I SA/Rz 813/12

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku Z.S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Mitsubishi Pajero - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. WSA/post.1 - sentencja postanowienia UZASADNIENIE Skarżący Z.S. po wydaniu w dniu 8 listopada 2012 r. sygn. I SA/Rz 813/12 przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję, opisaną w sentencji niniejszego postanowienia i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie dla niego adwokata. Jako argumenty podał trudną sytuację materialną, która nie pozwala mu na opłacenie adwokata, a to, że zarabia najniższe wynagrodzenie w kwocie 1500 zł brutto, z którego płaci alimenty w wysokości 250 zł, ponosi koszty opłat zajmowanego wspólnie z była żoną mieszkania komunalnego – 280 zł, jest przewlekle chory i na leki wydaje 100 zł miesięcznie. Po dokonaniu niezbędnych opłat pozostaje mu kwota 370 zł, w związku z czym nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia adwokata bez uszczerbku koniecznego dla swojego utrzymania. Skarżący oświadczył, że nie posiada jakiegokolwiek majątku ani nieruchomego ani wartościowych ruchomości w postaci przedmiotów, oszczędności czy innych zasobów. Dodatkowo oświadczył, że ponosi koszty dojazdów do pracy w wysokości 140 zł miesięcznie. Zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu wchodzą w zakres całkowitego prawa pomocy i instytucja ta ma zastosowanie w sytuacji gdy osoba ubiegająca się o takie prawo wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., - dalej zwana P.p.s.a). Ma zatem za zadanie umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom w zasadzie pozbawionym dochodów, które nie są w stanie wygospodarować środków pieniężnych, by chociaż w części partycypować w kosztach związanych z postępowaniem sądowym. Uprawdopodobnienie przesłanek przyznania prawa pomocy spoczywa na stronie ubiegającej się o taką pomoc. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie (art. 245 § 3 i § 4 P.p.s.a.). Przede wszystkim nie uprawdopodobnił w żaden sposób owej trudnej sytuacji, na którą się powołuje; nie przedstawił potwierdzenia ani dochodów ani ponoszonych wydatków. Do wykazanych wydatków dodać należałoby przecież także inne podstawowe koszty, tj. wyżywienie, zakup odzieży, środków higieny, koszty eksploatacji samochodu. W rozpoznawanej sprawie istotne jest też to, że skarżący pomimo tak trudnej sytuacji materialnej był w stanie wygospodarować środki na zakup samochodu, opłaty z tym związane, a następnie samochód ten podarował (udział) osobie trzeciej. W sprawie dodać należy również to, że Sąd uwzględnił zarzuty skargi i w efekcie uchylił decyzje obu organów podatkowych. Konkludując, trudna sytuacja skarżącego nie została – zdaniem rozpoznającego wniosek - uwiarygodniona. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.