IV Ka 644/25

Common courts2025-10-21

Case number

IV Ka 644/25

Judgment date

2025-10-21

Type

REASONS

Legal basis

art. 286§1 kk

Judgment text

<table> <colgroup> <col width="38"/> <col width="6"/> <col width="8"/> <col width="2"/> <col width="11"/> <col width="44"/> <col width="21"/> <col width="66"/> <col width="120"/> <col width="11"/> <col width="7"/> <col width="36"/> <col width="12"/> <col width="21"/> <col width="96"/> <col width="23"/> <col width="11"/> <col width="10"/> <col width="22"/> <col width="61"/> <col width="93"/> </colgroup> <tr> <td colspan="21"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> Formularz UK 2 </td> <td colspan="2"> Sygnatura akt </td> <td colspan="5"> IV Ka 644/25 </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td colspan="2"> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> wyrok Sądu Rejonowego w Opocznie z dnia 22 lipca 2025 roku sygn. akt II K 487/25 </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> ☐ obrońca </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> ☐ inny </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 0.11.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="8"> ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść </td> <td colspan="13"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="9"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="9"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="9"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 0.11.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="19"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="19"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☒ </td> <td colspan="19"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☒ </td> <td colspan="19"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="19"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="19"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="19"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 0.11.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☒ </td> <td colspan="9"> uchylenie </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="8"> zmiana </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 0.12.1. Ustalenie faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Lp. </td> <td colspan="3"> Oskarżony </td> <td colspan="9"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="3"> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="9"> </td> <td colspan="3"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Lp. </td> <td colspan="3"> Oskarżony </td> <td colspan="9"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="3"> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="9"> </td> <td colspan="3"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 0.12.2. Ocena dowodów </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td colspan="3"> Dowód </td> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td colspan="3"> Dowód </td> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. </td> <td colspan="17"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7" colspan="4"> 1 </td> <td colspan="14"> Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść tegoż orzeczenia polegający na błędnym przyjęciu przez Sąd Rejonowy, iż w świetle zgromadzonego materiału dowodowego i poczynionych na jego podstawie prawidłowych ustaleń faktycznych oskarżony M. S. nie wprowadził pokrzywdzonych w błąd i nie miał zamiaru niewywiązywania się z umów już w momencie ich zawierania, co w konsekwencji doprowadziło do jego uniewinnienia, w zakresie wszystkich zarzucanych mu czynów, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności zeznań pokrzywdzonych, opinii biegłej z zakresu rachunkowości jednoznacznie wynika, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów; Zarzut obrazy prawa procesowego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> przy ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności: opinii biegłej z zakresu rachunkowości, dokumentacji firmy (...) sp. z o. o. i zeznań pokrzywdzonych; </td> <td colspan="3"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadne </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Apelacja prokuratora okazała się być bezzasadna. Sąd odwoławczy zważył, że zarzucony błąd ustaleń skarżący wywodzi z wadliwej, jego zdaniem, oceny zeznań pokrzywdzonych oraz opinii biegłej, jednakże stanowiska swego w żaden logiczny i przekonujący sposób nie uzasadnił (w istocie o wadliwości w zakresie oceny dowodów świadczy jedno zdanie zawarte w uzasadnieniu środka odwoławczego). Tymczasem w przeciwieństwie do skarżącego, to sąd rejonowy dokonując oceny depozycji oraz opinii biegłego uwzględnił wszystkie istotne aspekty sprawy i słusznie doszedł do wniosku, że nie dają one podstaw do przypisania winy M. S.. Istotnie także, jedynym dowodem wskazującym, że oskarżony miał dopuścić się czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> na szkodę pokrzywdzonych są zeznania pokrzywdzonych. Nie można odmówić racji sądowi meriti, kiedy stwierdza, że ewentualnego zamiaru oszukańczego po stronie oskarżonego należy „poszukiwać”, w momencie zawierania umów transportowych, bo to ten właśnie moment był istotny z punktu widzenia oceny zachowania oskarżonego, a nie stan aktualny na datę wystawiania faktur przez pokrzywdzonych. Prokurator w swej apelacji zarzuca Sądowi I instancji nieprawidłowe ustalenia faktyczne dotyczące znamienia typu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w postaci: „wprowadzenia w błąd” pokrzywdzonych, jednak uzasadnienie środka odwoławczego, jak słusznie zauważa obrońca we wniesionej odpowiedzi na apelację, dotyczy już wykładni znamienia „niekorzystnego rozporządzenia mieniem” tj. że jest nim nieterminowe regulowanie zobowiązań. Sąd I instancji w bardzo obszernych, a przede wszystkim logicznych i uwzględniających wszystkie ustalenia dokonane w sprawie powodach uniewinnienia wskazał, iż brak zapłaty za faktury wyszczególnione w akcie oskarżenia nie był wynikiem oszukańczego zamiaru po stronie M. S. w czasie wystawiania zleceń transportowych, lecz był skutkiem innych zdarzeń faktycznych, które nastąpiły już po zawarciu umów między stronami, a które odnosiły się do wierzytelności pokrzywdzonych. Podstawą uniewinnienia dokonanego w sprawie był brak udowodnienia w sposób nie budzący wątpliwości, że oskarżony popełnił zarzucane mu przestępstwa tj. że miał zamiar niewywiązania się z umów z pokrzywdzonymi w chwili ich zawierania, czy też, przy zawieraniu tychże umów zataił przed pokrzywdzonymi jakiś istotny element/fakt mający znaczenia dla losów zawartej umowy (miał zamiar wywiązania się z umów z pokrzywdzonymi, ale na innych, aniżeli uzgodnione w ramach współpracy, warunkach). W kwestii oceny zeznań pokrzywdzonych to istotnie są one obciążające dla oskarżonego, tyle tylko, że zeznania te pomijają całą „otoczkę” powstania zadłużenia po stronie (...) Sp. z o. o., która dla odpowiedzialności karnej oskarżonego okazała się decydująca. W szczególności, w kwestii intencji oskarżonego i jego kondycji finansowej (a dokładniej kondycji finansowej (...) Sp. z o. o.) w chwili zawierania kolejnych umów, zeznania pokrzywdzonych opierają się na domniemaniach, a mogą także wynikać z powstałych animozji, które znajdują upust w prowadzonych postępowaniach sądowych i które stymulować mogły do chęci zaszkodzenia oskarżonemu. Przede wszystkim jednak zeznania te stają w sprzeczności z treścią opinii biegłej z zakresu rachunkowości oraz w opozycji do niekwestionowanych dowodów w postaci zestawienia opłaconych faktur przez (...) Sp. zoo na rzecz M. Z. (1) i D. K. (1) na kwotę ponad 2 mln złotych, co wynika z przedłożonego zestawienia przez obrońcę oskarżonego oraz postępowań natury cywilnej prowadzonej pomiędzy firmami w innych procesach. Pokrzywdzeni skierowali bowiem swe roszczenia najpierw na drogę postępowań cywilnych i dopiero po roku od momentu „pokrzywdzenia”, zdecydowali się na zawiadomienie organów ścigania o możliwości popełnienia na ich szkodę przestępstwa oszustwa. Umyka uwadze skarżącego, że w przypadku kontrahenta R. P. (1) to pomimo, iż (...) Sp. z o. o. nie uiściła należności za powierzane w okresie od dnia 13 sierpnia 2021 r. do dnia 5 października 2021 r. zlecenia transportowe, to w dacie ostatniego zlecenia, za które zapłata nie nastąpiła, strony pozostawały w poprawnych stosunkach, czego dowodem jest załączona do akt korespondencja pomiędzy przedstawicielem oskarżonego, a firmą (...). Także w przypadku M. Z. (1), D. K. (2) s.c przyczyną zerwania współpracy były kwestie ekonomiczne, ale nie brak zapłaty za faktury wymienione w akcie oskarżenia, lecz nowa stawka za „kilometrówkę”, której pokrzywdzony nie przyjął. Wynika to jednoznacznie głównie z zeznań pokrzywdzonego D. K. (2), który wyrażał chęć dalszej współpracy z oskarżonym, pod warunkiem zaoferowania przez (...) Sp. zoo korzystniejszej stawki za kilometr trasy. Skarżący w sposób wybitnie wybiórczy podchodzi do treści opinii biegłej S. B., dając przeważający nacisk wnioskom, że firma (...) sp. z o. o. mogła mieć problemy z należytym zarządzaniem finansami i mimo posiadania środków pieniężnych w kasie i na rachunkach bankowych, nie regulowała swoich zobowiązań terminowo, a przelewy na rzecz innych kontrahentów były zazwyczaj realizowane terminowo, co sugeruje, że firma priorytetowo traktowała wybrane zobowiązania, gdzie zobowiązania pokrzywdzonych były pomijane. Wywodzi dalej, że taka sytuacja wskazuje na możliwość występowania problemów z zarzadzaniem płynnością finansową i priorytetami płatności oraz, że oskarżony zaciągając kolejne zobowiązania od pokrzywdzonych, a nie uiszczając poprzednich, kredytował w ten sposób swoją działalność. Skarżący do tych fragmentów opinii biegłej przykłada nadmierną wagę nie dostrzegając już wcale, że z tej samej opinii w sposób jednoznaczny wynika także, że (...) Sp. z o. o. w okresie od czerwca 2021 r. do października 2021 r. oraz w okresie od 24 grudnia 2022 r. do 30 maja 2023 r. znajdowała się w dobrej sytuacji finansowej, dysponowała znacznymi kwotami na swoich rachunkach bankowych z dodatnim saldem, a przede wszystkim, że miała możliwości wywiązania się z zaciąganych z pokrzywdzonymi zobowiązań. Obiektywnie stwierdzić również należy, że w znacznej części ww. spółka przecież to uczyniła, bowiem w okresie od lipca do sierpnia 2021 r. R. P. (1) wystawił na rzecz (...) Sp. z o. o. faktury sprzedaży na usługi transportowe o łącznej wartości 53 277,88 zł, które (...) Sp. z o. o. uregulowała w terminie. Zaś w okresie od grudnia 2020 r. do grudnia 2022 r. (...) Sp. z o. o. wykonywała regularne płatności dla M. Z. (1), (...) s.c. uiszczając łącznie kwotę 2.223.311,10 zł. Przykładając tą niebagatelną kwotę, mając w polu widzenia ciągłą, w zasadzie nie zakłóconą, dwuletnią współpracę podmiotów gospodarczych, do kwoty obejmującej nieopłacone faktury w sumie na kwotę ok. 200.000 zł. nie sposób dojść do jednoznacznego wniosku, że oskarżonemu przyświecały oszukańcze intencje. Nie można w tym miejscu nie dostrzec okoliczności, że w dniu 12 stycznia 2023 r. (...) Sp. z o. o. uiściła na rzecz M. Z. (1) i D. K. (2) należność za fakturę nr (...) w kwocie 47.232 zł. To natomiast potwierdza, że pokrzywdzeni, a zwłaszcza (...) s. c., z korzyścią i długotrwale ( ponad 2 lata) współpracowały z firmą oskarżonego, wypracowując z tego tytułu znaczny przychód. Sąd odwoławczy zważył, iż Sąd I instancji ustalił jednoznacznie i poprawnie, w oparciu o swobodną ocenę dowodów, w tym również w oparciu o zeznania obu pokrzywdzonych, moment i powód wstrzymania spornych płatności ze strony (...) Sp. z o. o. Prokurator zupełnie natomiast nie zauważył motywacji, jaka wówczas towarzyszyła oskarżonemu, gdzie jej poznanie wymagało sięgnięcia do przyczyny sporów natury cywilnej, prowadzonych pomiędzy podmiotami gospodarczymi (postępowanie dowodowe przeprowadzone na etapie postepowania przygotowawczego było znacząco i niezasadnie okrojone w tym zakresie). Przyczyny te w każdym przypadku powstały już po wystawieniu spornych zleceń, a więc następczo, są obiektywne weryfikowalne i miały znaczenie dla ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy. Prokurator nie zakwestionował także ustaleń Sądu I instancji, dotyczących momentu zaprzestania przez spółkę (...) Sp. z o.o. płatności na rzecz pokrzywdzonych oraz ujawnionych okoliczności towarzyszących tym decyzjom. Sąd odwoławczy konstatuje, że w całej rozciągłości podziela zapatrywania sądu meriti i przyjmuje jako własne, o cywilnoprawnym charakterze roszczeń stron przedmiotowego postępowania. W odniesieniu do firmy (...). P. decyzja taka była związana z odmową wywiązania się ze zobowiązania dotyczącego podjęcia ładunku z W. w dniu 18.10.2021r. Stanowisko R. P. o konieczności zapłaty za wszystkie wcześniejsze kursy, odebrane zostało w firmie (...) Sp. z o. o. jako swoisty szantaż, bo w takim właśnie „modelu”, strony współpracowały od początku i się na to godziły. Przekonująco brzmią także depozycje oskarżonego o potraceniach wierzytelności dokonywanej względem firmy (...). P.. Owo potrącenie zostało dokonane przez firmę oskarżonego w prowadzonej sprawie gospodarczej XX GC 828/22, jako kara umowna za złamanie zakazu konkurencji, opóźnienie z dostarczeniu dokumentów i zapłata za naprawę i najem pojazdu. Niezależnie od wyniku ww. sprawy gospodarczej dokonane oświadczenie o potrąceniu, wzmacnia stricte cywilny charakter ewentualnego niewykonania, czy tez nienależytego wykonania zobowiązania pomiędzy ww. stronami. W odniesieniu do firmy (...). K., zerwanie współpracy miało miejsce jedynie w związku z nieatrakcyjną, nową stawką za kilometr (gdyby nie to, współpracę dalej zapewne by kontynuowano), a nieopłacenie spornych faktur na rzecz tego wiązało się także ze sprzedażą wierzytelności przez pokrzywdzonego dwóm różnym firmom faktoringowym - pomimo zawartego w zleceniu transportowym zakazu takiej cesji, jak i niepewnością, co do faktycznego podmiotu uprawnionego do podjęcia zapłaty. Tylko sąd rejonowy przeanalizował historię dokonania cesji wierzytelności przez tego pokrzywdzonego na rzecz F. i (...) S. A., a jeszcze dokładniej: dostrzegł, że z żądaniem zapłaty za fakturę (...) wystąpiła zarówno firma (...), jak i obie ww. firmy faktoringowe, co uwiarygadnia wersję oskarżonego, że w takiej sytuacji, w jego firmie, podjęto decyzję o wstrzymaniu jakiejkolwiek zapłaty za ta fakturę (oczywiście sama decyzja o „wstrzymaniu” obarcza osobę oskarżonego). Prokurator skupił się na uwadze biegłej, zawartej w opinii (k. 70 i n.), że brak zapłaty objętych zarzutami oskarżenia faktur wynikał z „problemów z zarządzaniem płynnością finansową i priorytetami płatności” i z uwagi tej wysnuł niekorzystne dla oskarżonego, błędne domniemanie, że już w momencie wystawienia zleceń transportowych, reprezentujący spółkę (...) Sp. z o.o. oskarżony, nie tyle nie zamierzał płacić frachtu na rzecz pokrzywdzonych, ile zamierzał płacić go z opóźnieniem i „kredytować się” na pokrzywdzonych. Biegła opiniując w sprawie posiłkowała się jednak tylko dokumentami finansowymi spółki (sprawozdania, bilanse), z których wynikał możliwy fakt istnienia pewnych opóźnień, natomiast nie analizowała okoliczności towarzyszących brakowi zapłaty, które to maja ściśle cywilny charakter. Oszustwo może być popełnione tylko umyślnie, a przy tym stanowi przestępstwo kierunkowe, znamienne celem, którego treścią jest osiągnięcie korzyści majątkowej. Sprawca powinien obejmować wszystkie znamiona oszustwa zamiarem bezpośrednim (post. SN z 4.1.2011 r., III KK 181/10, OSNKW 2011, Nr 3, poz. 27; wyr. SN z 14.1.2004 r., IV KK 192/03, Prok. i Pr. – wkł. 2004, Nr 9, poz. 5). Jeszcze raz podkreślić należy, że ocenę zarzucanego oskarżonemu zachowania, słusznie dokonano przez pryzmat okoliczności, w jakich doszło do „zerwania” współpracy pomiędzy podmiotami gospodarczymi- pokrzywdzonymi oraz okoliczności podnoszonych w sporach cywilnych (odmowa podjęcia transportu, niezadowolenie z kwoty stawki należnej za kilometr trasy, zarzut potrącenia, zbycie wierzytelności na rzecz firm faktoringowych). Niezależnie od finału sporu cywilnego, trudno zakładać, że oskarżony mając świadomość „nierzetelności” zawieranych uprzednio umów, ryzykowałby utratę roszczenia i wygenerowanie znacznych kosztów postępowania cywilnego, które by go obciążyły. Wysoce prawdopodobnym jest także motywacja oskarżonego względem braku zapłaty za usługi na rzecz M. Z. i jego wspólnika - nie miał dostatecznej pewności, na rzecz jakiego podmiotu ma ostatecznie uiszczać należności przy ich dublowaniu się. Aby można było przypisać oskarżonemu sprawstwo zarzuconych mu czynów, należałoby ponad wszelką wątpliwość wykazać, że celowo ( było to jego zaplanowanym zamiarem), dążył do wprowadzenia kontrahentów w błąd, co do zamiaru, czy możliwości zamiaru, zapłaty za sporne faktury, na takich zasadach jakie uzgodnił z pokrzywdzonymi (w sposób wynikający z zapisu na fakturze, ustnego porozumienia, czy utartej w czasie praktyki), w szczególności czynił tak, aby uzyskać środki na kredytowanie dalszej swej działalności, a która to sytuacja powodowałaby niekorzystne rozporządzenie mieniem po stronie kontrahenta. Takiego, jednoznacznego ustalenia w niniejszej sprawie nie można poczynić. Przypomnieć także należy, że naczelną zasadą procesu karnego jest zasada domniemania niewinności, gdzie rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości zawsze musi nastąpić na korzyść oskarżonego, a co oznacza: „że udowodnienie winy oskarżonemu musi być całkowite, pewne, wolne od wątpliwości” (wyr. SN z 24.02.1999 r., V KKN 362/97, LEX 36732). Z tego powodu zaskarżony wyrok jako słuszny i odpowiadający prawu utrzymano w mocy. </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Opocznie II Wydział Kamy; </td> <td colspan="3"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> - w sprawie brak było podstaw do przypisania oskarżonemu sprawstwa zarzuconych mu czynów; </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> 1. </td> <td colspan="17"> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="4"> 0.11. </td> <td colspan="17"> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> -wyrok i wszystkie rozstrzygnięcia ; </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> - wobec tego, iż brak było podstaw do uwzględnienia apelacji, wyrok należało utrzymać w mocy; </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="4"> 0.0.11. </td> <td colspan="17"> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="17"/> </tr> <tr> <td colspan="17"> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 1.1. </td> <td colspan="12"> </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 2.1. </td> <td colspan="12"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 3.1. </td> <td colspan="12"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 4.1. </td> <td colspan="12"> </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="14"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="14"> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="14"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> pkt 2 i 3 </td> <td colspan="14"> Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 kpk</a> koszty procesu za postępowanie odwoławcze przejęto na rachunek Skarbu Państwa (w punkcie 3 posłużono się zwrotem „wydatkami”, w znaczeniu wydatkami: Skarbu Państwa oraz strony). Od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego zasądzono kwotę 840 zł. z tytułu obrony przed sądem odwoławczym, na podstawie § 11 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.). </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="11"/> <col width="340"/> </colgroup> <tr> <td colspan="7"> 0.11.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> prokurator </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> Orzeczenie uniewinniające </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść </td> <td colspan="5"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☒ </td> <td colspan="2"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 0.11.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 0.11.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table>