VI SA/Wa 1350/07

SENTENCJA Dnia 7 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ś. i M. Ś. na decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2007 r., Nr [...] i [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanowił: odrzucić skargę UZASADNIENIE E. Ś. i M. Ś., wspólnicy spółki cywilnej "S.", jedną skargą skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, zaskarżyli decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2007 r. o nr [...] i [...]. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie trybu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy przy tym rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Cytowany przepis określa podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, wyrażając przy tym zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli strona nie wykorzystała dostępnych jej środków weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności w postępowaniu administracyjnym (por: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 235, 276). W niniejszej sprawie E. Ś. i M. Ś. zostali prawidłowo pouczeni o przysługującym im środku zaskarżenia decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, doręczonych im dnia 10 maja 2007 r. Pomimo tego we wskazanym w pouczeniu terminie nie złożyli odwołania, natomiast dnia 25 maja 2007 r., to jest dzień po upływie terminu do wniesienia odwołania, złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Skargę na wspomnianą decyzję. Wniesienie skargi nastąpiło zatem z naruszeniem trybu określonego w art. 52 §1 i 2 p.p.s.a. - bez uprzedniego wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia. Stanowi to przyczynę niedopuszczalności skargi, określoną w art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. (por: postanowienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Warszawie z dnia 22 maja 2005 r., sygn. I SAB/Wa 176/04, w Olsztynie z dnia 30 marca 2006 r., sygn. II SA/Ol 133/06). Zgodnie z brzmieniem powołanego przepisu, sąd odrzuci skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z przyczyn innych, niż wymienione w pkt 1-5. Z powyższych względów, w myśl art. 58 § 1 pkt. 6 w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.