I SA/Po 1272/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący : as. sąd. WSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w [...] na bezczynność Naczelnika Urzędu Celnego [...] po wyroku z dnia 12 kwietnia 2007r. sygn. akt I SA/Po 72/07 uchylającym Decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] i poprzedzającą ja decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymierzenia Naczelnikowi Urzędu Celnego [...] grzywny postanawia: odrzucić skargę /-/R. Wiatrowski UZASADNIENIE Pismem z dnia 12 lipca 2007r. A sp. z o.o. złożyła skargę na niewykonanie przez Naczelnika Urzędu Celnego [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 kwietnia 2007r. sygn. akt I SA/Po 72/07. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że ww. wyrokiem WSA, została uchylona decyzja Naczelnika Urzędu Celnego [...] z [...] i utrzymująca ją w mocy decyzja Dyrektora Izby Celnej [...]. Zdaniem strony skarżącej ponowne rozpoznanie sprawy nie wymaga przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego, lecz jedynie zastosowania się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania zawartych w wyroku WSA, zgodnie z którymi Naczelnik Urzędu Celnego [...] zobowiązany jest do zwrotu podatku akcyzowego skarżącemu w części przekraczającej stawkę 13,6% od podstawy opodatkowania. Strona skarżąca wskazuje, że w dniu [...] wezwała Naczelnika Urzędu Celnego [...] do wykonania przedmiotowego wyroku, zakreślając odpowiedni termin do dnia [...]. Natomiast Naczelnik Urzędu Celnego [...] nie wykonał wyroku, jak też w żaden sposób nie ustosunkował się do wezwania. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Celnego [...] wskazał m.in., że doręczenie Dyrektorowi Izby Celnej [...] odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 12 kwietnia 2007r. sygn. akt I SA/Po 72/07 nastąpiło 20 kwietnia 2007r. Natomiast w dniu 08 maja 2007r.do Referatu Podatku Akcyzowego Urzędu Celnego [...] wpłynęła kserokopia powyższego wyroku wraz z adnotacją przesłania akt przedmiotowej sprawy wraz z prawomocnym orzeczeniem po otrzymaniu dokumentów z WSA w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 154§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. dalej Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powyższego przepisu wynika, że warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Art. 154 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa terminu w jakim należy wnieść powyższe wezwanie. Należy jednak uznać, że warunek ten zostanie spełniony, jeżeli wezwanie organu nastąpiło po doręczeniu organowi administracyjnemu odpisu orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem prawomocności. Za taką wykładnią przemawia treść art. 286 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi, iż termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi ( art. 286§2). Natomiast akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności dopiero po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji (art. 286§1). Powyższe oznacza, że procesowa przesłanka wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku nie jest spełniona, jeżeli strona skarżąca wezwała właściwy organ przed doręczeniem mu prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy (podobnie Tarno J., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lexis Nexis, Wydanie2, Warszawa 2006,str.354). Z nadesłanej przez Naczelnika Urzędu Celnego odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych, wynika natomiast, iż w dniu wniesienia wezwania do wykonania wyroku (tj. 18 maja 2007r.), organ podatkowy dysponował jedynie odpisem wyroku, który nie był jeszcze prawomocny. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że doręczenie Dyrektorowi Izby Celnej prawomocnego orzeczenia wraz z aktami sprawy nastąpiło w dniu 08 czerwca 2007r. Taką datę doręczenia akt potwierdza również zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sądowych sprawy I SA/Po 72/07. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż pisemne wezwanie organu podatkowego do wykonania wyroku wniesione w dniu 18 maja tj. przed doręczeniem organowi podatkowemu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 154§1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W takiej sytuacji skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58§1 pkt6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na względzie przepisy art. 154§1, art. 286§1 i §2, oraz art. 58§1 pkt6 i §3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji. /-/R. Wiatrowski