III SA/Gd 1068/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.W. o zwrot kosztów postępowania w sprawie ze skargi J.W. na decyzję Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 28 września 2021 r., nr OHŚ.906.58.2021.DS w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: zasądzić od Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na rzecz skarżącej J.W. kwotę 2.217 (dwa tysiące dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Wyrokiem z 2 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 1068/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi J. W. (pkt I) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Kartuzach z 12 sierpnia 2021 r., nr SE.HŻŻ.0313.50.EO.2021, (pkt II) umorzył postępowanie administracyjne w sprawie, a ponadto (pkt III) zasądził od Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Gdańsku na rzecz skarżącej 897 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia o kosztach postępowania wskazano, że na zasądzoną od organu na rzecz skarżącej kwotę zwrotu kosztów składały się: uiszczony wpis od skargi w kwocie 400 zł, koszty zastępstwa prawnego w kwocie 480 zł oraz kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej. J. W. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie o kosztach zawarte w pkt III opisanego wyroku, wnosząc o jego zmianę przez zasądzenie od organu na rzecz skarżącej 2.217 zł tytułem kosztów postępowania sądowego oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego w tym kwoty 240 zł. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów § 14 ust. 1 pkt 1a w zw. z § 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800; dalej jako "Rozporządzenie"). Zdaniem skarżącej, w wyroku powinna bowiem zostać zasądzona z tytułu zwrotu kosztów opłaty za czynności adwokackie kwota 1.800 zł, nie zaś 480 zł. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 lipca 2022 r. sygn. akt II GZ 310/22 uznał zażalenie strony za uzasadnione i postanowił uchylić rozstrzygnięcie zawarte w punkcie III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 2 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 1068/21 i w tym zakresie przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. W uzasadnieniu wskazano, że w świetle § 14 Rozporządzenia podstawą ustalenia wysokości podlegającego zwrotowi wynagrodzenia adwokata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowią stawki minimalne oraz, że szczegółowe zasady określenia należnej stawki reguluje § 15 Rozporządzenia. W § 15 ust. 2 tego przepisu wskazano, że opłatę w sprawach niewymagających przeprowadzenia rozprawy ustala się w wysokości równej stawce minimalnej. Z kolei ust. 3 stanowi podstawę do ustalenia opłaty za czynności adwokatów w wysokości nieprzekraczającej sześciokrotności stawki minimalnej, w określonych w nim przypadkach. Zgodnie zaś z § 16 Rozporządzenia wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego może zawierać oświadczenie o wysokości kosztów obciążających stronę z tytułu wynagrodzenia adwokata. W braku takiego oświadczenia, opłatę ustala się w wysokości odpowiadającej stawce minimalnej, chyba że okoliczności określone w § 15 ust. 3 przemawiają za innym jej ustaleniem. Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, że skoro sąd pierwszej instancji w dniu 2 czerwca 2022 r. rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym, a skarżąca nie dołączyła do wniosku o zwrot kosztów zastępstwa prawnego oświadczenia o wysokości kosztów obciążających stronę z tytułu wynagrodzenia adwokata, to przyjąć należy, że opłata w niniejszej sprawie powinna zostać ustalona w wysokości równej stawce minimalnej określonej w § 14 Rozporządzenia. Zgodnie zaś z § 14 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji wynoszą: a) w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 2 Rozporządzenia, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, c) w innej sprawie - 480 zł. Ponieważ zaś w sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja wymierzająca skarżącej karę administracyjną w wysokości 10.000 zł, tym samym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że sąd pierwszej instancji, jako stawkę minimalną, powinien przyjąć stawkę obliczoną na podstawie § 2 Rozporządzenia, stosownie do § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a Rozporządzenia. W tym zakresie wskazano bowiem, że rozpoznając sprawę ponownie sąd I instancji o kosztach postępowania (zwrot wpisu sądowego, koszty zastępstwa procesowego i opłata skarbowa od pełnomocnictwa), które powinny zostać zasądzone na rzecz skarżącej powinien orzec na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a." w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 4 Rozporządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 p.p.s.a. sąd któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonana w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Uwzględniając skargę J. W. w pkt III wyroku z 2 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 1068/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku winien był w ocenie Naczelnego Sądu Admisntiracyjengo zawrzeć rozstrzygnięcie o kosztach na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 4 Rozporządzenia, zamiast na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia. Ponieważ rozstrzygnięcie w tym przedmiocie zawarte w pkt III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 2 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 1068/21 zostało uchylone na mocy postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjny z dnia 28 lipca 2022 r., sygn. akt II GZ 310/22, tutejszy Sąd zobligowany był ponownie rozpoznać wniosek strony skarżącej o zwrot kosztów postępowania, uwzględniając przedstawioną wyżej wykładnię prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny. W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada ponoszenia przez strony kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Wyjątek od powyższej zasady stanowią przepisy art. 200-201 p.p.s.a. (na etapie postępowania przed sądem pierwszej instancji) i art. 203-204 p.p.s.a. w postępowaniu wywołanym skargą kasacyjną. Art. 200 p.p.s.a., mający zastosowanie w niniejszej sprawie, wprowadza tzw. "zasadę rezultatu", zgodnie z którą stronie, której środek zaskarżenia okazał się skuteczny należy się zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Odrębne przepisy, o których mowa w art. 205 § 2 p.p.s.a., to w przypadku gdy stronę reprezentuje adwokat - przepisy Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. Zgodnie zaś z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a tego Rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji wynoszą w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 2 Rozporządzenia. Stosowanie zaś do § 2 pkt 4 Rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sporu powyżej 5.000 zł do 10.000 zł - 1.800 zł. Stosownie do art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie należy zatem łącznie zaliczyć kwotę uiszczonego wpisu sądowego od skargi (400 zł), opłatę od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie reprezentującego stronę skarżącą adwokata (1.800 zł), przyjęte według stawki minimalnej wynikającej z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 4 Rozporządzenia, uwzględniając, że wartość przedmiotu zaskarżenia w przedmiotowej sprawie wynosiła 10.000 (taką bowiem karę administracyjną wymierzono stronie na mocy zaskarżonej do sądu decyzji). Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 4 Rozporządzenia postanowił zasądzić od Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na rzecz J. W. kwotę 2.217 (dwa tysiące dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.