III SA/Wr 747/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] 2017 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE S. M., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] 2017 r. (Nr [...]) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty B. z dnia [...] 2017 r. (Nr [...]) ustalającej koszty powstałe w następstwie usunięcia z drogi publicznej pojazdu. W petitum skargi strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, a swoje stanowisko w tym zakresie podtrzymało także w piśmie procesowym z dnia 26 października 2017 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. wniosło o umorzenie postępowania, wywodząc, że kwestionowany akt został wyeliminowany z obrotu prawnego, podjętym na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej p.p.s.a,) postanowieniem z dnia 27 października 2017 r. (SKO/41/PPSA-22/2017) uchylającym w całości zaskarżone postanowienie oraz stwierdzającym, że wydanie zaskarżonego postanowienia nie miało miejsca bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. W piśmie z dnia 13 grudnia 2017 r. strona skarżąca oświadczyła, że nie zaskarżyła postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W powyżej wskazanym przepisie uregulowano instytucję autokontroli, której celem jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownego zweryfikowania własnego działania (lub jego braku) bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem. Możliwość skorzystania z tej instytucji została jednak ograniczona. Literalne brzmienie tegoż przepisu wskazuje bowiem, że warunkiem skorzystania z uprawnienia do autokontroli jest uwzględnienie skargi w całości, a więc uznanie za uzasadnione zarówno zarzutów oraz wniosków skargi, jak też wskazanej w niej podstawy prawnej. Możliwość zastosowania tejże instytucji, a tym samym uwzględnienia skargi została nadto ograniczona terminem trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Wobec zatem podjęcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. postanowienia z [...] 2017 r. ([...]) uchylającego zaskarżone postanowienie z dnia [...] 2017 r. postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Wskazać należy, że przywołane orzeczenie Kolegium zostało po pierwsze podjęte w przewidzianym przepisem z art. 54 § 3 p.p.s.a. terminie, a po wtóre w całości uwzględniało żądanie skarżącego, który wnioskował o uchylenie zaskarżonego postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W realiach niniejszej sprawy Kolegium postanowieniem z [...] 2017 r. uchyliło bowiem zaskarżone postanowienie w całości, a w jego treści wskazało na zasadność prezentowanej przez skarżącego argumentacji oscylującej wokół podniesionych zarzutów naruszenia prawa procesowego. Nadto skarżony organ wyjaśnił, iż skutkiem podjętego rozstrzygnięcia będzie ponowne przystąpienie do rozpatrzenia odwołania. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesioną skargą jako bezprzedmiotowe podlegało umorzeniu, o czym orzeczono w pkt. I sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów przysługujących stronie skarżącej od organu orzeczono z kolei na podstawie art. 200, art. 201 § 1, art. 209, art. 205 § 2 p.p.s.a.