VI SA/Wa 1827/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE B.sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania i nałożenia kary pieniężnej. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wysokość orzeczonej kary - 458.698,20 zł w stosunku do kondycji finansowej Spółki, potwierdza, iż istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Spółka nie posiada żadnych środków trwałych, a na dzień sporządzenia skargi stan środków na koncie wynosił 7594,16 zł. Ponadto Spółka nie posiada żadnych dłużników. Jak wynika z nadesłanych przez stronę dokumentów w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, skarżąca na rachunku bankowym nie posiada jakichkolwiek środków. Nie posiada też żadnego majątku trwałego i nie zatrudnia żadnych pracowników. Strona skarżąca jest w stanie likwidacji. W 2018 r. osiągnęła przychód 648 447,56 zł generując jednocześnie stratę w wysokości 262 996,92 zł. W bieżącym roku Spółka również osiągała przychody, jednakże z nadesłanych kopii deklaracji VAT wynika, że obroty Spółki maleją. W czerwcu 2019 r., czyli przed wydaniem zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, Spółka nabyła jeszcze towary i usługi na kwotę 33 999 zł, jednakże w lipcu 2019 r. nie nabyła już żadnych towarów i usług, zaś w sierpniu 2019 r. jedynie na kwotę 476 zł. Jednocześnie w okresie tym Spółka nie dokonywała żadnej dostawy towarów oraz świadczenia usług, eksportu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów czy też importu usług. Dane te mogą świadczyć o tym, działalność Spółki jest wygaszana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu (por. np. postanowienie WSA w Warszawie z 23 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 607/16 cbois). Orzecznictwo sądów administracyjnych zwraca uwagę, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na realizację celu prewencyjnego i represyjnego administracyjnej kary pieniężnej. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza bowiem, że skarżąca nie będzie zobowiązana do uiszczenia kary, jeżeli jej skarga nie zostanie uwzględniona. Uwzględnienie wniosku oznacza jedynie udzielenie ochrony o charakterze tymczasowym. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze wysokość wymierzonej kary – 458.698,20 złotych, a także przedstawione przez Stronę okoliczności oraz dokumenty obrazujące jej sytuację finansową (nadesłane w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy), stwierdzić należy, że obowiązek natychmiastowego uiszczenia kary nałożonej zaskarżoną decyzją, może rodzić dla Spółki poważne trudności i spowodować niemożliwe do odwrócenia skutki. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.