II SA/Kr 338/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. S. na postanowienie zawarte w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 lipca 2020 r. w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 29 stycznia 2020 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. uchylić pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 338/20; 2. zasądzić od Wojewody Małopolskiego na rzecz skarżącego P. S. kwotę 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. oddalić wniosek skarżącego o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym; 4. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem; 5. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od zażalenia. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 30 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 338/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu skargi P. S. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 29 stycznia 2020 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził od Wojewody Małopolskiego na rzecz skarżącego kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego J. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zażalenie na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II wyroku w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, domagając się jego zmiany w trybie autokontroli i zasądzenia oprócz kwoty 200 zł uiszczonej tytułem wpisu od skargi, także kosztów zastępstwa procesowego, w związku z reprezentowaniem w sprawie przez radcę prawnego wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa. Skarżący wniósł również o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, w tym: opłaty za sporządzenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, wpisu od zażalenia oraz wynagrodzenia pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przewidziana w art. 195 § 2 p.p.s.a. instytucja autokontroli stanowi wyjątek od zasady dewolutywności zażalenia. Za jej zastosowaniem przemawiają względy ekonomii procesowej oraz szybkości postępowania. Jedną z przesłanek zastosowania procedury autokontroli jest "oczywista zasadność wniesionego zażalenia". Chodzi tu o sytuację, w której wadliwość kwestionowanego postanowienia jest zauważalna bez konieczności dokonywania głębszej analizy. Przeprowadzona analiza zażalenia wykazała, że jest ono oczywiście uzasadnione i stanowi podstawę do uchylenia przez Sąd zaskarżonego postanowienia odnośnie kosztów postępowania zawartego w pkt II. wyroku. Zgodnie z treścią art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Ponadto w świetle art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania uzależnione jest od uprzedniego złożenia wniosku o ich zasądzenie, co wynika wprost z treści art. 210 § 1 p.p.s.a., o ile orzeczenie kończące nie jest wydawane na posiedzeniu niejawnym, a strona nie jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 210 § 2 p.p.s.a.). W sprawie niniejszej strona skarżąca była reprezentowana przez pełnomocnika, zaś wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych został zawarty w skardze. Zachodziły więc przesłanki do zasądzenia od organu poniesionych przez skarżącego kosztów postępowania w postaci wpisu, który w przedmiotowej sprawie wynosił 200 zł, wynagrodzenia reprezentującego go zawodowego pełnomocnika, w wysokości określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265) w kwocie 480 zł oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. W świetle powyższego, na podstawie ww. przepisów, orzeczono, jak w pkt 1 i 2 sentencji postanowienia. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym, stwierdzić należy, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Brak jest zatem podstaw do orzekania o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach niż wymienione w art. 209 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 19 października 2018 r., sygn. II OZ 1027/18, z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. II GZ 395/12, z dnia 14 lutego 2012 r., sygn. I GZ 29/12, z dnia 27 września 2011 r., sygn. II OZ 838/11 ). W związku z powyższym wniosek ten podlegał oddaleniu (pkt 3 postanowienia). W kwestii rozstrzygnięcia zwartego w punktach 4 i 5 należy wskazać, z uwagi na treść rozstrzygnięcia tj. uchylenie zaskarżonej decyzji, nie było wymogu złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia, jak również wniesienia opłaty kancelaryjnej z tego tytułu w wysokości 100 zł. Uzasadnienie wyroku zostało sporządzone i doręczone z urzędu, stosownie do brzmienia art. 141 § 1 p.p.s.a. Z kolei w myśl art. 227 § 2 p.p.s.a., od zażaleń w przedmiocie kosztów, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy nie pobiera się opłat sądowych. Opłata kancelaryjna oraz wpis od przedmiotowego zażalenia jako kwoty nienależne podlegają zatem zwrotowi na podstawie art. 225 p.p.s.a., zgodnie z którym opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił jak w sentencji postanowienia.