II GZ 531/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Zofia Borowicz po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 4 października 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 702/11 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku skargi w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił wniosek M. M. o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego jego skargi na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy. Zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2011 r. M. M. został wezwany do usunięcia braku formalnego złożonej przez niego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 13 kwietnia 2011 r. Postanowieniem z dnia 19 maja 2011 r. Sąd odrzucił ww. skargę z uwagi na niewykonanie wezwania Sądu w zakreślonym terminie. Postanowienie zostało skarżącemu doręczone w dniu 27 maja 2011 r. Pismem z dnia 21 czerwca 2011 r. skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, iż był przekonany, że usunął wskazany przez Sąd brak formalny w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucając wniosek M. M. podał, że przyczyna uchybienia terminu do usunięcia braku formalnego skargi ustała w dniu, w którym skarżący dowiedział się, iż nie dotrzymał wyznaczonego terminu, tj. w dniu 27 maja 2011 r., kiedy nastąpiło doręczenie mu postanowienia o odrzuceniu skargi. Wniosek o przywrócenie terminu złożony został w dniu 21 czerwca 2011 r., tj. z uchybieniem siedmiodniowego terminu do zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu. Z tego względu wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi Sąd I instancji odrzucił powołując w podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako: p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. M. zaskarżając to orzeczenie w całości, wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że wezwanie WSA do usunięcia braku formalnego skargi zostało odebrane przez żonę skarżącego w dniu 13 kwietnia 2011 r., która przesyłkę przekazała ojcu skarżącego w dniu 14 kwietnia 2011 r., nie informując go o terminie odbioru. Ojciec skarżącego przekazał mu przesyłkę w dniu 14 kwietnia 2011 r. Dlatego też wysyłając uzupełnienie braku formalnego skargi M. M. był przekonany, iż dokonuje czynności w zakreślonym przez Sąd siedmiodniowym terminie. W dniu 27 maja 2011 r. skarżący otrzymał postanowienie o odrzuceniu skargi. W związku z pobytem w szpitalu i złym samopoczuciem przyjął termin 30-dniowy do zwrócenia się o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione i podlega oddaleniu. Przedmiot kontroli w niniejszym postępowaniu zażaleniowym nie odnosi się bowiem do oceny okoliczności wskazywanych przez skarżącego jako przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z kolei w myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z powyższych przepisów należy wywieźć, że zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., jest jednym z warunków formalnych o charakterze bezwzględnym, jakie powinien spełnić zainteresowany podmiot składający tego rodzaju pismo. W przypadku jego uchybienia, sąd odrzuca taki wniosek. Termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania określonej czynności procesowej biegnie od momentu ustania przyczyny tego uchybienia. W rozpoznawanej sprawie M. M. został wezwany przez Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2011 r. do uzupełnienia braku skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżącemu doręczono ww. zarządzenie w dniu 13 kwietnia 2011 r. zaś w dniu 21 kwietnia 2011 r. odpowiedział na wezwanie Sądu. Postanowieniem z dnia 19 maja 2011 r., doręczonym skarżącemu w dniu 27 maja 2011 r., WSA odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia jej braku w terminie. Skarżący natomiast dopiero pismem z dnia 21 czerwca 2011 r. złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi. Wobec tak ukształtowanego stanu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. prawidłowo ustalił zatem datę ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. dzień doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi, i od tego dnia liczył termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi. Należy podkreślić, że podstawą wydania zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi było ustalenie, że wniosek o przywrócenie terminu był spóźniony. Tego ustalenia skarżący w zażaleniu nie kwestionuje. Zatem Sąd I instancji trafnie, w oparciu o art. 88 p.p.s.a., wniosek ten odrzucił. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest terminem ustawowym i nie podlega wydłużeniu. Termin ten może zostać jednak przywrócony na zasadach ogólnych wynikających z art. 87 p.p.s.a. Skarżący tego rodzaju wniosku nie złożył, a okoliczności podnoszone w zażaleniu dotyczące złego samopoczucia i pobytu w szpitalu mogą co najwyżej odnosić się do tego rodzaju wniosku. W związku z tym, że w niniejszym postępowaniu wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., konieczne było jego odrzucenie na podstawie art. 88 p.p.s.a. Z wymienionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny uznał orzeczenie Sądu I instancji za prawidłowe i w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.