I SA/Bd 687/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2020r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. na czynność Poczty Polskiej S.A. w W. w przedmiocie nadania indywidualnego numeru identyfikacyjnego użytkownika postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 28 września 2020 r. skarżąca złożyła do tut. Sądu skargę na "nadanie przez Pocztę Polską Spółkę Akcyjną, Centrum Usług Finansowych indywidualnego numeru identyfikacyjnego [...] oraz naliczanie z tego tytułu opłat abonamentowych tak w okresie 01/2013-02/2018 jak i następnie od 03/2018 do chwili obecnej". W tym kontekście należy zauważyć, że zawiadomieniem z dnia 5 grudnia 2008 r. skarżącej został nadany przez Pocztę Polską indywidualny numer identyfikacyjny – [...] Ponadto skarżąca wniosła także o skontrolowanie prawidłowości postanowienia Poczty Polskiej S.A. z dnia [...]r., które stało się podstawą postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego we W.. W odpowiedzi na skargę Poczta Polska S.A. wniosła o odrzucenie ewentualnie oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.", zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, gdyż objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Według art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). Gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd ten odrzuca skargę (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że przedmiotem skargi nie jest decyzja, postanowienie, czy inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Skarga dotyczy czynności Poczty Polskiej S.A. polegającej na nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego. W ocenie Sądu, podjęta przez Pocztę Polską S.A. czynność w formie nadania numeru identyfikacyjnego nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Innymi słowy, taki rodzaj czynności nie należy do katalogu aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu do sądów administracyjnych. Zatem skargę na czynność Poczty Polskiej w przedmiocie nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego, nie będącą ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, uznać należy za niedopuszczalną. Przede wszystkim wskazać trzeba, że pismo zawiadamiające o nadaniu numeru identyfikacyjnego, jest pismem informującym i jako takie nie stanowi aktu administracyjnego, tj. nie jest władczym przejawem woli organu administracji publicznej i nie rozstrzyga konkretnej sprawy administracyjnej. Odnosząc się natomiast do wniosku o skontrolowanie prawidłowości postanowienia Poczty Polskiej S.A. z dnia [...]r. (doręczonego skarżącej w dniu 14 grudnia 2018 r.), wskazać należy, że postanowieniem tym wierzyciel zajął stanowisko w sprawie złożonego przez skarżącą zażalenia, utrzymując w mocy postanowienie z dnia [...] r., uznające za nieuzasadniony zarzut nieistnienia obowiązku. Sąd zauważa, że stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r., spod kontroli sądowoadministracyjnej zostały wyłączone postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowienia, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Zatem na dzień wydania ww. postanowienia ([...] r.) nie przysługiwała od niego skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, o czym skarżąca została w tym postanowieniu pouczona. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę należało odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.