II OSK 1072/22

SENTENCJA Dnia 1 czerwca 2022 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2022 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E. G., R. G., A. S., E. S., H. S., M.S., J. J.-K., M. K., J. R., T. R. i T.P. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r., nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej E. G., R. G., A. S., E. S., H. S., M.S., J. J.-K., M. K., J. R., T. R. i T.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] listopada 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 741/21 oddalającego skargę E. G., R. G., A. S., E. S., H. S., M.S., J. J.-K., M. K., J. R., T. R. i T.P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wyrokiem z 2 listopada 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 741/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie oddalił skargę E. G., R. G., A. S., E. S., H. S., M.S., J. J.-K., M. K., J. R., T. R. i T.P. na postanowienie Wojewody [...] z [...] lutego 2021 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W treści skargi kasacyjnej E. G. i pozostałych skarżących od ww. wyroku, na zasadzie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., Ppsa), zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania "zaskarżonej" decyzji. Wskazać wypadnie w tym miejscu, że w niniejszej sprawie powołanym na wstępie postanowieniem z 24 lutego 2021 r. Wojewoda [...], na podstawie art. 134 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2021, poz. 735 ze zm., K.p.a.), oraz art. 82 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2021, poz. 741 ze zm.) w związku z prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z 26 listopada 2020 r., VII SA/Wa 1859/20, po ponownym rozpatrzeniu odwołania E. G., R. G., A. S., E. S., H. S., M.S., J. J.-K., M. K., J. R., T. R. i T.P., od decyzji Starosty [...] Nr [...] z [...] kwietnia 2020 r. (znak: [...]), zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę R. S. i P. S. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą [...] Sp. c. [...] z/s w W., obejmującej budowę zespołu budynków jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej, etap I, budynki 1 – 4, na działce nr ew.: [...],[...],[...],[...], L., gm. S. - stwierdził niedopuszczalność odwołania do w/w decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że inwestycja podzielona na III etapy zmierza w rzeczywistości do realizacji jednego zamierzenia inwestycyjnego i jest analogiczna w zakresie zaproponowanych projektów i założeń, wobec powzięcia przez organ I instancji wątpliwości o których mowa w treści skargi kasacyjnej, co – ich zdaniem – powoduje koniecznym wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 Ppsa (aktualny tekst jednol. Dz. U. 2022, poz. 329), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W sprawie niniejszej wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej został sformułowany niejednoznacznie, co utrudnia odczytanie intencji strony skarżącej w zakresie aktu, którego wstrzymania wykonania się domaga. W petitum wniosku strona wniosła o "wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji", podczas gdy zaskarżone do sądu administracyjnego zostało postanowienie Wojewody [...] wydane w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Skarżący w uzasadnieniu wniosku (str. 13-14 skargi kasacyjnej) odnoszą się jednak do decyzji Starosty z [...] kwietnia 2020 r. Z powyższego zdaje się zatem wynikać, że intencją strony było sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] Nr [...] z [...] kwietnia 2020 r. I tak też przyjął Sąd orzekający w sprawie. W sprawie zaskarżone postanowienie dotyczy stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, natomiast skarżący domagają się wstrzymania wykonania decyzji Starosty z [...] kwietnia 2020 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę ww. inwestycji, a więc decyzji, na które - zdaniem organu odwoławczego – wniesione odwołanie dotyczy decyzji ostatecznej, a zatem jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 134 K.p.a. W najnowszym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że przepis art. 61 § 3 zdanie ostatnie Ppsa ma szerszy zakres niż art. 135 Ppsa, który koncentruje się na pojęciu sprawy w znaczeniu materialnym, zaś względy celowości i konieczność zapewnienia skarżącym skutecznej ochrony tymczasowej uzasadnia przyznanie sądom administracyjnym możliwości wstrzymywania wykonania np. ostatecznej decyzji organu I instancji w sprawie ze skargi na postanowienie, które spowodowało, że decyzja ta stała się ostateczna, a więc postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania lub postanowienie o stwierdzeniu wniesienia odwołania z uchybieniem terminu, a także na postanowienie, które w razie odmiennej treści spowodowałoby, że decyzja przestałaby być ostateczna, np. postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (zob. postanowienie NSA z 13 maja 2021 r. II OZ 205/21 i wskazane tam orzecznictwo). Wobec powyższego przyjąć należy, że w postępowaniu wszczętym skargą na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania, możliwe jest wstrzymanie wykonania aktu od którego zostało wniesione to odwołanie – w sprawie decyzji Starosty z [...] kwietnia 2020 r. Skuteczność takiego żądania zależy jednak od wskazania przez składającego wniosek okoliczności świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione, ponieważ nieudzielenie ochrony tymczasowej wiązałoby się ze znaczną szkodą lub powstaniem trudnych do odwrócenia skutków. Strona wnioskująca o wstrzymanie przywołała argumentację, która dotyczy kwestii merytorycznych dotyczących oceny legalności ww. decyzji ostatecznej z [...] kwietnia 2020 r., tj. oceny co do zgodności przedmiotowej inwestycji z planem miejscowym. Tego rodzaju argumentacja nie może być przedmiotem oceny na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie nie ocenia się bowiem prawidłowości wydania zaskarżonego aktu pod kątem zgodności z prawem, ale ocenia się czy wnioskodawca wskazał na zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 Ppsa, które uzasadniałby wstrzymanie wykonania aktu. Tym samym należało stwierdzić, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty z [...] kwietnia 2021 r. zawarty w skardze kasacyjnej nie zawiera żadnej argumentacji, która mogłaby wskazywać na istnienie przesłanek z art. 61 § 3 Ppsa. Informacyjnie wskazać również należy, że nawet gdyby przyjąć, że intencją strony skarżącej było objęcie ochroną tymczasową zaskarżonego w tej sprawie postanowienia w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, to i tak wykonanie tego postanowienia nie mogłoby zostać wstrzymane. Po pierwsze: postanowienie to nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania, a po wtóre: strona nie wykazała, że ewentualne skutki jakie mogą wyniknąć z tego postanowienia mogłyby ją narazić na ryzyko wystąpienia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 zw. z art. 193 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.