I C 721/22

Common courts2025-10-08

Case number

I C 721/22

Judgment date

2025-10-08

Type

SENTENCE

Judges

Agnieszka Onichimowska (PRESIDING_JUDGE)

Legal basis

art. 76 ustawy art. 3, 4 i 12 ustawy o nieuczciwych praktykach

Judgment text

<div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 08 października 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia del. Agnieszka Onichimowska po rozpoznaniu w dniu 08 października 2025 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. P. (1) przeciwko (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powoda J. P. (1) kwotę 79.436,51 (siedemdziesiąt dziewięć tysięcy czterysta trzydzieści sześć i 51/100 ) złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 30 października 2020 roku do dnia zapłaty; 2. zasądza od pozwanego (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powoda J. P. (1) odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty 96.510,96 (dziewięćdziesiąt sześć tysięcy pięćset dziesięć i 96/100) za okres od dnia 30 października 2020 roku do dnia 05 czerwca 2024 roku; 3. oddala powództwo w pozostałym zakresie; 4. ustala, iż powód ponosi koszty postępowania w 10%, zaś pozwany w 90%, przy czym ich szczegółowe rozliczenie pozostawia Referendarzowi sądowemu. Sędzia del. Agnieszka Onichimowska </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> W dniu 08 listopada 2020 roku do Sądu Okręgowego w Warszawie wpłynął pozew J. P. (1) przeciwko (...) Bank S.A. z siedzibą w W., w którym powód domagał się zasądzenia od pozwanego kwoty 194.545,17 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 30 października 2020 r. do dnia zapłaty. Powód wniósł ponadto o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W uzasadnieniu wskazano, iż pozwana w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej sprzedawała swoim klientom certyfikaty Funduszy Inwestycyjnych Zamkniętych Aktywów Niepublicznych, w tym Funduszu Inwestycyjnego F.. Dokonywana przez pozwaną sprzedaż była inicjowana przez jej pracowników i poprzedzana nakłanianiem oraz zapewnieniami w zakresie bezpiecznego charakteru papieru wartościowego, jakim są oferowane certyfikaty inwestycyjne. Czynności te były połączone z proponowaniem korzystnych dla klientów rozwiązań mających na celu pozyskanie środków, w tym szybszego zamykania posiadanych u pozwanej lokat bez dolegliwości finansowych, normalne ponoszonych w takich sytuacjach. Wyjaśniono ponadto, iż klientom pozwanego banku przedstawiane było oświadczenie o udzieleniu gwarancji zysku, złożone przez (...)S.A. (jej następcą prawnym jest (...) S.A.). Dotyczyło to wybranych serii certyfikatów inwestycyjnych. Gwarancja zysku udzielona została również powodowi. Podkreślono przy tym, iż powód był intensywnie namawiany do nabycia certyfikatów inwestycyjnych funduszu Inwestycje Selektywne F., w szczególności poprzez zapewnienie o wyjątkowości oferty skierowanej do ograniczonego grona wybranych klientów. Wyjaśniono ponadto, iż powód był klientem pozwanej od 2014 r. korzystając z podstawowych usług bankowych, tj. rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego, karty debetowej oraz bankowości internetowej. Powód nie zgłaszał pracownikom banku chęci zainwestowania w fundusze inwestycyjne, jednakże takie propozycje podały ze strony pracowników pozwanego banku. Powód był głownie zainteresowany inwestowaniem w lokaty z negocjowaniem oprocentowania dla większych kwot. W dniu 17 grudnia 2015 roku powód nabył 104 certyfikaty inwestycyjne serii A30 funduszu Inwestycje Selektywne F. za łączną kwotę 172.497,52 zł. Wartość jednego certyfikatu wynosiła wówczas 1.658,63 zł. Na rzecz pozwanego banku uiszczona została również opłata manipulacyjna w wysokości 3.449,95 zł. Powodowi przedstawiono gwarancję zysku udzieloną przez (...) S.A. ujętą w akcie notarialnym z dnia 06 października 2015 roku. Wartość gwarantowana miała być równa kwocie odpowiadającej cenie emisyjnej certyfikatów powiększonej o 10% w stosunku dwuletnim naliczanej propozycjonalnie do trwania inwestycji. W ocenie powoda zachowanie pracownika pozwanego, w tym rekomendowanie nabycia certyfikatów, wskazuje, iż świadczył on na rzecz powoda doradztwo inwestycyjne. W ocenie powoda pozwana naruszyła zasadę lojalności klienta wykorzystując znajdujące się w systemach informacje o zgromadzonych aktywach, a ponadto w sposób nierzetelny przedstawiła ofertę produktu, który był niedostosowany do sytuacji i potrzeb. Podkreślono ponadto, iż nierzetelność pozwanego przejawiała się również w tym, iż powołując się na udzieloną gwarancję czynił to nie dokonawszy wcześniej weryfikacji faktycznych możliwości spółki (...)S.A. Zdaniem strony powodowej (...) S.A. nie posiadała bowiem wystarczającego majątku, z którego mogłaby pokryć zagwarantowane należności, co po pobieżnej analizie nie mogło umknąć profesjonaliście, jakim jest pozwany. Wyjaśniono ponadto, iż ostatecznie w 2017 roku okazało się, iż fundusze Inwestycyjne Selektywne F. są niewypłacalne, a żądania wykupu certyfikatów są w przeważającej mierze bezskuteczne. W ocenie powoda sprzedaż niedostosowanego do jego potrzeb produktu, pozbawiona rzetelnego poinformowania o jego charakterze, a przede wszystkim ryzyku, które może nieść za sobą taka inwestycja, była praktyką naruszająca zbiorowe interesy konsumentów. Zdaniem powoda działanie pozwanej wypełnia zarówno znamiona praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, jak i stanowiące nieuczciwa praktykę rynkową, a co za tym idzie aktualizuje się jej odpowiedzialność deliktowa. Wyjaśniono ponadto, iż na dochodzoną pozwem kwotę składają się: kwota 172.497,52 złotych odpowiadająca cenie nabycia certyfikatów, kwota 3.449,95 złotych uiszczona tytułem opłaty manipulacyjnej oraz kwota 18.597,70 złotych odpowiadająca odsetkom (utraconym przez powoda korzyściom), które zostałyby naliczone, gdyby środki w kwocie 175.947,47 zł pozostawały na lokacie.  (pozew – k. 3-44) W odpowiedzi na pozew pozwany (...) Bank S.A. wniósł o oddalenie powództwa w całości jako bezzasadnego oraz zasądzenie od powódki na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż strony łączyła umowa o świadczenie usługi przyjmowania i przekazywania zleceń nabycia lub zbycia tytułów uczestnictwa przez (...) Bank S.A.  . Przy zawieraniu umowy pozwany zwracał się każdorazowo do klientów o wypełnianie „Formularza informacji o kliencie”, którego wypełnienia powód odmówił. Wyjaśniono ponadto, iż powodowi przedstawiono kilka możliwości dotyczących zainwestowania środków, w tym produkty strukturyzowane, lokaty bankowe oraz certyfikaty inwestycyjne (...), co zostało poprzedzone „Badaniem Profilu Inwestycyjnego Klienta”. Powód oświadczył, że oczekuje zysków z inwestycji przewyższających oprocentowanie z lokat bankowych, przy świadomości ryzyka utraty części zainwestowanego kapitału. Wyjaśniono ponadto, iż pracownicy Banku udzielili powodowi szczegółowych informacji dotyczących certyfikatów inwestycyjnych, w tym w szczególności informacji o ryzykach związanych z inwestycją. Pozwany zakwestionował przy tym, aby oferując certyfikaty inwestycyjne (...), świadczył na rzecz powoda usługi doradztwa inwestycyjnego, ani jakiekolwiek inne usługi maklerskie. W ocenie pozwanego powództwo powinno zostać oddalone z uwagi na brak odpowiedzialności odszkodowawczej Banku z powodu: 1) należytego wykonania obowiązków informacyjnych pracowników Banku w stosunku do powoda związanych z oferowaniem certyfikatów (...); 2) świadomości powoda co do ryzyka dotyczącego nabycia certyfikatów inwestycyjnych oraz co do warunków wykupu Certyfikatów Inwestycyjnych; 3) braku zaistnienia szkody w majątku powoda związanej z nabyciem Certyfikatów inwestycyjnych (...). Podkreślono przy tym, iż Bank jedynie oferował certyfikaty inwestycyjne, a za zarządzanie i nadzór Funduszami odpowiadał (...) S.A., jako zarządzający oraz (...) Bank (...) S.A., jako depozytariusz  (odpowiedź na pozew – k. 293-312) Pismem z dnia 23 lipca 2025 roku pełnomocnik powoda cofnął częściowo pozew w zakresie należności głównej, tj. co do kwoty 29.626,34 złotych ze zrzeczeniem się roszczenia w tej części. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż Likwidator Funduszu Inwestycje Selektywne F. uiścił na rzecz powoda kwotę 96.510,96 złotych z tytułu umorzenia posiadanych przez powoda 104 certyfikatów. Wyjaśniono ponadto, iż otrzymaną kwotę strona powodowa zaliczyła w następujący sposób: kwotę 66.884,62 złotych na odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty 194.545,17 złotych liczone od dnia 30 października 2020 r. do dnia 05 czerwca 2024 roku oraz na należność główną, tj. utracone korzyści w kwocie 18.597,70 zł, opłatę manipulacyjną w kwocie 3.449,95 zł i cenę nabycia certyfikatów w kwocie 7.578,69 zł. Wobec powyższego w ocenie strony powodowej uzasadnione żądnie pozwu obejmuje zasądzenie kwoty 164.918,83 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 06 czerwca 2024 roku do dnia zapłaty. (pismo procesowe, modyfikacja powództwa – k.670-680) . Postanowieniem z dnia 08 października 2025 roku tutejszy Sąd umorzył postępowanie co do kwoty 29.626,34 złotych, wobec cofnięcia powództwa w tym zakresie (postanowienie, k. 784). W dalszym toku postępowania, w tym kolejnych pismach procesowych, stanowiska stron nie uległy zmianie. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 08 stycznia 2015 roku pomiędzy J. P. (1), a (...) Bank S.A. z siedzibą w W. została zawarta umowa o świadczenie usługi przyjmowania i przekazywania zleceń nabycia lub zbycia tytułów uczestnictwa. W okresie od dnia 09 stycznia do dnia 24 marca 2015 roku za pośrednictwem dystrybutora (...) Bank S.A. J. P. (1) nabył jednostki uczestnictwa w subfunduszu UniKorona Pieniężny za kwotę łączną kwotę 200.000,000 złotych,. Dowód: umowa – k. 326-329, potwierdzenie nabycia, k. 6-8, zeznania powoda, k612-613 Początkowo opiekunem J. P. (1), jako klienta (...) Bank S.A. była J. B., która rozumiała potrzeby klienta polegające na chęci inwestowania bez ryzyka. Wraz ze zmianą opiekuna klienta na P. Z. zaczęto proponować J. P. (1) bardziej „agresywne” inwestycje. W grudniu 2015 r. pracownik P. Z., skontaktował się z J. P. (1), proponując mu zakup certyfikatów Funduszu (...) Inwestycje. J. P. (2) został poinformowany, że jest to inwestycja bezpieczna. Początkowo J. P. (1) odmówił nabycia certyfikatów, jednakże po dwóch dniach P. Z. odwiedził go w domu i zaczął ponownie przekonywać do ich nabycia. Pracownik Banki wskazywał, iż fundusz jest gwarantowany, a inwestycja przyniesie więcej zysku niż lokaty. J. P. (1) obawiał się tej inwestycja, albowiem gotów był stracić ewentualnie 10.000,00 złotych, nie zaś większe sumy. P. Z. przekonywał, że jest podmiot, który gwarantuje bezpieczeństwo tej inwestycji i wypłatę środków. Dowód: zeznania powoda, k. 612-613, oświadczenie o udzieleniu gwarancji, 74-76 Propozycja nabycia Certyfikatów (...) Selektywne Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Aktywów Niepublicznych Serii A30 nr 136 została przedstawiona J. P. (1) w dniu 17 grudnia 2015 r. W propozycji nabycia zaoferowano 104 certyfikaty wskazując, że maksymalna łączna wartość oferowanych certyfikatów wynosi 99.517.800,00 zł, zaś jednostkowa cena emisyjna oferowanego certyfikatu określona została na kwotę 1.658,63 zł. Termin przyjęcia propozycji oznaczono do 26 października 2015 r. W tym samym dniu J. P. (1) złożył zapis na 104 certyfikaty inwestycyjne serii A30, przy cenie emisyjnej jednego certyfikatu 1.658,63 zł. Łączna wpłata na certyfikaty została określona na kwotę 172.497,52 zł. Stawka opłaty manipulacyjnej za wydanie certyfikatów wynosiła 3.449,95 zł (2% wartości) Składając zapis na certyfikaty J. P. (1) podpisał oświadczenie, że znana mu jest treści Statutu oraz Warunków Emisji Obligacji, w tym zasady przydziału Certyfikatów i wyraża na nie zgodę. Dokumenty dotyczące nabycia certyfikatów zostały okazane J. P. (1) w czasie w dniu podpisania umowy i nie było możliwości spokojnego zapoznania się z nimi. Środki na nabycie certyfikatów (...) miały pochodzić z zerwanej lokaty terminowej oraz odkupienia przez J. P. (1) jednostek uczestnictwa w subfunduszu UniKorona Pieniężny. Wszystkie dokumenty zostały podpisane w tego samego dnia. Dowód: propozycja nabycia certyfikatów k. 69, formularz zapisu na certyfikaty, k. 70-71, zeznania powoda, k. 612-613 W dniu 17 grudnia 2015 roku J. P. (1) zawarł z (...) Bank S.A. z siedzibą w W. umowy terminowej lokaty oszczędnościowej negocjowanej o nr (...) na kwotę 125.000,00 złotych z oprocentowaniem stałym w wysokości 5% oraz (...) kwotę 45.000,00 zł z oprocentowaniem stałym w wysokości 4%. Termin lokat został określony na 181 dni w okresie od 22 grudnia 2015 r. do 20.06.2016 r. W tym samym dniu J. P. (1) wypowiedział rachunek terminowej lokaty oszczędnościowej na kwotę 63.000,00 zł . W dniu 18 grudnia 2015 r. J. P. (1) dokonał wpłaty 175.947,47 zł na poczet ceny zakupu (...) Inwestycje Selektywne, certyfikaty serii A30, W dniu 19 grudnia 2015 roku doszło do odkupienia przez J. P. (1) jednostek uczestnictwa w subfunduszu UniKorona Pieniężny za kwotę łączną kwotę 201.194,48 złotych. Dowód:, umowy lokaty, k. 13-14, wypowiedzenie, k. 12, potwierdzenie odkupienia, k. potwierdzenie wykonania przelewu, k. 72 Pismem z 07 stycznia 2016 r. (...) S.A. (prowadzący ewidencję uczestników Funduszu (...) Inwestycje Selektywne Fundusz Zamknięty Aktywów Niepublicznych) zawiadomił J. P. (1), że w związku z przydziałem certyfikatów inwestycyjnych Funduszu serii A30 w dniu 31 grudnia 2015 r. został wpisany do Ewidencji uczestników Funduszu jako posiadacz 104 certyfikatów inwestycyjnych serii A30 tego Funduszu. Dowód: pismo z dnia 07.01.2016 r., 73 Pracownik Banku nie zwrócił J. P. (1) uwagi na ryzyka związane z zawarciem umowy, w tym na ryzyko utraty całości lub części zainwestowanych środków, eksponując jedynie korzyści, w tym gwarancję zysku i kapitału. J. P. (1) został zapewniony o bezpieczeństwie lokowanych środków oraz gwarancji zysku. Ofertę przedstawiono, jako korzystniejszą niż dotychczasowe lokowanie środków na lokatach. (...) Bank nie był jedynym dystrybutorem certyfikatów, ale zbywał ich zdecydowaną większość. Oferty mogły być kierowane do osób spełniających kryteria wystarczających środków (min. 40 tys. euro). Bank otrzymywał wynagrodzenie w związku ze sprzedażą ww. certyfikatów. Dowód: zeznania świadków: J. Z., k. 594v, K. P. – k.610v-613 zeznania powoda, k. 612-613 W dniu 06 października 2015 roku P. W. działający w imieniu (...) S.A. z siedzibą w W. w akcie notarialnym sporządzonym w dniu 06 października 2015 roku przez A. P. notariusze w W. złożył oświadczenie, że - w związku z zawarciem przez (...) oraz (...) Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych S.A. z siedzibą we W. gwarancji z dnia 06 sierpnia 2015 roku - udziela posiadaczom m.in. certyfikatów A30, gwarancji osiągnięcia wartości odpowiadającej różnicy pomiędzy Wartością Aktywów Netto na Certyfikat w chwili jego wykupu, a Wartością Gwarantowaną, obliczoną proporcjonalnie do czasu trwania inwestycji. Wartość gwarantowana odpowiadała Cenie Emisyjnej Certyfikatów powiększonej o 10% w stosunku dwuletnim, naliczona proporcjonalnie do „Czasu trwania Inwestycji” w Certyfikaty. Dowód: oświadczenie o udzieleniu gwarancji, k. 74-76 Problemy z płynnością funduszy zaczęły się na przełomie 2016 i 2017 r. W dniu 22 listopada 2017 r. Komisja Nadzoru Finansowego odebrała towarzystwu zarządzającemu funduszami (...) S.A. zezwolenie na prowadzenie działalności. W dniu 19 grudnia 2017 roku J. P. (1) złożył żądanie wykupu 104 certyfikatów serii A30 emitowanych przez Inwestycje Selektywne Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Aktywów Niepublicznych. Od dnia 20 lutego 218 roku rozpoczęła się likwidacja Inwestycje Selektywne Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Aktywów Niepublicznych. Na dzień otwarcia likwidacji wartość aktywów netto wyniosła 46.049 tys., zaś wartość aktywów netto przypadająca na jeden certyfikat inwestycyjny wyniosła 650,70 zł. (...) Bank S.A. poinformował posiadaczy certyfikatów inwestycyjnych, że gwarant (...)S.A. (obecnie (...) S.A.) kwestionuje zasadność zobowiązania gwarancyjnego wobec posiadaczy certyfikatów inwestycyjnych.  Dowód: pismo (...)Bank. S.A., k.77-78, oświadczenie, k. 219-221, żądanie wykupu wraz z potwierdzeniem odbioru, k. 79-83 Pismem z 19 października 2020 r. J. P. (1) wezwał (...) Bank S.A. do zapłaty w terminie 7 dni kwoty 194.545,17 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia otrzymania wezwania do dnia zapłaty tytułem szkody, jaka poniósł w związku z zapłatą za certyfikaty inwestycyjne oraz opłatą manipulacyjną. Wskazano ponadto, iż powyższa kwota obejmuje także utracone korzyści – odsetki, które zostałyby naliczone, gdyby przedmiotowe środki pozostawały na lokacie. Wezwanie zostało odebrane przez (...) Bank 22 października 2020 r. Dowód: wezwanie do zapłaty, k. 263-268 Pismem z dnia 05 czerwca 2024 roku Likwidator Funduszu (...) Bank (...) poinformował uczestników Funduszu Inwestycje Selektywne F. w likwidacji, iż została dokonana wypłata uzyskanych z likwidacji środków pieniężnych proporcjonalnie do liczby posiadanych certyfikatów w celu ich umorzenia. Ostatecznie na jeden certyfikat wypłacono 927,22 zł. W dniu 05 czerwca 2024 roku J. P. (1) otrzymał kwotę 96.510,96 złotych z tytułu umorzenia 104 certyfikatów Inwestycje Selektywne F. w związku z likwidacją funduszu. Dowód: potwierdzenie przelewu, k. 681, pismo z dnia 05.06.2024 r., k. 682 Prokuratura Regionalna w Ł. Wydział do Spraw Przedsiębiorczości Gospodarczej prowadzi postepowanie przygotowawcze, którego przedmiotem są czyny które mogły zostać popełnione w związku z działalnością czterech funduszy inwestycyjnych, w tym Inwestycje Selektywne F.. Dowód: pismo z dnia 20.01.2023 r., k. 599 Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zgromadzonych dokumentów, których prawdziwości nie kwestionowała żadna ze stron. Tożsamy przymiot został przyznany dowodom z dokumentów prywatnych, gdyż ich autentyczność i prawdziwość nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Zasadniczo Sąd nie miał podstaw by odmówić waloru wiarygodności zeznaniom świadków J. B. oraz P. Z., przy czym niewiele wniosły do stanu faktycznego, albowiem świadkowie ci „nie kojarzyli powoda”, a co za tym idzie nie pamiętali okoliczności transakcji zawieranych rzez powoda. Co więcej Sąd z ostrożnością podchodził do zeznań świadka P. Z., albowiem świadek ten zasłaniał się niepamięcią w kluczowych kwestiach, np. „nie pamiętał czy oferował produkty inwestycyjne zamknięte”, czy też „nie pamięta rozmowy z klientem, żeby oceniał czy warto w jakiś produkt zainwestować”. Za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadka K. P., który posiadał ogólne informacje dotyczące funduszy oferowanych przez Bank. Sąd za wiarygodne uznał zeznania powoda J. P. (1), który opisał szczegółowo okoliczności w jakich doszło do nabycia certyfikatów, w tym sposób działania pracownika (...) Bank S.A P. Z.. Powód wyjaśnił, że podejmując decyzję o zakupie opierał się na informacjach uzyskanych od opiekuna klienta i działał w zaufaniu do niego, a nie na dokumentacji, która została mu przedstawiona, w szczególności w zakresie udzielonej gwarancji. Mając na uwadze okoliczności przedmiotowej sprawy, w tym fakt umorzenia posiadanych przez powoda certyfikatów, Sąd pominął wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego, albowiem jego dopuszczenie było bezzasadne i prowadziłoby jedynie do przewlekania postepowania i zbędnego generowania jego kosztów. Zaprezentowane przez strony orzecznictwo, czy też załączone opinie prywatne stanowią nie miało wpływu na dokonane przez Sąd ustalenia faktyczne, ponieważ nie jest dla Sądu wiążące w niniejszej sprawie. Sąd nie jest bowiem związany przedstawionymi wyrokami sądów powszechnych, opiniami instytucji, wydrukami prasowymi, opiniami biegłych wydawanymi w innych sprawach itp., które stanowią jedynie uzupełnienie stanowisk procesowych stron i powoływanych przez nich argumentacji prawnych. Pozostałe zgromadzone w aktach sprawy dokumenty, niewymienione dotychczas, okazały się irrelewantne z punktu widzenia rekonstrukcji stanu faktycznego, ponieważ nie odnosiły się do okoliczności, które miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a> Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Powództwo co do zasady zasługiwało na uwzględnienie. Powód w niniejszym postępowaniu dochodził od pozwanego (...) Banku S.A. z siedzibą w W. kwoty 194.545,17 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w związku z poniesioną stratą na skutek zakupionych przez powoda certyfikatów emitowanych przez fundusz Inwestycje Selektywne F., a których oferta nabycia została powodowi zarekomendowana przez pracownika pozwanego. Powód dokonując wpłaty za nabycie certyfikatów, został zapewniony o bezpieczeństwie lokowanych środków oraz gwarancji wykupu, a pracownik banku zmarginalizował informacje o ryzyku jakie wiąże się z inwestycją. Pozwany wnosząc o oddalenie powództwa wskazywał na należyte wykonanie swoich obowiązków informacyjnych oraz świadomość powoda, co do ryzyka dotyczącego nabycia certyfikatów inwestycyjnych. Pomiędzy stronami nie było sporu, co do tego, że (...) Bank S.A. pełnił funkcję oferującego przedmiotowe certyfikaty inwestycyjne. Ustalenia wymagało natomiast czy Bank świadczył wobec powoda usługę doradztwa inwestycyjnego, czy inną usługę maklerską, bo dopiero wówczas można określić zakres jego obowiązków informacyjnych oraz ustalić czy doszło do ich naruszenia. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051831538" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi - Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 (art. 76)">art. 76 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi</a> przedmiotem zobowiązania firmy inwestycyjnej w ramach umowy o doradztwo inwestycyjne jest rekomendacja dotycząca określonego postępowania wobec instrumentów finansowych. Rekomendacją jest udzielenie wskazówki przez rekomendującego co do pożądanego sposobu działania jej adresata (potencjalnego inwestora) w odniesieniu do danego instrumentu finansowego. Rekomendacją jest opinia (wypowiedź o charakterze ocennym) rekomendującego co do pożądanego sposobu działania jej adresata w odniesieniu do instrumentów finansowych, który – w opinii rekomendującego – jest korzystny dla adresata rekomendacji. Modelowo rekomendację odróżnia się więc od informacji - a więc wypowiedzi jedynie opisującej określone fakty. Udzielenie wyłącznie informacji na temat instrumentów finansowych nie stanowi doradztwa inwestycyjnego. ( tak: T. Sójka: Komentarz do ustawy o obrocie instrumentami finansowymi” Prawo rynku kapitałowego, Komentarz, lex 2015). W pierwszej kolejności zastanowić się czy pomiędzy powodem, a pozwanym doszło do zawarcia (w sposób konkludentny) umowy o doradztwo inwestycyjne w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051831538" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi - Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 (art. 76)">art. 76 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi</a> (Dz. U. z 2005 r., nr 183, poz. 1538, ze zm.) oraz ewentualnej odpowiedzialności kontraktowej z tytułu nienależytego wykonania tej umowy. W ocenie Sądu, w stanie faktycznym rozpatrywanej sprawy pomiędzy stronami została w sposób dorozumiany zawarta umowa o doradztwo inwestycyjne, w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051831538" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi - Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 (art. 76)">art. 76 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi</a>, czy umowa o podobnym charakterze. Zgodnie z powołanym przepisem, w brzmieniu obowiązującym w okresie nabywania przez powoda certyfikatów inwestycyjnych za pośrednictwem pracownika pozwanego banku, w umowie o doradztwo inwestycyjne firma inwestycyjna zobowiązuje się do przygotowywania w oparciu o potrzeby i sytuację klienta i przekazywania mu pisemnej lub ustnej rekomendacji dotyczącej: 1) kupna, sprzedaży, subskrypcji, wymiany, wykonania lub wykupu określonych instrumentów finansowych albo powstrzymania się od zawarcia transakcji dotyczącej tych instrumentów; 2) wykonania lub powstrzymania się od wykonania uprawnień wynikających z określonego instrumentu finansowego do zakupu, sprzedaży, subskrypcji, wymiany, wykonania lub wykupu instrumentu finansowego. W judykaturze wskazuje się, że możliwość przyjęcia konkludentnego zawarcia umowy o doradztwo inwestycyjne zachodzi wówczas, gdy klient zwraca się do firmy inwestycyjnej o rekomendację odnoszącą się do ewentualnej inwestycji w konkretne instrumenty finansowe, dokonywanej za pośrednictwem tej firmy inwestycyjnej, a firma takiej rekomendacji udziela. Przedmiotem zobowiązania firmy inwestycyjnej jest rekomendacja dotycząca określonego postępowania wobec instrumentów finansowych. Rekomendacją jest opinia (wypowiedź o charakterze ocennym) rekomendującego co do pożądanego sposobu działania jej adresata w odniesieniu do instrumentów finansowych, który – w opinii rekomendującego – jest korzystny dla adresata rekomendacji. Rekomendacja może także polegać na zaleceniu powstrzymania się od nabycia określonych instrumentów finansowych ( vide orz. SN z 23.06.2022 r. II CSKP 85/22). W ocenie Sądu w sprawie niniejszej działania podejmowane przez pracowników (...) Banku S.A. (w szczególności działania P. Z.) poprzedzające złożenie przez powoda zapisu na certyfikaty inwestycyjne miały charakter rekomendacji w rozumieniu zacytowanej wyżej regulacji. W ocenie Sądu Okręgowego wypowiedzi formułowane przez pracownika banku P. Z., (który wówczas obsługiwał powoda) przy nabywaniu przedmiotowych certyfikatów inwestycyjnych stanowiły wypowiedzi ocenne z zaleceniem określonego sposobu postępowania, będących centralnym elementem doradztwa inwestycyjnego. W okolicznościach przedmiotowej sprawy – co wynika wprost z wiarygodnych zeznań powoda – wypowiedzi pracownika banku zawierały porady co do zalecanego kierunku działania. Działania pracownika banku nie ograniczyły się jedynie do zaprezentowania powodowi dostępnych w banku produktów inwestycyjnych, ale nakierowane były na zakup przez powoda certyfikatów inwestycyjnych funduszy Inwestycje Selektywne (akcentując w szczególności bezpieczeństwo inwestycji ze względu na gwarancję wystawioną przez (...) S.A.). Co więcej po pierwszej odmownej odpowiedzi powoda, P. Z. przystąpił do dalszych działań odwiedzajac powoda w dom, ponowie proponując nabycie certyfikatów. Co więcej pracownik banku proponował rozwiązania w zakresie sposobu finansowania tych produktów. Jak wskazał w swoich zeznaniach powód „Pan P. bardzo naciskał. Chciał, abym zmienił inwestycję na coś bardziej agresywnego. Chciałem poczekać z decyzją, ale pan P. chciał natychmiast zrealizować transakcję”. Powód wskazał ponad to, iż „przekonano mnie do podpisania umowy” (k. 612v) W świetle powyższego należy stwierdzić, iż działania pracownika pozwanego Banku – świadka P. Z. polegające na zaoferowaniu powodowi zainwestowania swoich oszczędności w konkretne certyfikaty, przy jednoczesnym zapewnianiu o bezpieczeństwie, o gwarancji zysku, skutkujące zerwaniem dotychczas założonych lokat stanowiło udzielenie przez pracownika Banku rekomendacji dot. tego konkretnego produktu finansowego. Z materiału dowodowego wynika, że pracownicy Banku byli informowani, iż produkty te przeznaczone są dla konkretnej grupy osób – posiadającej określoną ilość oszczędności. Nie ulega wątpliwości, że zwrócenie się wprost z taką propozycją do klienta, który zmiany lokowania swoich środków nie szukał, stanowiło przejaw opinii rekomendującego co do zalecanego sposobu działania inwestorów. Pracownik Banku przekonywał o wyjątkowości inwestycji, jej krótkim terminie ważności, o tym że jest skierowana nie do wszystkich (czym wzbudzał poczucie wyjątkowości), a zysk jest gwarantowany. Nie sposób uznać tego za jedynie przedstawienie „suchych faktów”, informacji o produkcie. Zalecenie zostało przedstawione, jako odpowiednie dla konkretnej osoby i miało spowodować zmianę dotychczasowego sposobu inwestowania. Pomimo tego, że umowa o doradztwo inwestycyjne, jest umową zawartą w inicjatywy klienta i ma z reguły charakter odpłatny, to sam fakt, iż strony nie uzgodniły wynagrodzenia, nie wyklucza możliwości ustalenia, że do zawarcia takiej umowy doszło. W ocenie Sądu z taką umową konkludentną mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Pozwany, działając przez swojego pracownika, zwrócił się wprost z propozycją nabycia certyfikatów Inwestycje Selektywne F., mimo iż środki pieniężne powoda były już ulokowane. Pracownik rekomendował inwestycję w certyfikaty wiedząc, że aby do tego doszło powód będzie musiał zerwać lokaty. Takie propozycje musiały zostać dostatecznie uzasadnione spodziewanym dużo wyższym zyskiem. Warto przy tym nadmienić, iż jak zeznał powód „dokument na świadczenie usług maklerskich nie został wypełniony, ponieważ pani J. powiedział, że dane są w systemie i nie jest nam potrzebny” (k. 613) W doktrynie podkreśla się, że dom maklerski jest instytucją zaufania publicznego, a jego należytą staranność w czynnościach prawnych należy określać przy uwzględnieniu zawodowego charakteru prowadzonej przez niego działalności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 355;art. 355 § 2)">art. 355 § 2 k.c.</a>). Działalność domu maklerskiego obwarowana jest wieloma zakazami, w tym zakazem podejmowania działań mających za cel wprowadzenie w błąd klienta (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 2009 r. V CSK 407/08). Zakres obowiązków domu maklerskiego regulują przede wszystkim przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051831538" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi - Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 ()">ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi</a> (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384). (...) Bank S.A. w W. był w okresie nabywania przez powoda przedmiotowych certyfikatów i jest nadal firmą inwestycyjną w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051831538" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi - Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 (art. 3;art. 3 ust. 33)">art. 3 ust. 33 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi</a>, zajmującą się w ramach prowadzonej działalności gospodarczej m.in. świadczeniem usług pośrednictwa na rzecz emitentów papierów wartościowych w zakresie oferowania papierów wartościowych, w tym certyfikatów inwestycyjnych. Do aktów prawnych regulujących obowiązki firmy inwestycyjnej, a za taką uznać należy pozwany bank, należą przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 września 2012 r. w sprawie trybu i warunków postępowania firm inwestycyjnych, banków, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051831538" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi - Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 (art. 70;art. 70 ust. 2)">art. 70 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi</a>, oraz banków powierniczych (Dz. U. z 2012 r. poz. 1078), wydanego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051831538" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi - Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 (art. 94;art. 94 ust. 1;art. 94 ust. 1 pkt. 1)">art. 94 ust. 1 pkt 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi</a>. Przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 września 2012 r. w sprawie trybu i warunków postępowania firm inwestycyjnych, banków, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051831538" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi - Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 (art. 70;art. 70 ust. 2)">art. 70 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi</a>, oraz banków powierniczych zawierają normy implementujące dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz Dyrektywę Komisji z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzająca środki wykonawcze do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwa inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy. Granice obowiązków informacyjnych firmy inwestycyjnej wyznaczały (w dacie oferowania powódce inwestycji w sporne certyfikaty): <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051831538" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi - Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 (art. 83 a;art. 83 a ust. 2;art. 83 a ust. 3)">art. 83a ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi</a> w brzmieniu obowiązującym w dacie oferowania powódce przez pozwanego spornych certyfikatów oraz § 8 ust. 1 i § 9 ust. 1 i 2 oraz § 13 i § 15 rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 września 2012 r. w sprawie trybu i warunków postępowania firm inwestycyjnych, banków, o których mowa w art. 70 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, oraz banków powierniczych. Zgodnie z ówczesnym brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051831538" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi - Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 (art. 83 a)">art. 83a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi</a> firma inwestycyjna jest obowiązana stosować w prowadzonej działalności rozwiązania techniczne i organizacyjne zapewniające bezpieczeństwo i ciągłość świadczonych usług maklerskich oraz ochronę interesów klientów i informacji poufnych lub stanowiących tajemnicę zawodową. Informacje upowszechniane przez firmę inwestycyjną w celu reklamy lub promocji usług świadczonych przez tę firmę inwestycyjną powinny być rzetelne i zrozumiałe (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051831538" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi - Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 (art. 83 a ust. 2)">ust. 2</a>). Firma inwestycyjna jest obowiązana świadcząc usługę maklerską brać pod uwagę najlepiej pojęty interes klienta. (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051831538" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi - Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 (art. 83 a ust. 3)">ust. 3</a>). Firma inwestycyjna, prowadząc działalność maklerską, jest zobowiązana do działania w sposób rzetelny i profesjonalny, zgodnie z zasadami uczciwego obrotu oraz zgodnie z najlepiej pojętymi interesami jej klientów (§ 8 ust. Rozporządzenia). Wszelkie informacje kierowane przez firmę inwestycyjną do klientów lub potencjalnych klientów, w tym informacje upowszechniane przez firmę inwestycyjną w celu reklamy lub promocji świadczonych przez nią usług, powinny być rzetelne, niebudzące wątpliwości i niewprowadzające w błąd. Informacje upowszechniane przez firmę inwestycyjną w celu reklamy lub promocji usług świadczonych przez tę firmę inwestycyjną oznaczane są w sposób niebudzący wątpliwości jako informacje upowszechniane w celu reklamy lub promocji usług (§9 ust. 1 Rozporządzenia). Firma inwestycyjna przedstawia klientom lub potencjalnym klientom ogólny opis istoty instrumentów finansowych oraz ryzyka związanego z inwestowaniem w te instrumenty finansowe, w sposób umożliwiający klientowi podejmowanie świadomych decyzji inwestycyjnych, dostosowując zakres tej informacji do rodzaju instrumentu finansowego oraz kategorii, do której należy klient. (§13 ust. 1 Rozporządzenia). Biorąc pod uwagę ww. przepisy uznać należało, że pozwany Bank nie sprostał ciążącym na nim obowiązkom. Co więcej w ocenie Sądu powód padł ofiarą nieuczciwej praktyki rynkowej ze strony Banku. Pracownik Banku sam wyszedł z inicjatywą, proponując powodowi zainwestowanie w certyfikaty Inwestycje Selektywne F., zapewniał o stabilności, o gwarantowanym zysku i o zabezpieczeniu. Informacje te wywołały u powoda poczucie bezpieczeństwa inwestycji. Gdyby powód wiedział, że inwestycja w ten produkt finansowy wiąże się z dużo wyższym ryzykiem niż w przypadku lokat, to z pewnością nie zdecydowałby się na zakup certyfikatów, zwłaszcza dotychczas wybierał produkty bezpieczne. Jak zeznał powód „inwestowałem w fundusze kwoty około 20 tys., (…), ale nie było to świadome inwestowanie, ponieważ nie wiedziałem jak działają fundusze”. W okolicznościach przedmiotowej sprawy nie sposób pominąć presji wywieranej na powoda przez pracownika banku. W szczególności znamienny jest fakt, iż powód odmówił początkowo inwestycji w ten produkt, a mimo to pracownik Banku przyjechał do niego do domu, aby go przekonać. Zdaniem Sadu powyższe okoliczności nie pozwalają uznać, że działanie pozwanego miało na celu ochronę interesu klienta, że informacje upowszechniane przez firmę inwestycyjną były rzetelne i zrozumiałe – wręcz przeciwnie – wywoływały u klienta błędne przeświadczenie o bezpieczeństwie inwestycji. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071711206" title="Ustawa z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym - Dz. U. z 2007 r. Nr 171, poz. 1206 (art. 3)">art. 3 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym</a> zakazane jest stosowanie nieuczciwych praktyk rynkowych. Stosownie do art. 4 ust .1 i 2 ww. ustawy, praktyka rynkowa jest nieuczciwa, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i w istotny sposób zniekształca lub może zniekształcić zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta przed zawarciem umowy dotyczącej produktu, w trakcie jej zawierania lub po jej zawarciu. Za nieuczciwą praktykę rynkową uznaje się w szczególności praktykę rynkową wprowadzającą w błąd oraz agresywną praktykę rynkową, a także stosowanie sprzecznego z prawem kodeksu dobrych praktyk. Wprowadzenie w błąd stanowiło zatem jeden ze środków (jedną z metod) prowadzących do ukształtowania w świadomości konsumenta zniekształconego wyobrażenia o produkcie, które w konsekwencji miało skłonić go do decyzji korzystnej z punktu widzenia przedsiębiorcy, lecz powodującej szkodę w majątku konsumenta, lub choćby tylko możliwość poniesienia takiej szkody. Włączenie się pozwanego w proces sprzedaży certyfikatów inwestycyjnych prowadziło do tego, że powód przyjął przedstawioną ofertę „gwarantowanego” zysku. Kierowała się przy tym zaufaniem do pozwanego jako Banku czyli w powszechnej opinii instytucji zaufania publicznego, mającej dla swojej działalności określone gwarancje państwowe zapisane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">ustawie Prawo bankowe</a>. Zachowanie pozwanego w tym zakresie zniekształciło rzeczywisty obraz ryzyka, jakie niosła ze sobą proponowana przez Bank operacja finansowa. W warunkach faktycznych rozpoznawanej sprawy można z bardzo wysokim prawdopodobieństwem, graniczącym z pewnością przyjąć, że gdyby powód nie została zachęcony i zapewniony o bezpieczeństwie i gwarancji zysku, to nie zakupiłaby certyfikatów Inwestycje Selektywne F. W konsekwencji należało ustalić czy zostały kumulatywnie spełnione przesłanki odpowiedzialności deliktowej - szkoda, jako uszczerbek w dobrach prawnie chronionych osoby poszkodowanej, wysokość szkody, działanie bądź zaniechanie sprzeczne z prawem, z którego szkoda wynikła, zawinienie oraz związek przyczynowy pomiędzy działaniem względnie zaniechaniem podmiotu odpowiedzialnego oraz skutkiem w postaci szkody. W ocenie Sądu bezprawność w tym przypadku należy rozumieć jako sprzeczność działania z obowiązującym porządkiem prawnym. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071711206" title="Ustawa z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym - Dz. U. z 2007 r. Nr 171, poz. 1206 ()">Ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym</a>, zabrania przedsiębiorcom stosowania nieuczciwych praktyk w zakresie oferowanych konsumentom produktów, przy czym przez produkty należy rozumieć nie tylko towary, ale też usługi, prawa i obowiązki wynikające ze stosunków cywilnoprawnych. Propozycją nabycia produktu jest przy tym informacją handlową określająca jego cechy, która bezpośrednio wpływa lub może wpływać na podjęcie przez konsumenta decyzji dotyczącej umowy. Co więcej zaniechaniem wprowadzającym w błąd może być zatajenie lub nieprzekazanie w sposób jasny lub jednoznaczny istotnych informacji dotyczących produktu we właściwym czasie. Analiza stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, w kontekście przywołanych wyżej regulacji jednoznacznie wskazuje, iż doszło po stronie pozwanego do zastosowania nieuczciwych praktyk. Bank jako przedsiębiorca bowiem nie wykazał, wbrew treści art. 13 tejże ustawy, by dana praktyka rynkowa nie stanowiła nieuczciwej praktyki wprowadzającej w błąd. W sytuacji dokonania owej nieuczciwej praktyki rynkowej, konsument, którego interes został zagrożony lub naruszony miał prawo żądać naprawienia wyrządzonej szkody na zasadach ogólnych (art. 12 ust.1 pkt 4 tejże ustawy). Przepis ten daje konsumentowi bardzo szerokie uprawnienia. Dodatkowo nie wymaga on wprowadzenia w błąd konkretnego konsumenta, ale samej możliwości takiego skutku, przy zastosowania zobiektywizowanego wzorca. Intencją ustawodawcy było przyznanie najszerszego katalogu roszczeń konsumentowi, którego interes ekonomiczny został zagrożony lub naruszony przez nieuczciwą praktykę rynkową. Podkreślić także należy, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071711206" title="Ustawa z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym - Dz. U. z 2007 r. Nr 171, poz. 1206 (art. 4;art. 4 ust. 1)">art. 4 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym</a>, posługuje się klauzulą generalną "dobrych obyczajów". Pojęcie to ma charakter niedookreślony i oceny. Wymaga dokonania ich wykładni w każdej sprawie indywidualnie, z uwzględnieniem celu umowy, charakteru stosunku zobowiązaniowego, jak również zwyczajów i norm przyjętych w konkretnej dziedzinie aktywności gospodarczej. Podstawowym elementem przyjętych w obrocie gospodarczym dobrych obyczajów jest zasada lojalności, uczciwości i szacunku wobec kontrahenta. Sprzeczne z dobrymi obyczajami będą więc takie działania, które zmierzają do niedoinformowania, dezinformacji, wykorzystania naiwności lub niewiedzy klienta, wprowadzenia go w błąd co do realnych obciążeń i ryzyk związanych z umową oraz co do tego, jakie świadczenia na swoją rzecz zastrzegł przedsiębiorca. Z przepisem tym koresponduje art. 5. ust. 1 tejże ustawy wskazujący na to, że praktykę rynkową uznaje się za działanie wprowadzające w błąd, jeżeli działanie to w jakikolwiek sposób powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu pozwanemu z pewnością można przypisać nieuczciwą praktykę rynkową, a wobec tego powód na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071711206" title="Ustawa z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym - Dz. U. z 2007 r. Nr 171, poz. 1206 (art. 12;art. 12 ust. 1;art. 12 ust. 1 pkt. 4)">art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym</a> (Dz.U. 2017,2070 ze zm.), miał prawo domagać się naprawienie wyrządzonej szkody na zasadach ogólnych. Zgodnie z treścią ww. artykułu w razie dokonania nieuczciwej praktyki rynkowej konsument, którego interes został zagrożony lub naruszony, może żądać naprawienia wyrządzonej szkody na zasadach ogólnych, w szczególności żądania unieważnienia umowy z obowiązkiem wzajemnego zwrotu świadczeń oraz zwrotu przez przedsiębiorcę kosztów związanych z nabyciem produktu. W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę wszelkie okoliczności wskazane powyżej, roszczenie powoda o zwrot kosztów związanych z nabyciem produktu należało uwzględnić. W zakresie natomiast wysokości szkody, Sąd częściowo podzielił stanowisko strony powodowej, jakoby szkodę stanowiła kwota, jaką powód poniósł tytułem zakupu spornych certyfikatów, tj. wysokość wpłaty na certyfikaty w kwocie 172.497,52 zł. oraz wysokość opłaty manipulacyjnej w kwocie 3.449,95 zł., której powód by nie poniósł, gdyby nie doszło do zakupu certyfikatów. W ocenie Sądu w okolicznościach przedmiotowej sprawy brak jest natomiast podstaw do żądania utraconych korzyści równych odsetkom, które zostałyby naliczone, gdyby środki pozostawały na lokacie. Przede wszystkim stwierdzić należy, iż Fundusz nie gwarantował wysokości zysku, zaś gwarancja zysku udzielona była przez inny podmiot ((...) S.A.) i dotyczyła zwrotu 10% wartości certyfikatów w stosunku dwuletnim. Co więcej z zeznań powoda wynika, iż liczył się on z możliwością utraty jakiejś części zainwestowanych środków. Brak jest tym samym podstaw do uznana, iż powodowi przysługuje wobec pozwanego Banku roszczenie odszkodowawcze w powyższym zakresie. Istotną okolicznością faktyczną w przedmiotowej sprawie było otrzymanie w dniu 05 czerwca 2024 roku kwoty 96.510,96 złotych z tytułu umorzenia 104 certyfikatów Inwestycje Selektywne F. w związku z likwidacją funduszu. Reasumując powyższe należy stwierdzić, iż szkoda powoda wyniosła kwotę 175.947,47 złotych, z czego kwota 96.510,96 złotych został już powodowi zwrócona. Tym samym zasądzeniu podlegała kwota 79.436,51 złotych, o czym orzeczono w pkt 1 wyroku. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż w ocenie Sądu zupełnie nieuprawniony w okolicznościach przedmiotowej sprawy był zaprezentowany przez stronę powodową - w piśmie datowanym na dzień 23 lipca 2025 roku - sposób zaliczenia wpłaty dokonanej w dniu 05 czerwca 2024 roku przez Fundusz Inwestycyjny. Przede wszystkim wpłata została dokonana przez Fundusz (nie przez pozwanego), zaś w tytule przelewu precyzyjnie wskazano tytuł płatności, tj. „środki z tytułu umorzenia 104 certyfikatów Inwestycje Selektywne F. w związku z likwidacją funduszu inwestycyjnego” (k. 681). Tym samym zaliczanie powyższej kwoty w pierwszej kolejności na odsetki, jakich powód domaga się od pozwanego Banku, w dalszej zaś na utracone korzyści (które Sąd uznał za niezasadne), nie znajduje żadnego uzasadnienia. Zdaniem Sądu uiszczona przez Fundusz kwota powinna zostać zaliczona w całości na „kapitał”, czyli na szkodę odpowiadającą cenie nabycia certyfikatów. O odsetkach Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 k.c.</a>, w świetle, którego jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, to wówczas wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Sąd zasądził odsetki od dnia 30 października 2020 r. do dnia zapłaty, a więc po upływie 7 dni od dnia w którym pozwanemu zostało doręczone wezwanie do zapłaty (k. 269). Bank już wówczas miał świadomość roszczeń dochodzonych przez powoda i ich wysokości. Z uwagi wypłatę powodowi kwoty 96.510,96 złotych w dniu 05 czerwca 2024 roku, Sąd zasądził odsetki ustawowe od tej kwoty od dnia 30 października 2020 roku do dnia zapłaty, tj. 05 czerwca 2024 roku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.c</a> ustalając, że powód ponosi koszty postępowania w 10 %, a pozwany w 90 %, pozostawiając jednocześnie Referendarzowi sądowemu ich szczegółowe rozliczenie. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji wyroku. Sędzia del. Agnieszka Onichimowska </div>