II OW 72/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędzia del. WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 28 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty [...] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą [...] a Prezydentem Miasta [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do załatwienia sprawy usunięcia odpadów postanawia: 1. odrzucić wniosek; 2. zwrócić Staroście [...] - ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego - kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od wniosku. UZASADNIENIE Pismem z [...] marca 2020 r. Starota [...] wystąpił o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta [...] a Starostą [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku Rejonowej Spółdzielni [...] w [...] z [...] stycznia 2019 r. w przedmiocie usunięcie odpadów z jej nieruchomości na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o odpadach. W treści wniosku wskazał, iż Rejonowa Spółdzielnia [...] w [...] złożyła [...] stycznia 2019 r. (data wpływu [...].01.2020 r.) wniosek do Prezydenta Miasta [...] o nakazanie M.B. usunięcie odpadów z jej nieruchomości na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o odpadach. Wyjaśniono, że M.B. prowadził na terenie ww. nieruchomości na podstawie umowy dzierżawy działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo [...] na podstawie uzyskanego w 2009 r. decyzją z dnia [...] marca 2009 r. znak [...] Starosty [...] zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów z uwzględnieniem wymagań dla zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania i transportowania odpadów na terenie nieruchomości położonej przy ul. [...]. W decyzji tej ustalono termin obowiązywania zezwolenia do [...] marca 2019 r. i zostało wydane na podstawie poprzednio obowiązującej ustawy o odpadach (Dz.U. z 2010 r., Nr 185, poz. 1243) uchylonej z 23 stycznia 2013 r. w związku wejściem wżycie ustawy o odpadach z dnia 14 grudnia 2012 r. (Dz. U. z 2019 r., poz. 701 z późn. zm.). Organ wskazał, że wobec zmiany ustawy o odpadach, na podstawie art. 232 nowej ustawy o odpadach zezwolenie M.B. utraciło swą ważność w dniu [...] stycznia 2016 r. Pismem z [...] lutego 2020 r. Prezydent Miasta [...] przekazał Staroście [...] ww. wniosek jako organowi właściwemu do rozpoznania na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. wskazując, iż przekazanie wniosku odbywa się zgodnie z art. 26 ust. 2 ustawy o odpadach z zastrzeżeniem art. 26a, w przypadku nieusunięcia odpadów zgodnie z ust. 1, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji wydawanej z urzędu, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, z wyjątkiem przypadku, gdy obowiązek usunięcia odpadów jest skutkiem wydania decyzji o cofnięciu decyzji związanej z gospodarką odpadami, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub wygaśnięcia decyzji związanej z gospodarką odpadami. Powołując się na powyższe wyłączenie, organ wskazał, że skoro Starosta [...] wydał zezwolenie na prowadzenie działalności pozostaje również właściwy do rozpoznania wniosku Spółdzielni, powołując się w tym zakresie również na treść art. 232 ustawy o odpadach. W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta [...] wniósł o wskazanie Starosty [...] jako organu właściwego do rozpoznania ww. wniosku. Wyjaśnił, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw prawnych do przyjęcia założenia, że przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy należy brać pod uwagę stan prawny z dnia wygaśnięcia decyzji związanej z gospodarką odpadami (zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów). W jego ocenie przepisy ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 1579, z późn.zm.), która wprowadziła zmiany m.in. w treści art. 26 oraz art. 47 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, nie zawierają przepisów przejściowych, które pozwalałyby stosować przepisy dotychczasowe do spraw dotyczących obowiązku usunięcia odpadów powstałego przed wejściem w życie ustawy zmieniającej ustawę o odpadach, a rozpatrywanych po wejściu w życie wyżej wskazanej ustawy zmieniającej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z tzw. sporem negatywny o właściwość, bowiem zarówno Starosta [...] jak i Prezydent Miasta [...] stoją na stanowisku, że nie są organem właściwym do rozpoznania wniosku Spółdzielni [...] w [...] w przedmiocie usunięcie odpadów z jej nieruchomości na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o odpadach. Należy zwrócić uwagę, iż w myśl art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), dalej "k.p.a.", spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem przypadków określonych w pkt 2-4, rozstrzyga wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu sąd administracyjny. Tym samym w pierwszej kolejności należy ustalić, czy właściwym do rozpoznaniu wniosku Starosty [...] jest Naczelny Sąd Administracyjny, czy też wspólny dla podmiotów pozostających w sporze organ wyższego stopnia. Niewątpliwie obydwa pozostające w sporze organy należy traktować jako organy samorządu terytorialnego w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 6 k.p.a. Zgodnie natomiast z art. 17 pkt 1 k.p.a. organami wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawa szczególna stanowi inaczej. Takich przepisów szczególnych brak jest natomiast w przedmiotowej sprawie. Wskazać trzeba, że obszary właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych zostały określone w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz.U. z 2003 r., Nr 198, poz. 1925). Stosownie zaś do § 1 pkt 5 lit. d tego rozporządzenia powiat [...] w województwie łódzkim jest objęty obszarem właściwości miejscowej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach. Powyższa okoliczność zaś czyni niniejszy wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość niedopuszczalnym, albowiem organy pozostające w sporze objęte są obszarem właściwości miejscowej tego samego organu wyższego stopnia – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], a co za tym idzie przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 64 § 3 i art. 15 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie wpisu wnioskodawcy orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.