I GZ 281/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 23 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2020 r. sygn. akt V SA/Wa 581/20 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi R. M. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o kontynuowaniu czynności kontrolnych i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 czerwca 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 581/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił R. M. wstrzymania wykonania postanowienia Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2019 r. w przedmiocie uchylenia postanowienia o kontynuowaniu czynności kontrolnych i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania, a takiej cechy nie ma postanowienie o kontynuowaniu czynności kontrolnych. Postanowienie, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie jego wykonania, zostało wydane w przedmiocie uchylenia postanowienia o kontynuowaniu czynności kontrolnych i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W ocenie WSA nie nakłada ono zatem na skarżącego żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy. Nie wykreowało ono dla niego nowej sytuacji w sferze jego obowiązków, co skutkowało odmową wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł o jego uchylenie w całości i rozpoznanie wniosku poprzez jego uwzględnienie, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Nadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: - naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, pomimo, iż skutkuje ono nieodwracalnymi konsekwencjami prawnymi i faktycznymi dla skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczność wniesienie skargi do sądu, z uwagi na art. 61 § 1 ppsa nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Na podstawie art. 61 § 3 ppsa sąd administracyjny może, ale nie musi, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. W świetle tego przepisu przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (v. postanowienie NSA z 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12). Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, że akt administracyjny, który będzie podlegał ocenie sądu administracyjnego pod kątem legalności, nie nakłada na stronę powinności określonego zachowania się, jak również nie przyznaje jej żadnego uprawnienia. Wobec tego zaskarżone postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie podlega wykonaniu w trybie egzekucyjnym, a zatem Sąd I instancji prawidłowo odmówił skarżącemu wstrzymania jego wykonania. Natomiast odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na rozstrzygnięcie WSA. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.