II OZ 897/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu w dniu 4 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 czerwca 2007 r. sygn. akt IV SA/Gl 341/07 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 11 maja 2007 r. odmówił Z. W. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Sąd wskazał, ze sytuacja materialna skarżącego nie stanowi dostatecznej przesłanki do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. Z oświadczeń złożonych przez Z. W. wynika, że pozostaje on we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną, a ich łączny miesięczny dochód wynosi (...) zł brutto. Skarżący jest właścicielem nieruchomości o powierzchni (...) m² oraz garażu. Posiada również samochód osobowy marki (...), rok produkcji (...). Ponoszone przez niego wydatki na konieczne utrzymanie kształtują się na poziomie (...) zł miesięcznie. Jednakże w okresach, w których następuje roczne rozliczenie kosztów remontu części wspólnej budynku mieszkalnego, w którym zamieszkuje skarżący wysokość opłat ulega zwiększeniu i w celu ich pokrycia konieczne jest zaciągnięcie przez pożyczki. Sąd wskazał również, że na rachunku bankowym skarżącego znajduje się kwota (...) zł. W związku z powyższym w ocenie Sądu miesięczny dochód w gospodarstwie domowym strony skarżącej zapewnia w pełni możność swobodnego poniesienia pełnych kosztów postępowania przez stronę samodzielnie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, tym bardziej, że koszty te na obecnym etapie postępowania sprowadzają się do konieczności uiszczenia wpisu sądowego w kwocie (...) zł. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył Z. W. wnosząc o jego uchylenie i przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Podniósł, że Sąd dokonał niewłaściwej oceny jego sytuacji majątkowej, finansowej i życiowej. Wskazał, że on i jego żona są osobami schorowanymi i ponoszą miesięcznie bardzo duże wydatki związane z leczeniem i zakupem leków. Wywiódł również, że wzrosły opłaty związane z eksploatacją mieszkania, a w szczególności koszty ogrzania posiadanej nieruchomości, które w sezonie grzewczym kształtują się na poziomie (...) zł miesięcznie. Również kwota (...) znajdującej się w chwili złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na rachunku bankowym skarżącego uległa zmniejszeniu na skutek spłaty zadłużenia i wynosi obecnie (...) zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania na podstawie okoliczności dotyczących jego sytuacji majątkowej i rodzinnej, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Instytucja udzielenia stronie prawa pomocy w zakresie częściowym ma charakter wyjątkowy i jest stosowana wobec osób o bardzo trudnej sytuacji materialnej, czyli takich, które ze względu na okoliczności życiowe są pozbawione jakichkolwiek środków do życia lub środki te są tak bardzo ograniczone, że wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. W niniejsze sprawie nie można przyjąć, aby zachodziły okoliczności przemawiające za przyznaniem skarżącemu prawa pomocy. Z akt sprawy wynika, iż strona skarżąca posiada stałe źródło dochodu: z tytułu emerytury Z. W. otrzymuje świadczenie w wysokości (...) zł brutto, natomiast jego żona I. W., z którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym otrzymuje świadczenia emerytalne w wysokości (...) zł brutto. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni (...) m² oraz garażu. Posiada również samochód osobowy marki (...). Ze złożonych przez skarżącego oświadczeń wynika, że jego comiesięczny dochód, po odliczeniu wydatków wynosi około (...) zł., a na jego rachunku bankowym znajduje się kwota (...) zł. Mając na uwadze powyższe okoliczności należy podzielić pogląd wyrażony przez Sąd I instancji, ze skarżący nie wykazał w sposób przekonywujący, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Uwzględniając wysokość świadczeń emerytalnych pobieranych przez skarżącego i jego żonę, jak również wysokość środków zgromadzonych na koncie, a także wysokość ponoszonych wydatków na leczenie należało dojść do wniosku, że skarżący jest w stanie ponieść koszty postępowania, które na tym etapie postępowania wynoszą (...) zł, gdyż sprowadzają się do konieczności uiszczenia wpisu od skargi. Wskazać należy również, że niesłuszne są zarzuty podnoszone w zażaleniu, że Sąd I instancji błędnie ocenił sytuację majątkową skarżącego. Przedstawione przez Z. W. argumenty dotyczące jego złej sytuacji majątkowej nie zostały bowiem w pełni uprawdopodobnione. Podkreślenia wymaga, że skarżący wskazując w swych pismach na liczne wydatki, nie przedstawił kompletu dokumentów na okoliczność ich ponoszenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.