II SO/Gl 17/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. N. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Śląskiemu w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Pismem z 13 października 2022 r. E. N. (dalej: skarżąca), złożyła wniosek o wymierzenie Wojewodzie Śląskiemu grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", za nieprzekazanie do Sądu skargi wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu swojego wniosku, wskazała że organ pomimo dwukrotnego wezwania Sądu nie przekazał skargi wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Pismem z 7 listopada 2022 r., przekazano Wojewodzie Śląskiemu odpis pisma z 13 października 2022 r., zawierającego wniosek o wymierzenie organowi grzywny, celem ustosunkowania się. Organ nie ustosunkował się do wniosku skarżącej, pomimo wyznaczenia przez Sąd stosownego terminu do dokonania tej czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z kolei w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Podnieść należy, że postępowanie sądowe o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków, wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a., wszczęte na wniosek skarżącego na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., jest odrębnym postępowaniem sądowym zmierzającym do ustalenia faktu przekazania bądź nieprzekazania Sądowi przez organ administracji publicznej wniesionej za jego pośrednictwem skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. W postępowaniu tym Sąd nie dokonuje zatem kontroli działalności administracji publicznej oraz nie rozstrzyga o zasadności skargi. Termin, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. jest terminem instrukcyjnym. Zatem samo jego uchybienie nie pociąga za sobą negatywnych skutków dla organu administracji publicznej, którego działalność zaskarżono. Wymierzenie zaś grzywny za niedochowanie przez organ administracji wymogów wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a., jest jedynie środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ administracji ciążącego na nim obowiązku procesowego. W doktrynie podkreśla się, że wskazany środek stanowi gwarancję procesową nadania biegu sprawie. Ma on skutecznie przeciwdziałać "przetrzymywaniu" skarg przez administrację (J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, str. 108). W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w piśmiennictwie powszechnie przyjmuje się, że zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny nie obliguje sądu do wymierzenia organowi grzywny w razie spełnienia wskazanych w nim przesłanek, a jedynie wprowadza fakultatywnie możliwość jej orzeczenia (por. postanowienia NSA: z 10 stycznia 2014 r., I OZ 1230/13; z 20 września 2018 r., sygn. akt I OZ 850/18; z 20 stycznia 2021 r., sygn. akt I OZ 1002/20). Podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy. W rozpatrywanej sprawie funkcja dyscyplinująca grzywny nie miałaby podstaw, gdyż doszło do przekazania akt i rozpoznania sprawy (sprawa o sygn. II SAB/Gl 131/22), a tym samym nie zachodzi potrzeba zastosowania restrykcji w postaci ukarania organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 23 listopada 2022 r., zapadłym w sprawie II SAB/Gl 131/22, orzekł o odrzuceniu skargi na bezczynność i przewlekłość postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 21 grudnia 2018 r. Starosty [...] nr 1 zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, obejmującą przebudowę ulic, placów i chodników, budowę elementów małej architektury, miejsc postojowych, remont uzupełnienie elementów odwodnienia nawierzchni dróg, rozbudowę istniejącego oświetlenia ulicznego oraz przebudowę sieci elektroenergetycznej w ramach zadania: "Rozbudowa układu drogowego w rejonie ulic [...] w T.". Ze względu na przekazanie akt Sądowi i tym samym wypełnienie obowiązków z art. 54 p.p.s.a. wymierzenie grzywny byłoby bezpodstawne, tym bardziej że w dacie rozpoznania niniejszego wniosku organ wypełnił ciążący na nim obowiązek. Sąd uznał, że w tym przypadku ukaranie grzywną byłoby niezasadne, gdyż wymierzenie grzywny stanowi przede wszystkim środek dyscyplinujący działanie organu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.