II OZ 264/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 2454/20 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z 6 września 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 2454/20, Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", wezwał skarżącego S. K. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Wojewody [...] z [...] października 2020 r., nr [...], stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), dalej: "rozporządzenie". Następnie kolejnymi czterema zarządzeniami z 6 września 2021 r. Przewodniczący Wydziału VII WSA w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie wydruków wskazanych w zarządzeniach pism w łącznej kwocie 30 zł. Odpisy powyższych zarządzeń zostały doręczone skarżącemu w dniu 24 września 2021 r. Zażalenie na zarządzenie z 6 września 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł złożył skarżący S. K. wnosząc o całkowite zwolnienie z wpisu lub zmniejszenie kwoty wpisu o 400 zł. Skarżący podniósł, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej z uwagi na posiadane zadłużenie i nie ma wolnych środków, aby uiścić wpis w pełnej wysokości. Dlatego też wskazał, że uiści 100 zł tytułem wpisu sądowego i 30 zł tytułem opłaty kancelaryjnej. Do zażalenia skarżący załączył wydruk przelewu bankowego na kwotę 130 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), do uiszczenia opłaty, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia pisma. Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wynikają z przepisów ustawy p.p.s.a. Wyjątkami tymi są podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) oraz instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). Rozpoznawana sprawa nie jest jedną ze spraw objętych ustawowym zwolnieniem od kosztów, a złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym został prawomocnie oddalony. Jak wynika z akt sprawy starszy referendarz sądowy WSA w Warszawie rozpoznając zawarty w skardze wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z 13 kwietnia 2021 r., sygn. akt VII SPP/Wa 483/20 odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 września 2021 r., sygn. akt VII SPP/Wa 483/20. Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego skarżący złożył wraz z zażaleniem na zarządzenie o wpisie. Postanowieniem z 18 lutego 2022 r., sygn. akt VII SPP/Wa 327/21 starszy referendarz sądowy WSA w Warszawie, odmówił zmiany postanowienia referendarza sądowego z 13 kwietnia 2021 r., sygn. akt VII SPP/Wa 483/20 uznając, że sytuacja materialna skarżącego nie zmieniła się w istotny sposób w stosunku do wskazanej w poprzednim wniosku, a tym samym brak jest podstaw do zastosowania względem skarżącego instytucji przyznania prawa pomocy w niniejszej sprawie. Postanowienie to na skutek wniesionego przez skarżącego sprzeciwu zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt VII SPP/Wa 327/21. Powyższe oznacza, że skarżący jest zobowiązany do uiszczenia kosztów sądowych w pełnej wysokości, w tym wpisu sądowego od skargi. Przewodniczący Wydziału prawidłowo ustalił wysokość wpisu, wskazując właściwą podstawę prawną wezwania skierowanego do skarżącego. Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Zasadnie zatem Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu właśnie w tej wysokości. Przedmiotem skargi jest bowiem decyzja Wojewody [...] z [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę, wydana na podstawie art. 28, art. 33, art. 34 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r. poz. 1186, z późn. zm.). Jest to więc niewątpliwie sprawa z zakresu budownictwa. Przepisy rozporządzenia nie pozwalają na zmianę wysokości wpisu i są dla sądu wiążące. W szczególności bez znaczenia dla określenia wysokości wpisu w tego rodzaju sprawie są okoliczności podnoszone w zażaleniu, zwłaszcza, że kwestia zwolnienia lub zmniejszenia kwoty wpisu została prawomocnie przesądzona wskazanym powyższej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt VII SPP/Wa 327/21. Ponadto kwestia prawidłowości wydania zaskarżonej decyzji może być badana dopiero na etapie rozpoznawania skargi, po uiszczeniu należnego w sprawie wpisu sądowego od skargi. Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.