma uzupełnić usunie wątpliwości, czy wezwanie o uzupełnienie tego konkretnego braku znajdowało się w kopercie czy nie, tym bardziej, że rygor w każdym przypadku jest taki sam. Decydując się natomiast na sporządzanie odrębnych pism/zarządzeń należy konsekwentnie doręczać je w oddzielnych przesyłkach, co zniweluje ewentualne pomyłki i umożliwi stronom postępowania i sądowi jednoznaczne ustalenie zawartości tych przesyłek. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.