IV SAB/Wr 390/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Y. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100,00 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE Pismem z dnia 27 stycznia 2022 r. nadanym tego samego dnia na adres właściwego organu L. Y. wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga została poprzedzona ponagleniem z dnia 25 stycznia 2022 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Z akt administracyjnych nadesłanych wraz z odpowiedzią na skargę wynika, że Wojewoda decyzją z dnia 9 czerwca 2021 r. po rozpatrzeniu wniosku Skarżącej z dnia 29 kwietnia 2019 r. odmówił stronie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W kwestii dopuszczalności skargi na przewlekłość postępowania wniesionej po jego zakończeniu istniała istotna wątpliwość, która została usunięta uchwałą podjętą w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2022 r. sygn. akt II OPS 1/21 (dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej CBOSA). Zgodnie z jej tezą skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z akt sprawy skarga Strony na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę została wniesiona w dniu 27 stycznia 2022 r. W dniu 9 czerwca 2021 r. organ administracji wydał w tej sprawie decyzję odmawiającą Stronie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Jak wynika z ustaleń poczynionych przez Sąd w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 1353/21 (k. 24 ) – ze skargi Strony na bezczynność w przedmiocie tożsamego wniosku - wskazana decyzja została Stronie doręczona ze skutkiem na dzień 12 lipca 2021 r., zatem stała się ostateczna w administracyjnym toku instancji z dniem 26 lipca 2021 r. W konsekwencji jej wydanie ostatecznie zakończyło postępowanie w przedmiotowej sprawie. Tym samym skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania została wniesiona po ostatecznym zakończeniu postępowania. Mając na uwadze opisane okoliczności faktyczne sprawy skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalna z innych przyczyn, o czym orzeczono w punkcie I sentencji postanowienia. Zwrot wpisu od skargi nastąpił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (punkt II sentencji) który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.