II SA/Wa 796/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na pismo Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z kwatery postanawia -odrzucić skargę- UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2006 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast stosownie do art. 3 § 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Przedmiotem skargi K. J. uczynił pismo Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...], w którym zawarte jest stanowisko organu dotyczące wykładni przepisów regulujących sposób określania wysokości należnego ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z kwatery. Należy stwierdzić, że pismo będące przedmiotem skargi K. J. nie jest aktem lub czynnością, o którym mowa w art. 3 § 2 ppsa i z tego względu nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Brak jest również przepisów szczególnych, które zgodnie z art. 3 § 3 ppsa przewidywałyby w tego rodzaju sprawach kontrolę sądowoadministracyjną. Z tego względu należało uznać skargę za niedopuszczalną. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa oraz art. 58 § 3 ppsa orzekł, jak w postanowieniu.