I OZ 952/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 września 2010 r. sygn. akt III SAB/Łd 5/07 o wezwaniu strony do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi J.N. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 2 kwietnia 1997 r., sygn. akt II SAB/Łd 63/96 postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 9 września 2010 r., Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał J.N. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 5 sierpnia 2010 r. oddalającego wniosek strony o wyłączenie sędziego. Zażalenie na to zarządzenie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego J.N., nie stawiając zaskarżonemu orzeczeniu zarzutu naruszenia prawa i odnosząc się do szeregu okoliczności nie związanych bezpośrednio z przedmiotem zażalenia. Rozpoznając zażalenie na zaskarżone zarządzenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, iż nie ma ono usprawiedliwionych podstaw. Wniesione przez stronę zażalenie jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. W tej sytuacji uznać należy, iż zaskarżone zarządzenie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W zażaleniu J.N. nie zarzucił zaskarżonemu zarządzeniu naruszenia prawa, a tylko taka przesłanka, w przypadku jej potwierdzenia się, mogłaby spowodować uchylenie zaskarżonego zarządzenia. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 wskazanej ustawy. Na marginesie zauważyć należy, iż skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, jednakże postanowieniem z dnia 9 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przyznania stronie prawa pomocy, a postanowienie to – wobec jego niezaskarżenia – stało się prawomocne.