IV SA/Po 918/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie NSA Ewa Makosz-Frymus (spr.) WSA Bożena Popowska Protokolant Sekr.sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 18 października 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 04 września 2006 r. nr SKO-VII/880/2006 w przedmiocie świadczeń rodzinnych oddala skargę /-/B. Popowska /-/P. Miładowski /-/E. Makosz- Frymus UZASADNIENIE IV SA/Po 918/06 UZASADNIENIE B. S. w dniu 19 czerwca 2006r. złożyła w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej wniosek o przyznanie jej dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad niepełnosprawną córką J. S. w okresie korzystania z urlopu wychowawczego. Wójt Gminy decyzją z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 10 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. nr 228 poz. 2255 ze zm.) w związku z rozporządzeniem Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 205r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz.U. nr 105 poz. 881 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 19 czerwca 2006r., odmówił B. S. przyznania dodatku z tytułu opieki nad niepełnosprawną córką J. S. w okresie korzystania z urlopu wychowawczego na okres od 7 czerwca 2006r. do 30 czerwca 2006r. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że powodem odmowy przyznania wnioskowanego świadczenia było podjęcie przez B. S. zatrudnienia. Zawarła ona bowiem w dniu 15 lipca 2005r. z P. Polska S.A. z siedzibą w Warszawie umowę o świadczenie usług przez przedstawiciela. Odmawiając przyznania żądanego dodatku organ powołał się na treść art. 10 ust. 5 pkt 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych. W odwołaniu od decyzji organu I instancji B. S. powołała się ogólnie na przepisy Kodeksu pracy i ustawę z dnia 14 listopada 2003r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2003r nr 213 poz. 2081) stwierdzając, że wskazane przepisy umożliwiają "podjęcie pracy nie kolidującej z wychowaniem dziecka". Ponadto odwołująca się podała, że podejmując pracę spłacała kredyt zaciągnięty na zakup lodówki, pralki, tj. przedmiotów niezbędnych przy małych dzieciach. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy decyzją Wójta Gminy nr [...] z dnia [...]. W uzasadnieniu decyzji Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że B. S. do wniosku z dnia 19 czerwca 2006r. dołączyła zaświadczenie z zakładu pracy świadczące o kontynuacji urlopu wychowawczego i o udzieleniu jej nadal tego urlopu od dnia 7 czerwca 2006r. do dnia 30 czerwca 2006r. oraz zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. B. S. nie poinformowała natomiast organu I instancji o tym, że od 15 lipca 2005r. zawarła z P. Polska S.A. umowę o świadczenie usług przez przedstawiciela i z tego tytułu pobierała wynagrodzenie. W związku z tym poświadczyła ona nieprawdę podpisując oświadczenie w części II wniosku z dnia 19 sierpnia 2006r. o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego. Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że w zaistniałej sytuacji organ I instancji prawidłowo zastosował art..10 ust. 5 pkt 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Organ odwoławczy ponadto odwołał się do definicji zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej określonej w art. 3 pkt 22 powołanej wyże ustawy o świadczeniach rodzinnych stwierdzając, że B. S. wykonywała pracę na podstawie umowy zlecenia co wynika z § 10 pkt 5 umowy o świadczenie usług przez przedstawiciela. Wnosząc skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] B. S. podniosła, że nie pracowała na podstawie umowy zlecenia ani umowy o pracę lecz na podstawie umowy o świadczenie usług przez przedstawiciela. Skarżąca zaznaczyła, że uzyskała informację od radcy prawnego, że zawarta przez nią umowa "nie jest ujęta w ustawie o zasiłkach". Ponadto skarżąca wskazała na bardzo trudną sytuację materialną jej rodziny, a także zaznaczyła, że nie chciała nikogo wprowadzić w błąd i nikogo nie okłamała. W związku z podniesionymi zarzutami skarżąca wniosła o pozytywne rozpatrzenie jej sprawy z uwagi na dobro jej dzieci. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Sąd rozpoznając skargę dokonuje kontroli legalności decyzji administracyjnych, tzn. ocenia prawidłowość zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracyjne. Sąd nie stwierdził, by zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa. Art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. nr 228 poz. 2255 ze zm.) określa komu przysługuje dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego. Natomiast w ust. 5 tego artykułu ustawodawca określił w jakich przypadkach dodatek ten nie przysługuje osobie faktycznie opiekującej się dzieckiem, uprawnionej do urlopu wychowawczego. W myśl art. 10 ust. 5 dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego nie przysługuje, między innymi osobie, która podjęła lub kontynuuje zatrudnienie lub inną pracę zarobkową w okresie korzystania z urlopu wychowawczego. W art. 3 pkt 22 powołanej wyżej ustawy o świadczeniach rodzinnych zdefiniowane zostało pojęcie "zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej". Oznacza ono wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego, umowy o pracę nakładczą oraz wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych, lub spółdzielni usług rolniczych, a także prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej. Skarżąca wniosek o przyznanie dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego złożyła w dniu 19 czerwca 2006r., a umowę o świadczenie usług przez przedstawiciela z P. Polska S.A. zawarła w dniu 15 lipca 2005r.. Rozwiązanie tej umowy nastąpiło z dniem 15 lipca 2006r. Przedmiotem umowy było pośrednictwo za wynagrodzeniem w zawieraniu pożyczek przez Przedstawiciela z osobami fizycznymi jako pożyczkobiorcami w imieniu i na rzecz spółki. Z § 10 pkt 5 zawartej przez skarżącą umowy wynika, że w sprawach nieuregulowanych w tej umowie stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące umowy zlecenia. Zgodnie z treścią wyżej przytoczonego art. 3 pkt 22 ustawy o świadczeniach rodzinnych w definicji zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej mieści się umowa zlecenia. Zatem w czerwcu 2006r. skarżąca związana była z P. Polska S.A. umową zlecenia wykonywaną za wynagrodzeniem. Bez znaczenia dla niniejszej sprawy jest sposób rozliczania się spółki ze skarżącą i termin wypłacania wynagrodzenia. Należy też zaznaczyć, że skarżąca składając 19 czerwca 2006r. wniosek o przyznanie dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego podpisała oświadczenie, że nie jest zatrudniona ani nie wykonuje innej pracy zarobkowej. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę. /-/ Bożena Popowska /-/ Paweł Miładowski /-/ Ewa Makosz-Frymus JH