II SA/Ol 345/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 marca 2007r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE Decyzją z dnia "[...]" r. nr "[...]" Dyrektor Wydziału Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców Urzędu Wojewódzkiego, działając z upoważnienia Wojewody, po rozpatrzeniu odwołania J. W., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia "[...]" r., odmawiającą wymeldowania M. W. z pobytu stałego w lokalu nr "[...]" przy ul. "[...]" w "[...]". W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie J. W. zakwestionował legalność powyższych decyzji, domagając się wymeldowania M. W. spod w/w adresu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 5 maja 2006r. J. W. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. W odpowiedzi skarżący, powołując się na trudną sytuację materialną, wystąpił do Sądu o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 28 lipca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał J. W. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2006r. sygn. akt "[...]" Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpatrzeniu zażalenia M. W. uchylił powyższe postanowienie. Sąd stwierdził, iż uczestniczka postępowania uprawdopodobniła, że J. W. nie zawarł w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wszystkich okoliczności, mających znaczenie dla prawidłowej oceny jego sytuacji majątkowej. Wskazał, iż w sprawie tej należy ustalić, czy skarżący uzyskuje dodatkowe dochody oraz czy posiada inny majątek. W związku z tym zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2006r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dodatkowego oświadczenia wyjaśniającego, jak też przedstawienia dokumentów źródłowych w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W zakreślonym terminie J. W. nie przedłożył żądanych dokumentów. Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku skarżącego, odmówił przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie to uprawomocniło się w dniu 8 lutego 2007r. W związku z tym na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II, J. W. został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych w zawitym terminie 7 dni. Wezwanie to zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 23 lutego 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270 ze zm.) od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) w sprawach skarg z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych wnosi się wpis stały w wysokości 100 zł. W myśl zaś art. 220 § 1 powołanej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Uwzględniając powyższe regulacje prawne, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, w dniu 23 lutego 2007r. stronie skarżącej zostało doręczone wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych. Jednakże skarżący wpisu od skargi w zakreślonym terminie nie opłacił. Wobec tego, na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy, skargę należało odrzucić.