VI Ka 527/25

<p>Sygn. akt VI Ka 527/25</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 14 października 2025 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący – Sędzia Tomasz Skowron (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędzia Andrzej Tekieli</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędzia Andrzej Żuk</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->     </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant Joanna Szmel </strong> </p> <p>przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze Mariusza Rybaka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 października 2025r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">W. P.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">J.</span> </p> <p>s. <span class="anon-block">Z.</span>, <span class="anon-block">J.</span> z domu <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 kk</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze</p> <p>z dnia 9 maja 2025 r. sygn. akt II K 1181/24</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego <span class="anon-block">W. P.</span>;</p> <p>II.  zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 170 złotych, w tym 150 złotych opłaty.</p> <table> <colgroup> <col width="3"/> <col width="35"/> <col width="6"/> <col width="9"/> <col width="2"/> <col width="11"/> <col width="44"/> <col width="21"/> <col width="66"/> <col width="120"/> <col width="11"/> <col width="7"/> <col width="36"/> <col width="12"/> <col width="21"/> <col width="96"/> <col width="24"/> <col width="11"/> <col width="10"/> <col width="22"/> <col width="61"/> <col width="93"/> </colgroup> <tr> <td colspan="22"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Formularz UK 2</p> </td> <td colspan="2"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="5"> <p>VI Ka 527/25</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <em> <!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>1.  <strong> <!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>Wyrok Sądu rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 9 maja 2025r. sygn.. akt II K 1181/24</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->1.2. Podmiot wnoszący apelację</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>☐ oskarżyciel prywatny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>☒ obrońca</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>☐ inny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->1.3. Granice zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="9"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="13"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> <p>☐ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="9"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="9"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="9"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☐</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☐</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> <strong> <!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☐</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☐</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☐</p> </td> <td colspan="19"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td colspan="9"> <p>uchylenie</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="8"> <p>zmiana</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>2.  <strong> <!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->2.1. Ustalenie faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->2.1.1. Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="9"> </td> <td colspan="3"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="9"> </td> <td colspan="3"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->2.2. Ocena dowodów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>.  <strong> <!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->1</em> </p> </td> <td colspan="14"> <p>I. Rażąca obraza przepisów postępowania karnego, która miała wpływ na treść orzeczenia, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów, w wyniku której Sąd dał wiarę tylko częściowym, niespójnym i niejednoznacznym zeznaniom świadków (w szczególności <span class="anon-block">B. B.</span> i <span class="anon-block">I.</span> <span class="anon-block">P.</span>), pomijając ich</p> <p>wewnętrzne sprzeczności oraz istotne luki (np. brak jednoznacznej lokalizacji ujawnienia broni czy brak bezpośredniego związku oskarżonego z miejscem jej</p> <p>znalezienia), a jednocześnie odmówił waloru wiarygodności</p> <p>wyjaśnieniom oskarżonego, które były spójne, logiczne i</p> <p>korespondowały z częścią zgromadzonego materiału dowodowego.</p> </td> <td colspan="3"> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->2</em> </p> </td> <td colspan="14"> <p>II. Rażąca obraza przepisów postępowania karnego, która</p> <p>miała wpływ na treść orzeczenia a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, poprzez wydanie wyroku na podstawie jedynie wybranej części materiału dowodowego z pominięciem całości materiału dowodowego sprawy, w szczególności:</p> <p>a) nieuwzględnienie pełnej treści opinii biologicznej i genetycznej, z której wynika, że nie można przyjąć obecności DNA oskarżonego na analizowanych próbkach broni (ślady 2.1, 3.1, 3.1.), zaś w jednym przypadku (4.1) obecność jego DNA jest tylko hipotetyczna i dotyczy śladu stanowiącego mieszaninę co najmniej trzech osób,</p> <p>b) pominięcie przez Sąd istotnej okoliczności, że oskarżony jest członkiem <span class="anon-block"> (...)</span> – środowiska <span class="anon-block">(...)</span>, którego członkowie posiadają legalny dostęp do broni palnej w związku z posiadanymi pozwoleniami oraz uczestnictwem w zawodach i wydarzeniach rekonstrukcyjnych – w wyjaśnieniach oskarżony wskazywał, że broń znaleziona w pomieszczeniu mogła należeć do jednego z członków <span class="anon-block">(...)</span>, z którym miał kontakty towarzyskie i organizacyjne. Sąd I instancji nie podjął jednak żadnych czynności zmierzających do weryfikacji tej wersji, nie przeprowadził stosownych dowodów w kierunku ustalenia właściciela broni, ani nie dokonał analizy środowiskowej – ograniczając się do jednostronnej oceny, że posiadanie broni przypisać należy oskarżonemu, mimo że okoliczności sprawy (status lokalu, krąg osób mających do niego dostęp ) nie wykluczały innych możliwości.</p> </td> <td colspan="3"> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->3</em> </p> </td> <td colspan="14"> <p>III. Rażąca obraza przepisów postępowania karnego, która</p> <p>miała wpływ na treść orzeczenia a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 2)">art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> – poprzez bezpodstawne oddalenie</p> <p>wniosków dowodowych obrony o przeprowadzenie uzupełniających opinii z zakresu balistyki, genetyki i daktyloskopii, które miały na celu wyjaśnienie m. in.</p> <p>czy broń nadawała się do wystrzeliwania naboi, a także czy</p> <p>można było jednoznacznie przypisać oskarżonemu kontakt z</p> <p>przedmiotem – mimo że aktualne opinie zawierały niewyjaśnione rozbieżności lub brakowało jednoznacznych wniosków.</p> </td> <td colspan="3"> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->4</em> </p> </td> <td colspan="14"> <p>IV. Naruszenie przepisów postępowania karnego w postaci</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> poprzez obciążenie oskarżonego wszelkimi</p> <p>wątpliwościami (miejsce ujawnienia tzw. broni, posiadacz</p> <p>broni, ustalenie funkcji broni), które miały istotne znaczenie dla zasad odpowiedzialności karnej za czyny przypisane oskarżonemu a Sąd wbrew dowodom przypisał kategoryczne fakty oskarżonemu</p> </td> <td colspan="3"> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7" colspan="5"> <p> <em> <!-- -->5</em> </p> </td> <td colspan="14"> <p>V. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na nieuprawnionym przyjęciu, że</p> <p>oskarżony posiadał broń palną bez wymaganego zezwolenia, podczas gdy: -broń ujawniono w pomieszczeniu o niejasnym statusie własnościowym i dostępowym, do którego – zgodnie z zeznaniami świadków – dostęp miały również inne osoby (w tym żona <span class="anon-block">I. P.</span> pozostająca w sporze z oskarżonym na tle postępowania rozwodowego oraz karnego); -brak jest niebudzącego wątpliwości dowodu, że to oskarżony posiadał broń w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 k.k.</a> – w szczególności brak odcisków palców, DNA nie zostało jednoznacznie przypisane, a broń była uszkodzona i niezdolna do oddawania strzałów;</p> <p>-opinia balistyczna jednoznacznie wskazała, że broń nie nadawała się do oddawania strzałów, co każe postawić pytanie, czy była to broń „zdolna do użycia” w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990530549" title="Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - Dz. U. z 1999 r. Nr 53, poz. 549 ()">ustawy o broni i amunicji</a> – co z kolei mogło rzutować na samą kwalifikację prawną czynu.</p> </td> <td colspan="3"> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p>Ad. I</p> <p>Pierwszy z zarzutów zawartych w apelacji okazał się niezasadny. Sąd I instancji w sposób swobodny, a nie dowolny, dokonał oceny zebranych w sprawie dowodów. Należy wskazać, że zarówno zeznania <span class="anon-block">B. B.</span>, jak i <span class="anon-block">I.</span> <span class="anon-block">P.</span> nie posiadały jakichkolwiek cech, aby można byłoby ocenić je jako niewiarygodne. W sposób zbliżony przedstawili oni przebieg zdarzenia z dnia 21 marca 2024 r. Wszelkie luki, wiążące się chociażby z ujawnieniem dokładnego położenia broni, wiązały się przede wszystkim z długim okresem jaki dzielił zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym a zeznania złożone na rozprawie głównej (niespełna rok czasu). Sąd odwoławczy wskazuje, że powyższe luki lub nieścisłości wręcz zwiększają wiarygodność zeznań świadków, gdyż pokazują, że nie mają oni obmyślonych i wyuczonych wersji przestawianych wydarzeń. Jeśli dodamy do tego fakt, że <span class="anon-block">B. B.</span> jest funkcjonariuszem Policji i uczestniczy w związku z tym w wielu interwencjach, luki w pamięci są naturalnym zjawiskiem. Ponadto należy wskazać, że zeznania</p> <p>świadków potwierdzają ponadto sporządzone protokoły przeszukania miejsca odnalezienia broni (k. 4-7) oraz oględzin miejsca (k. 8a-10). Sąd odwoławczy wskazuje również, że Sąd I instancji ustalając stan faktyczny wziął także pod uwagę wyjaśnienia oskarżonego, co dało wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku („Sąd dał wiarę oskarżonemu. Brak było dowodów przeciwnych, zatem Sąd uznał linię obrony oskarżonego za prawdziwą iż broń nie należała do niego” - k. 250).</p> <p>Ad. II</p> <p>Niezasadny okazał się także zarzut zawarty w pkt II apelacji. Sąd I instancji słusznie nie uwzględnił przy ustalaniu faktów dowodu z opinii z przeprowadzonych badań biologicznych (k. 116-128). Wnioski z przeprowadzonych badań okazały się bowiem niekategoryczne, nie mogły zatem być podstawą przypisania sprawstwa i winy. Wprowadzanie zaś do materiału dowodowego opinii, z których wynika wyłącznie fakt, że z uwagi na zebrany materiał biologiczny, nie było możliwe pewne przyjęcie obecności DNA oskarżonego w śladach, byłoby nieracjonalne i niecelowe, nie miałoby bowiem żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.</p> <p>Odnosząc się z kolei do kwestii pominięcia przez Sąd I instancji okoliczności, że oskarżony jest członkiem organizacji <span class="anon-block">(...)</span>i z tego powodu broń znaleziona w pomieszczeniu mogła należeć do jednego z członków <span class="anon-block"> (...)</span>, z którym oskarżony miał kontakty towarzyskie i organizacyjne, należy wskazać, że jest to okoliczność zupełnie irrelewantna w niniejszej sprawie. Dla wypełnienia znamion przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 k.k.</a> nie jest bowiem konieczne określenie, że sprawca jest właścicielem broni. „Posiadaniem broni na gruncie art.</p> <p>263 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 2)">§ 2 k.k.</a> jest już zachowanie pasywne polegające na świadomym i celowym przyjęciu jej od innej osoby. Pojęcie posiadania odpowiada znaczeniu nadawanemu mu w języku etnicznym i oznacza każde faktyczne władanie czymś zarówno jak właściciel, ale i bez chęci zatrzymania dla siebie, np. tylko by używać krótkotrwale, jak i za kogo innego” (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2019 r., sygn. II Aka 282/18). Wyjaśnienia oskarżonego w niniejszej sprawie jednoznacznie wskazują na to, że oskarżony faktycznie przechowywał broń (jak wyjaśniał: „To mój znajomy <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">R.</span> (...) wiedząc, że należę do kółka <span class="anon-block"> (...)</span> ok. 7 dni wcześniej niż to zdarzenie poprosił mnie o sprawdzenie czy broń jest sprawna czy da się ją naprawić”, „on przywiózł mi tą broń do domu. Ona była w pudełku”, „ta broń i te elementy były u mnie 7 dni” - k. 45, „elementy broni należącej do mojego znajomego <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">R.</span>zostały ujawnione w użytkowanej przeze mnie kuchni”- k. 88, „ja przetrzymywałem ją [broń] u siebie przez 7 dni. Stało się to dlatego, że on miał ją od razu zabrać, ale jej nie zabrał” - k. 188). Z powyższego wynika, że oskarżony świadomie przechowywał broń otrzymaną od swojego kolegi. W sprawie nie zachodziła więc konieczność ustalania właściciela broni czy ustalania statusu prawnego zajmowanego przez oskarżonego pomieszczenia bądź dostępu do niego.</p> <p>Ad. III</p> <p>Niezasadny okazał się także zarzut określony w pkt III apelacji. Sąd I instancji słusznie oddalił wnioski dowodowe obrony o przeprowadzenie uzupełniających opinii z zakresu balistyki, genetyki i daktyloskopii. Opinie sporządzone na potrzeby przedmiotowego postępowania były bowiem jasne, spójne i wewnętrznie niesprzeczne. Zawierały logiczne wnioski, odpowiadały na wszystkie pytania zadane przez Sąd. Nie było więc podstawy do przeprowadzenia opinii</p> <p>uzupełniających, gdyż jak wskazuje się także w ugruntowanym orzecznictwie: „Dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej jest możliwe jedynie wówczas, gdy dotychczasowa opinia jest niepełna lub niejasna albo, gdy zachodzi sprzeczność w samej opinii lub między różnymi opiniami w tej samej sprawie. Natomiast jeżeli opinia biegłego jest przekonująca i zupełna dla sądu, który swoje stanowisko w tym względzie uzasadnił, to fakt, że opinia taka nie jest przekonywująca (jest niepełna) dla stron procesowych, nie jest przesłanką dopuszczenia kolejnej opinii w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 201)">art. 201 k.p.k.</a>” - postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2025 r. sygn. I KK 494/24.</p> <p>Ad. IV</p> <p>Za zasadny nie może być uznany zarzut zawarty w pkt IV apelacji. W przedmiotowej sprawie nie doszło bowiem do wystąpienia jakichkolwiek wątpliwości co do winy i sprawstwa oskarżonego. Należy bowiem wskazać, że elementem wyznaczającym granice zasady in dubio pro reo jest inna zasada procesowa, a mianowicie zasada swobodnej oceny dowodów. Zebrany w sprawie wyczerpujący materiał dowodowy, który został oceniony w sposób swobodny przez</p> <p>Sąd I instancji, pozwolił na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego. Sąd a quo logicznie i przekonująco uzasadnił swoje rozstrzygnięcie. Jak wskazuje się w orzecznictwie „samo subiektywne przekonanie strony o istnieniu wątpliwości nie przesądza o naruszeniu zasady in dubio pro reo ( postanowienie SN z dnia 3 kwietnia 2012 r., sygn. V KK 335/11). Tak więc dla</p> <p>oceny, czy nie został naruszony <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> , nie jest istotne zgłaszanie przez stronę coraz to innych wątpliwości, ale to jedynie, czy orzekający sąd rzeczywiście je powziął na tle realiów konkretnej sprawy i mimo to rozstrzygnął je na niekorzyść skazanego albo czy takie wątpliwości powinien on był powziąć. W niniejszej sprawie nie można mówić o wystąpieniu jakichkolwiek wątpliwości związanych z odpowiedzialnością karną oskarżonego.</p> <p>Ad. V</p> <p>W odniesieniu do zarzutu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990530549" title="Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - Dz. U. z 1999 r. Nr 53, poz. 549 (art. 5 ust. 1 pkt. 4)">pkt IV</a> apelacji obrońcy, należy na wstępie wskazać, że biegły z zakresu balistyki wprost wywiódł, że broń, którą posiadał oskarżony stanowi broń palną gazową w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990530549" title="Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - Dz. U. z 1999 r. Nr 53, poz. 549 ()">ustawy o broni i amunicji</a>, na której posiadanie wymagane jest pozwolenie. Ponadto, jak wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990530549" title="Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - Dz. U. z 1999 r. Nr 53, poz. 549 (art. 5;art. 5 ust. 1)">art. 5 ust. 1 ustawy o broni i amunicji</a> „gotowe lub obrobione istotne części broni lub amunicji uważa się za broń lub amunicję”, przy czym zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990530549" title="Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - Dz. U. z 1999 r. Nr 53, poz. 549 (art. 5;art. 5 ust. 2)">art. 5 ust. 2 ustawy o broni i amunicji</a> istotną częścią broni palnej jest m. in. zamek. Co prawda w</p> <p>przedmiotowej sprawie biegły z zakresu balistyki przyjął, że dowodowy pistolet gazowy jest uszkodzony i ze względu na oderwanie lufy od szkieletu nie nadaje się do odstrzeliwania naboi i oddawania strzałów, jednakże podczas badania zamek pistoletu przełożono do pistoletu gazowego tego samego modelu, a następnie poddano próbom sprawnościowym poprzez odstrzelenie trzech pistoletowych naboi – wynik był pozytywny, broń działała sprawnie, naboje odstrzeliły prawidłowo. Co kluczowe w niniejszej sprawie, w judykaturze przyjmuje się, że „defekty broni, nadające się do usunięcia, nie pozbawiają danego urządzenia cech broni palnej.”</p> <p>(postanowienie SN z dnia 29 października 2024 r. sygn. I KK 320/24). Wobec powyższego należy przyjąć, że fakt, iż broń, którą posiadał bez zezwolenia oskarżony, była niesprawna, jest zupełnie irrelewantny dla możliwości przypisania mu popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 k.k.</a> Za niemające znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy należy uznać także okoliczności, że broń ujawniono w pomieszczeniu o niejasnym statusie własnościowym i dostępowym, do którego – zgodnie z zeznaniami świadków – dostęp miały również inne osoby, a także, że brak jest niebudzącego wątpliwości dowodu, że to oskarżony posiadał broń w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 k.k.</a> – w szczególności brak odcisków palców, a DNA nie zostało jednoznacznie przypisane. Należy w tym miejscu jeszcze raz wskazać, że z wyjaśnień oskarżonego jednoznacznie wynika, że to on przyjął broń od swojego kolegi, w celu zbadania,</p> <p>czy jest ona sprawna i czy da się ją naprawić. Oskarżony wprost przyznał, że przechowywał wskazaną broń przez 7 dni w użytkowanym przez niego pomieszczeniu. W zebranym materiale dowodowym nie sposób dopatrzyć się żadnych okoliczności, które przemawiałyby za tym, aby uznać w tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego za niewiarygodne. Wobec tego nie ma żadnych</p> <p>wątpliwości, że to oskarżony posiadał broń, czym wypełnił znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 k.k.</a> Całkowicie bezpodstawna i nieracjonalna, we wskazanych okolicznościach, byłaby próba dowodzenia, że wskazaną broń miałaby posiadać inna osoba, która miała dostęp do pomieszczeń zajmowanych przez oskarżonego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>O uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji celem uzupełnienia postępowania dowodowego (w szczególności dopuszczenia uzupełniających opinii z zakresu genetyki, daktyloskopii i balistyki) oraz ponownej oceny całego</p> <p>materiału dowodowego z uwzględnieniem zasad wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 7;art. 410)">art. 4, 7 i 410 k.p.k.</a> </p> </td> <td colspan="3"> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p>Uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania nie było możliwe. W postępowaniu pierwszoinstancyjnym w sposób kompletny przeprowadzono postępowanie dowodowe, w wyniku którego w prawidłowy sposób przypisano oskarżonemu sprawstwo i winę. Żaden z zarzutów przedstawionych w apelacji nie okazał się zasadny, co omówiony w części wcześniejszej uzasadnienia. Nie było też podstaw, aby uchylić zaskarżony wyrok z powodu wystąpienia bezwzględnych przyczyn odwoławczych.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>4.  <strong> <!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="5"> <p>1.</p> </td> <td colspan="17"> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>5.  <strong> <!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="5"/> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <strong> <!-- -->Wyrok sądu rejonowego w całości</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- --> Powodem utrzymania zaskarżonego wyroku w mocy, był fakt, że wszystkie przestawione w apelacji zarzuty okazały się niezasadne. W sprawie Sąd odwoławczy nie dopatrzył się także żadnych okoliczności, które uprawniałyby do ingerencji w treść rozstrzygnięcia z urzędu. </em> </p> <p> <em> <!-- -->Z uwagi na powyższe zaskarżony wyrok utrzymano w mocy. </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="5"/> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Przedmiot i zakres zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"/> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"/> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> <p>1.1.</p> </td> <td colspan="12"> </td> <td colspan="6"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> <p>2.1.</p> </td> <td colspan="12"> <p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p> </td> <td colspan="6"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> <p>3.1.</p> </td> <td colspan="12"> <p>Konieczność umorzenia postępowania</p> </td> <td colspan="6"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> <p>4.1.</p> </td> <td colspan="12"> </td> <td colspan="6"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="14"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>6.  <strong> <!-- -->Koszty Procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>II</p> </td> <td colspan="14"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636§1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 8)">art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 170 zł, w tym 150 zł opłaty. Sąd nie znalazł powodów do zwolnienia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, które i tak okazały się w niniejszej sprawie relatywne niewielkie.</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="21"> <p>7.  <strong> <!-- -->PODPIS </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="21"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->1.3. Granice zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>Kolejny numer załącznika</p> </td> <td colspan="8"> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td colspan="8"> <p>Obrońca oskarżonego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td colspan="8"> <p>Uznanie oskarżonego winnym popełnienia zarzucanego mu czynu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="9"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="13"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> <p>☐ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="9"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="9"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="9"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☐</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☐</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☐</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☐</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☐</p> </td> <td colspan="19"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td colspan="9"> <p>uchylenie</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="8"> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> </div>