II SA/Sz 1137/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na rozkaz personalny Komendanta Policji Nr [...] z dnia [...] w przedmiocie mianowania na stanowisko służbowe postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Komendant Powiatowy Policji w [...] rozkazem personalnym Nr [...] z dnia [...] odwołał J.S. z funkcji starszego asystenta Zespołu Finansów w Komendzie Rejonowej Policji w [...] i jednocześnie mianował J.S. na stanowisko starszego asystenta Zespołu Finansów w Komendzie Powiatowej Policji w [...]. W dniu [...] (data nadania skargi) J.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na wyżej wskazany rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w [...]. W odpowiedzi na skargę, udzielonej pismem z dnia [...], Komendant Powiatowy Policji w [...] wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zakres działania sądu administracyjnego został określony w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmując orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Natomiast stosownie do treści art. 52 § 1 wskazanej wyżej ustawy skargę na wymienione wyżej działania organów administracji publicznej, można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy). W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że od rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji w [...] Nr [...] J.S. przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w sposób i w terminie wskazanym w rozkazie. Skarżąca z prawa tego nie skorzystała, pomimo faktu, iż rozkaz personalny organu I instancji zawierał prawidłowe pouczenie o możliwości jego zaskarżenia. W tych okolicznościach należało uznać, że skarga J.S. jest niedopuszczalna z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie.