II SA/Bd 674/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia I.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 listopada 2012r., odrzucające skargę kasacyjną I.S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 października 2012 r. w sprawie ze skargi I.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...] w przedmiocie wejścia na teren nieruchomości w celu wykonania robót budowlanych postanawia odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 listopada 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną I.S. złożoną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 października 2012r. odrzucającego skargę I.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...] w przedmiocie wejścia na teren nieruchomości w celu wykonania robót budowlanych. Pismem z dnia 6 grudnia 2012r. I.S. wniosła o uchylenie postanowienia z dnia 19 listopada 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie zażalenia uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270) – dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Pouczenie w tym przedmiocie zostało zawarte w skierowanym do skarżącej piśmie Sądu z dnia 26 listopada 2012r., do którego załączono odpis postanowienia z dnia 19 listopada 2012r. Pismo to zostało odebrane przez skarżącą w dniu 4 grudnia 2012r. (zwrotne potwierdzenia odbioru – k. 162). Wskazać w tym miejscu należy, że zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych, utrwalony został pogląd co do tego, że sformułowanie "skarga kasacyjna powinna być sporządzona", należy traktować jako obowiązek jej sporządzenia przez profesjonalny podmiot. Poparciem tej tezy jest między innymi znaczenie, jakie przydaje się wyrazowi "powinno" w Słowniku Języka Polskiego (wyd. PWN, pod red. M. Szymczaka, t. II, s. 870), jako: obowiązkowego, należnego, pożądanego, oczekiwanego, spodziewanego. Powyższego wymogu nie stosuje się tylko w przypadku, jeżeli zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w związku z 194 § 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie zażalenie nie zostało sporządzone stosownie do wymogu art. 194 § 4 p.p.s.a. przez radcę prawnego lub adwokata, ale osobiście przez skarżącego, który nie jest żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 p.p.s.a., zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. W tym stanie rzeczy Sąd stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie jako niedopuszczalne odrzucił.