I C 6/23
Common courts2025-10-16
Case number
I C 6/23
Judgment date
2025-10-16
Type
SENTENCE
Judges
Marcin Polit (PRESIDING_JUDGE)
Legal basis
Judgment text
<p>Sygn. akt I C 6/23</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Warszawa, dnia 11 czerwca 2025 roku</p>
<p>Sąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny</p>
<p>w składzie:</p>
<p>Przewodniczący sędzia Marcin Polit</p>
<p>Protokolant sekretarz sądowy Zuzanna Kurek</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2025 roku w Warszawie</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">S. R.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">G. E.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>I.
zasądza od pozwanej <span class="anon-block">G. E.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">S. R.</span> kwotę 1 000 000 (milion) złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 6 listopada 2018 roku do dnia zapłaty;</p>
<p>II.
oddala powództwo w pozostałej części;</p>
<p>III.
zasądza od pozwanej <span class="anon-block">G. E.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">S. R.</span> kwotę 19 317 (dziewiętnaście tysięcy trzysta siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 16 200 (szesnaście tysięcy dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego – z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty;</p>
<p>IV.
nakazuje pobranie od pozwanej <span class="anon-block">G. E.</span> na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Warszawie kwoty 47 000 (czterdzieści siedem tysięcy) złotych tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.</p>
<p>Sygn. akt I C 6/23</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Pozwem wniesionym w dniu 23 grudnia 2022 roku (data stempla pocztowego – k. 79) powód <span class="anon-block">S. R.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block">G. E.</span> na jego rzecz kwoty 1 000 000 zł zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 17 grudnia 2015 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu. Dochodzone pozwem roszczenie powód wywodził z tytułu ustnej umowy pożyczki (pozew – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a>. 3-6v.).</p>
<p>W odpowiedzi na pozew z dnia 2 czerwca 2023 roku pozwana <span class="anon-block">G. E.</span> wniosła o oddalenie powództwa w całości, jako pozbawionego jakichkolwiek podstaw prawnych i faktycznych (odpowiedź na pozew – k. 121). W piśmie procesowym z dnia 29 marca 2024 roku pozwana podniosła, że nie zawierała z powodem umowy pożyczki kwoty 1 000 000 zł, a przelew tej kwoty został dokonany w wyniku wzajemnych rozliczeń między stronami wynikających z działalności wspólnie prowadzonej, likwidowanej wówczas spółki. Zakup nieruchomości dokonany przez córkę pozwanej nie został sfinansowany z pożyczki udzielonej przez powoda w kwocie 1 000 000 zł, a wyłącznie ze środków przekazanych jej przez pozwaną (pismo z 29.03.2024 – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a>. 145-155)</p>
<p>Strony podtrzymały ww. stanowiska w sprawie do czasu zamknięcia rozprawy.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>
<span class="anon-block">S. R.</span> i <span class="anon-block">G. E.</span> prowadzili wspólnie przedsiębiorstwo od 1983 roku do 2007 roku (bezsporne, ponadto zeznania świadka <span class="anon-block">T. K.</span> – protokół <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a>. 261-261v.; zeznania powoda – protokół k. 261v.; zeznania pozwanej – protokół <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a>. 261v.-262v.).</p>
<p>W dniu 11 czerwca 2008 roku <span class="anon-block">S. R.</span> dokonał przelewu na rachunek bankowy <span class="anon-block">G. E.</span> kwoty 1 000 000 zł tytułem pożyczki (potwierdzenie przelewu – k. 10).</p>
<p>W dniu 12 czerwca 2008 roku <span class="anon-block">M. E.</span> (córka <span class="anon-block">G. E.</span>), na podstawie umowy sprzedaży objętej aktem notarialnym sporządzonym w dniu 12 czerwca 2008 roku przez notariusza w <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">J. H.</span> za rep. A nr <span class="anon-block">(...)</span>, nabyła od <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> nieruchomość położoną w miejscowości <span class="anon-block">K.</span>, gmina <span class="anon-block">S.</span>, stanowiącą działki gruntu o nr ew. <span class="anon-block">(...)</span> o łącznym obszarze 1,53 ha za cenę brutto w kwocie 3 416 000 zł (umowa sprzedaży – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a>. 305-308).</p>
<p>Pożyczka w kwocie 1 000 000 zł została przekazana przez <span class="anon-block">S. R.</span> na rzecz <span class="anon-block">G. E.</span> z przeznaczeniem na zakup ww. nieruchomości przez <span class="anon-block">M. E.</span> (zeznania świadka <span class="anon-block">T. K.</span> – protokół <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a>. 261-261v.; zeznania pozwanej – protokół <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a>. 261v.-262v.).</p>
<p>W dniu 16 listopada 2015 roku <span class="anon-block">M. E.</span> zawarła z <span class="anon-block">K. C.</span> przedwstępną umowę sprzedaży, zgodnie z którą strony zobowiązały się zawrzeć w terminie do dnia 29 lutego 2016 roku umowę sprzedaży, na mocy której <span class="anon-block">M. E.</span> sprzeda z ww. nieruchomości objętej <span class="anon-block">księgą wieczystą nr (...)</span> nieruchomość stanowiącą działkę gruntu o nr ew. <span class="anon-block">(...)</span> – w stanie wolnym od wszelkich obciążeń – oraz nieruchomość objętą <span class="anon-block">księgą wieczystą nr (...)</span> – w stanie wolnym od wszelkich obciążeń – za łączną cenę 2 649 277 zł – <span class="anon-block">K. C.</span>, a <span class="anon-block">K. C.</span> nieruchomości te za wymienioną łączną cenę kupi (§2 umowy; przedwstępna umowa sprzedaży z 16.11.2015 – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a>. 11-20).</p>
<p>W 2015 roku <span class="anon-block">S. R.</span> wyraził zgodę, by kwota pożyczki została mu zwrócona później, jednak w 2018 roku <span class="anon-block">G. E.</span> poinformowała go, że „tych pieniędzy nie ma” (zeznania powoda – protokół k. 261v.).</p>
<p>Przed Sądem Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie toczyła się sprawa o sygn. VII Co 806/18 o zawezwanie do próby ugodowej w sprawie zwrotu przez przeciwnika – <span class="anon-block">G. E.</span>, na rzecz wzywającego – <span class="anon-block">S. R.</span>, kwoty 1 546 000 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 16 grudnia 2015 roku. We wniosku <span class="anon-block">S. R.</span> wskazał, że udzielił on w dniach 11 czerwca, 1 sierpnia, 4 sierpnia i 2 października 2008 roku pożyczki w łącznej kwocie 1 546 000 zł. Strony miały ustalić, że pożyczka zostanie zwrócona do dnia 15 grudnia 2015 roku, co nie nastąpiło. Wniosek został doręczony <span class="anon-block">G. E.</span> w dniu 5 listopada 2018 roku. Na posiedzeniu w dniu 16 listopada 2018 roku przewodniczący stwierdził, że do zawarcia ugody nie doszło (akta VII Co 806/18: wniosek – k. 1; z.p.o. – k. 22; protokół posiedzenia – k. 24).</p>
<p>Przedsądowym wezwaniem do zapłaty z dnia 9 grudnia 2021 roku <span class="anon-block">S. R.</span> wezwał <span class="anon-block">G. E.</span> do zapłaty kwoty 1 000 000 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 16 grudnia 2015 roku do dnia zapłaty w terminie 7 dni licząc od dnia otrzymania wezwania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">wniosek – kk</a>. 27-28; potwierdzenie nadania – k. 29).</p>
<p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wymienione wyżej dowody z dokumentów (ich kopii), a także zeznań wymienionego świadka, powoda oraz pozwanej. Sąd przede wszystkim dał wiarę twierdzeniom strony powodowej, iż przelana kwota 1 000 000 zł była tytułem umowy pożyczki, albowiem potwierdził to również świadek <span class="anon-block">T. K.</span> (pośrednik sprzedaży nieruchomości, z którego usług korzystały strony przy okazji zawierania przez <span class="anon-block">M. E.</span> umowie sprzedaży z 12 czerwca 2008 roku), który zeznał, iż miał wiedzę, że <span class="anon-block">S. R.</span> przekazał <span class="anon-block">G. E.</span> kwotę 1 000 000 zł, która miała być przeznaczona na pokrycie ceny zakupu nieruchomości, oraz że została ona przekazana przelewem (k. 261-261v.). Pozwana potwierdziła prawdziwość tych zeznań (k. 262). Jednocześnie zaś nie można było uznać za wiarygodną argumentację pozwanej, iż nie potrzebowała ona tych pieniędzy, gdyż miała ich wystarczającą ilość, aby przekazać je córce na zakup nieruchomości. Postępowanie dowodowe tego nie potwierdziło. Dowody przelewów i wpłat oraz zestawienie operacji na rachunkach bankowych przedstawione przez pozwaną (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a>. 164 – 200) w żadnym wypadku nie pozwalają na uznanie, by twierdzenia powoda o udzielonej pozwanej pożyczce były nieprawdopodobne. Część z nich (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a>. 164 – 175) dotyczy okresu poprzedzającego o wiele lat wydarzenia opisane w pozwie i przydatność tych dokumentów dla rozstrzygnięcia sprawy jest wątpliwa. Pozostałe (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a>. 176 – 200) dowodzą wprawdzie, że pozwana dysponowała w pewnych okresach znacznymi środkami pieniężnymi (np. w marcu 2007 roku dokonała przelewu kwoty 841 000 zł na zakup nieruchomości – k. 176; w tym samym miesiącu zasiliła rachunek spółki kwotą 440 000 zł – k. 176; w listopadzie 2007 roku przelała na rzecz spółki 223 000 zł – k. 181; w październiku 2006 roku zapłaciła 111 129,03 zł na rzecz miasta – k. 184; w dniu 31 grudnia 2007 roku na jej rachunku było 3 217 802,86 zł – k. 186), lecz uwagę zwraca to, że złożono do akt tylko pierwszą z trzech stron tego wyciągu; wreszcie w dniach 10 listopada 2009 roku, 14 lipca 2009 roku i 5 grudnia 2008 roku pozwana przelała na rzecz powoda łącznie 161 800 zł – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a>. 194 – 196). Nadal jednak nie przedstawiono dowodów na to, ile córka pozwanej zapłaciła za nabycie nieruchomości i jak uzyskała na to środki; ponadto nie sposób nie dostrzec, że każdy z opisanych wyżej dowodów jest o co najmniej kilka miesięcy odległy od daty transakcji i nie potwierdza sytuacji materialnej pozwanej w tym czasie. Pozwana do dnia zamknięcia rozprawy nie przedłożyła innych dokumentów pozwalających usunąć te wątpliwości, w szczególności nie przedłożyła kolejnych z trzech stron wyciągu z konta, w związku z czym te twierdzenia należało uznać za nieudowodnione.</p>
<p>Sąd pominął dowody z pozostałych, niewymienionych dokumentów, jako mające wykazać fakty nieistotne w świetle końcowego rozstrzygnięcia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a>).</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył co następuje.</strong>
</p>
<p>Powództwo podlegało uwzględnieniu niemal w całości.</p>
<p>W ocenie Sądu przedmiotowa kwota 1 000 000 zł faktycznie została przekazana pozwanej przez powoda jako pożyczka. W tym miejscu należy nadmienić, że w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720;art. 720 § 2)">art. 720§2 k.c.</a> wymóg zachowania formy dokumentowej umowy pożyczki nie zawiera rygoru nieważności, jednakże skoro jest to forma <em>
<!-- -->ad probationem</em>, to należało się zastanowić, czy w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 74)">art. 74 k.c.</a> było dopuszczalne udowodnienie faktu zawarcia takiej umowy w ramach zeznań świadków czy przesłuchania stron. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 74;art. 74 § 2)">art. 74§2 k.c.</a>, mimo niezachowania formy pisemnej, dokumentowej albo elektronicznej przewidzianej dla celów dowodowych dowód z zeznań świadków lub z przesłuchania stron jest dopuszczalny, jeżeli obie strony wyrażą na to zgodę, żąda tego konsument w sporze z przedsiębiorcą albo fakt dokonania czynności prawnej jest uprawdopodobniony za pomocą dokumentu. W ocenie Sądu fakt zawarcia umowy pożyczki został wystarczająco udowodniony za sprawą potwierdzenia przelewu (k. 10). Dowód takiego przelewu na konto stanowi dokument w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 74;art. 74 § 2)">art. 74§2 k.c.</a> i jednocześnie uprawdopodobnienie faktu zawarcia i dokonania umowy pożyczki (wyrok SN z 19.01.2018 r., I CSK 182/17, LEX nr 2558240). Jak już wskazano wyżej, fakt ten został potwierdzony również przez świadka <span class="anon-block">T. K.</span>, a także samą pozwaną, która nie odmówiła prawdziwości jego zeznań. Bezsporne było również, że w dniu 12 czerwca 2008 roku, a więc nazajutrz po dokonaniu przez powoda przelewu, córka pozwanej nabyła nieruchomość położoną w miejscowości <span class="anon-block">K.</span> za cenę 3 416 000 zł. Jak wynika z zeznań ww. świadka, pożyczka w kwocie 1 000 000 zł została udzielona z przeznaczeniem na pokrycie ceny nabycia tej nieruchomości. To w przekonaniu Sądu przesądza o zasadności powództwa i w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720;art. 720 § 1)">art. 720§1 k.c.</a> pozwana, jako biorąca pożyczkę, zobowiązana jest do jej zwrotu.</p>
<p>Odsetki zasądzono po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 455)">art. 481§1 oraz art. 455 k.c.</a> Zgodnie z dominującym, niebudzącym wątpliwości poglądem użyty w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 k.c.</a> wyraz „niezwłocznie” należy rozumieć jako „bez nieuzasadnionego odwlekania”. Jak się bowiem podkreśla, trzeba uwzględnić to, że właściwe przygotowanie świadczenia przez dłużnika może wymagać określonego czasu (A. Lutkiewicz-Rucińska [w:] Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany, red. M. Balwicka-Szczyrba, A. Sylwestrzak, LEX/el. 2025, art. 455). W ocenie Sądu właściwym będzie zasądzenie odsetek od dnia 6 listopada 2018 roku, tj. od dnia następującego po dniu doręczenia pozwanej odpisu wniosku o zawezwanie do próby ugodowej, mając jednocześnie na uwadze, iż powód w 2015 roku udzielił pozwanej zgody na późniejszą spłatę pożyczki. Dlatego też w pozostałym, nieuwzględnionym zakresie, powództwo w zakresie roszczenia odsetkowego podlegało oddaleniu.</p>
<p>W konsekwencji, mając na uwadze wszystkie powyższe rozważania, powództwo podlegało uwzględnieniu w całości, w związku z czym Sąd orzekł jak w punkcie I-II sentencji wyroku.</p>
<p>Koszty procesu jak w punkcie III sentencji wyroku orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 1(1);art. 98 § 3)">art. 98§1, §1<sup>
<!-- -->1</sup>, §3 k.p.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> a także §2 pkt 7 oraz §10 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie. Skoro powództwo zostało oddalone jedynie w niewielkim stopniu w zakresie roszczenia odsetkowego, to należny jest zwrot całości poniesionych przez powoda kosztów procesu od pozwanej jako przegrywającej sprawę. Na koszty te złożyły się kwoty: 3 000 zł tytułem uiszczonej opłaty od pozwu, 100 zł tytułem opłaty od wniosku o udzielenie zabezpieczenia, 10 800 zł tytułem wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, 5 400 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.</p>
<p>W przedmiocie nieuiszczonych kosztów sądowych tytułem opłaty od pozwu, od której powód został zwolniony, Sąd orzekł jak w punkcie IV sentencji wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98§1 k.p.c.</a> w zw. z art. 113 ust. 1 u.k.s.c.</p>
</div>