II SAB/Wa 184/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Tomasz Szmydt, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 listopada 2020 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy K. do rozpatrzenia wniosku J. S. z [...] stycznia 2020 r. w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. bezczynność Wójta Gminy K. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałej części, 4. zasądza od Wójta Gminy K. na rzecz J. S. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Pismem z [...] stycznia 2020 r. J. S. zwrócił się do Wójta Gminy K., w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, z wnioskiem o podanie: 1/ czy w gm. K. istniał kiedykolwiek obręb ewidencyjny o nazwie P.G.R. R., a jeśli tak to w jakim okresie i w miejsce jakiego obrębu powstał? wniósł o przesłanie kopii dokumentu, który to potwierdza, 2/ jeżeli tak, to czy organ opiniował powstanie ww. obrębu, jeśli tak. to wniósł o przesłanie kopii korespondencji i finalnie decyzji zapadłej w tej sprawie. W odpowiedzi na wniosek organ pismem z [...] lutego 2020 r. wyjaśnił wnioskodawcy, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2019 r. poz. 393), podziału na obręby i określenia ich granic dokonuje starosta, po zasięgnięciu opinii właściwego miejscowo organu do spraw zagospodarowania przestrzennego oraz właściwej miejscowo jednostki statystyki publicznej. Uchwały, opinie i deklaracje podejmowane przez Radę Gminy (organu właściwego miejscowo do spraw zagospodarowania przestrzennego) są dostępne w BIP Urzędu Gminy w K. w podanej poniżej zakładce: [...] Inną, aczkolwiek istotną okolicznością odnoszącą się od kwestii udostępniania aktów normatywnych, m.in. udostępniania treści aktów prawa miejscowego podejmowanych przez organy do tego powołane w postaci uchwał, jest szczególny tryb udostępniania takich informacji. Pytany podmiot podał, że ustawa o dostępie do informacji publicznej w art. 1 ust. 2 stanowi, iż przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Na podstawie wskazanego przepisu ustawy, dostęp do treści aktów prawnych, w tym również uchwał podejmowanych przez Radę Gminy K. (z wyjątkiem aktów nieogłoszonych i ich projektów), zasady i tryb ogłaszania aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych oraz zasady i tryb wydawania dzienników urzędowych regulowany jest odrębną ustawą z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. Z tego trybu dostępu do informacji, będącej informacją publiczną, wnioskodawca może skorzystać we własnym zakresie. Ponadto, zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, udzielanie informacji publicznej na wniosek następuje bowiem tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie może zapoznać się z tą informacją w inny sposób publicznie lub powszechnie dostępny. Ponadto, Organ zauważył, że zasady i tryb udostępniania informacji publicznej, określone w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej nie mają zastosowania w sprawach dot. udzielania informacji, wydawania dokumentów i materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (w tym z ewidencji gruntów i budynków), a także kopii dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych operatu ewidencyjnego. J. S. w dniu 6 marca 2020 r. wywiódł do tut. Sadu skargę na bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku z [...] stycznia 2020 r. wnosząc o zobowiązanie Wójta do rozpoznania wniosku, stwierdzenie ze bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wymierzenie grzywny organowi. Skarżący podkreślił, że Wójt nie odpowiedział jednoznacznie czy istniał obręb wskazany we wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie lub umorzenie postępowania podnosząc, że udzielił wnioskodawcy odpowiedzi na zadane pytania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem zasługiwała na uwzględnienie. Wskazać należało na wstępie, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno - techniczną. Żaden przepis prawa nie nakłada na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. Ważne także przy tym jest, że dostęp do informacji publicznej realizowany jest w pierwszej kolejności przez wgląd do dokumentów urzędowych (art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy). Oznacza to, że skarżący, zainteresowany uzyskaniem dostępu do wskazanej informacji swoje prawo do informacji publicznej może zrealizować, udając się do organu w celu zapoznania się z treścią tych dokumentów lub też może to nastąpić w inny wskazany przez skarżącego sposób, choćby poprzez wydanie kserokopii dokumentów. Ostatecznie to bowiem wnioskodawca określa formę, w jakiej organ ma mu udostępnić żądaną informację. Tak więc organ administracji publicznej, lub inny podmiot o jakim mowa w art. 4 ust. 1 omawianej ustawy, rozpatrując wniosek skarżącego, mógł: 1. udostępnić żądaną informację bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1), 2. powiadomić stronę w ww. terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2), 3. udostępnić informację zgodnie z wnioskiem - po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy o wysokości opłaty, związanej z dodatkowymi kosztami spowodowanymi wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia, które to powiadomienie winno nastąpić w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 15 ustawy), 4. odmówić udostępnienia żądanej informacji w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy), 5. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż żądana informacja nie ma charakteru publicznego, 6. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż nie posiada żądanej informacji. Bezczynność organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega zatem na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno - technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji, lub też gdy reagując na wniosek nie udziela wprost odpowiedzi na temat zakreślony we wniosku. Szczególnego podkreślenia wymaga także to, że zakres podmiotowy i przedmiotowy wniosku oznacza wnioskodawca. Organ rozpoznając wniosek, winien więc poruszać się tylko w realiach jakie zakreślił wniosek i starać się go zrealizować w formie w nim oznaczonej. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż jej istota sprowadzała się do oceny tego, czy wniosek strony został zrealizowany, ewentualnie, czy organ odniósł się do treści żądania w jeden ze sposobów dopuszczonych przez ustawę o dostępie do informacji publicznej. W pierwszej kolejności należało więc dokonać oceny charakteru żądanej przez wnioskodawcę informacji. Zdaniem tut. Sądu treści oznaczone we wniosku strony, można zakwalifikować jako informację publiczną, skoro jest związana z funkcjonowaniem organu. Okoliczności tej nie kwestionował z resztą sam organ. Nie budzi także wątpliwości, że w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, podmiot do którego strona skierowała wniosek jest organem zobowiązanym do udzielenia żądanej informacji. Kolejną kwestią wymagającą ustalenia było to, czy organ udzielił odpowiedzi na sporny wniosek. Przy czym podkreślenia wymaga okoliczność, iż odpowiedź na wniosek winna mieć charakter stanowczy, powinna dotyczyć wprost jego przedmiotu i winna opierać się na pełnej wiedzy organu w zakresie tematyki oznaczonej we wniosku. Kluczową kwestią dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy była materia ustosunkowania się przez organ do pytania, czy w Gminie istniał obręb PGR R.. Dalsze żądania wniosku uzależnione bowiem były wprost od pozytywnej odpowiedzi na w/postawione pytanie. W piśmie organu z dnia [...] lutego 2020r. (stanowiącym reakcję na wniosek) próżno jednak szukać odpowiedzi na przedmiotowe pytanie. Z pewnością odpowiedzią taką nie jest przywołanie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2019 r. poz. 393), z którego wynika, że podziału na obręby i określenia ich granic dokonuje starosta. Wójt nie podał nawet, czy posiada wiedzę w powyższej materii dotyczącej istnienia spornego obrębu. Z samego zaś faktu, że to Starosta dokonuje podziału na obręby a nie Wójt nie sposób per se wywieść, że Wójt nie posiada, czy wręcz nie może posiadać informacji o istnieniu (obecnie lub w przeszłości) konkretnego obrębu. Pytany podmiot winien mieć na względzie to, ze informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Wiedzę o konkretnych faktach może zaś posiadać także ten podmiot, który danych faktów nie tworzy. Stąd okoliczność, że Wójt nie dokonuje podziału na obręby nie uzasadnia automatycznie twierdzenia, ze nie zna lub nie może znać odpowiedzi na omawiane pytanie. W związku z powyższym, w ocenie tut. Sądu uznać należało, iż pytany podmiot popadł w bezczynność. Nie udzielił bowiem odpowiedzi na kluczowe dla sprawy pytanie. Skoro zaś dalsze pytania uzależnione były od pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, nie sposób w realiach niniejszej sprawy ustalić, czy organ rozpoznał także dalszą część wniosku inicjującego postępowanie. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, uznając skargę za zasadną, orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art.149 par.1 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Tut. Sąd działając w trybie art. 149 § 1a w/pow. ustawy doszedł też do przekonania, iż nieudzielenie wnioskodawcy stanowczej odpowiedzi na zgłoszone żądanie, nie jawi się jako bezczynność mająca cechy rażącego naruszenia prawa. Należy mieć na względzie fakt, że całokształt sprawy nie wskazuje na intencję organu ukrycia okoliczności objętych żądaniem wniosku. Reagując na wniosek organ nieznacznie zaś przekroczył ustawowy termin. Stąd więc również, jako niezasadny jawił się wniosek o ukaranie organu grzywną, który oddalono w trybie art. 151 p.p.s.a. O kosztach rozstrzygnięto stosownie do dyspozycji art. 200 p.p.s.a.