III SA/Wr 434/12

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego T. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [---] nr [---] w przedmiocie odmowy prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy postanawia: przyznać pełnomocnikowi r. pr. T. P. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 221,40 (słownie: dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym 23% VAT. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 października 2012 r. przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na jej pełnomocnika został wyznaczony r. pr. T. P., który po zapoznaniu się z aktami sprawy, sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik wniósł jednocześnie o zasądzenie kosztów pomocy prawnej, nieopłaconych w części ani w całości. Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej – p.p.s.a.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, radcy prawnemu, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej, określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 powyższego rozporządzenia, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawkę minimalną w przedmiotowej sprawie określa § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c/ i wynosi ona 240 zł. W związku z powyższym wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 180 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę podatku od towarów i usług – 41,40 zł, na podstawie § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia. Wobec powyższego, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.